Arjen, kardeşinin sözleri üzerine kızaran karısına manasız gözlerle bakıp elindeki tepsiyi yere bıraktı. Kendisi de hala ayakta duran Ariya' nın tam karşısına bağdaş kurarak oturdu.
Ariya, bir eliyle diğerinin tırnağıyla oynayarak karşısında oturan adama alıcı gözle bakmaya başladı ilk defa. Beklemediği kadar gençti, yakışıklıydı, hoştu ama onun hakkında hiçbir şey bilmediğinin de farkındaydı. Zin yengesi haklıydı adama alışması lazımdı yavaştan. Ömür boyu kardeş gibi yaşayamazlardı, dün gece daha önce böyle bir şeyi düşünmediği halde kendince bir kurtuluş buldu ama adamın da bir şeyler beklediği belliydi. Yoksa bu odaya niye girdiğinin ve ne sıfatla girmeyi kabul ettiğinin farkındaydı ikisi de.
Acaba o evlenmeyi neden kabul etmişti?
Arjen, başını kaldırıp ona dalgın dalgın bakan karı
