CLAIMED BY MY EX-HUSBAND (Filipino Version)

CHAPTER 3

"Okay ka lang ba Princess?"

Napakurap ako ng ilang beses bago tumama ang mensahe niya sa akin. Humarap ako sa kanila at ngumiti na parang walang nangyari.

"Ayos lang po ako mama." Sumagot ako. "Pupunta na ako sa kwarto ko ngayon, excited na ako, gusto ko pang mag-empake ng mga gamit."

Nagtawanan silang lahat bago ako tumayo at umakyat. Hindi ko alam kung bakit ako excited. Dahil ba sa pagpunta ko sa New York para sa pagmomodelo? O dahil sa isang bagay? Sus! Ano ba kasing iniisip ko? Syempre dahil sa modelling!

Isinara ko ang pinto at nag-type sa phone ko. Sobrang lakas ng t***k ng puso ko kaya natatakot akong tukuyin kung bakit. Why is my heart beating so fast?

'1 PM, sa paborito kong restaurant' - SENT

Bumuga ako ng hangin dahil pakiramdam ko ay para akong nalulunod. Bakit ngayon? Bakit pagkatapos ng limang buwan? Na realize niya ba na mahal niya pa rin ako? Nagsisisi na ba siya sa ginawa niya? Siguro dahil narin sa pagod ng isip at katawan ko ay nakatulog ako ng napakabilis.

Alas otso na ako nagising bago ko ginawa ang mga morning routines ko. Hindi ko alam kung ano ang mali sa akin. Para akong sira-ulong babae na hindi man lang maalis ang ngiti sa labi ko.

"M-mahal ko pa rin siya." Bulong ko habang hinahaplos ang singsing sa daliri ko. Hindi ko alam kung bakit hindi ko ito matanggal. Akala ko handa na ako. Akala ko kaya kong mabuhay nang wala siya, nang wala ang presensya niya, pero sobrang hirap pala.

"Bunso?"

Agad akong napalingon kay kuya Dean. Sa lahat ng kapatid ko, siya lang ang hindi takot mag commit. Pinakasalan niya ang best friend ko ng walang pagdududa. Tinamaan siya ng matinding pag-ibig. Sobrang hirap na sabi niya, maaari siyang mamatay kapag mawala si Mia sa kanya.

"Kuya?"

I saw happiness in his brown eyes. "I'm glad that you decided to pursue modelling." Kalmado ang boses niya. May suot syang business suit na pumupuri sa kanyang magandang katawan.

Napangiti ako, "Well, it's always been my dream."

"Sinabi sa akin ni mama na sabihin sa iyo na next week na ang flight mo. Ok ka lang ba niyan? O gusto mo ako ang mag-adjust ng-----

I cut his words, "No need kuya, it's totally fine." I chuckled to assure him na okay lang.

Nagkibit balikat siya at tinapik ang ulo ko. "That's great. Aalis na ako bunso, I have some meetings to attend to. Eat your breakfast."

Tumango ako. "I will kuya. Take care, love you!"

"I love you more." Tumingin siya sa akin sa huling pagkakataon saka lumabas ng kwarto ko.

Huminga ako ng malalim, nagpapasalamat sa Diyos sa pagbibigay sa akin ng mapagmahal na pamilya. Maswerte pa rin ako kahit nabigo ang una kong pag-ibig. Kahit na hindi nabigyan ng pagkakataon ang baby ko na makita ang mundo, maswerte pa rin ako sa kanila.

Ginugol ko ang oras sa pagtingin sa mga magazine. Ako lang ang naiwan sa bahay dahil lahat sila ay may mga negosyong inaasikaso. Well, aside from our maids na baka naglilinis ng bahay. Nang mag-alas dose na ang orasan, bumaba na ako para kumain ng tanghalian. It's almost time, sana naalala pa niya ang paborito kong restaurant. Doon kami unang nag date.

Alas dose y media na nang magpasya akong maghanda. Nag-toothbrush ako, nagsuot ng off-shoulder nude shirt na ipinares sa aking skinny jeans at brown na skin heels. Pagkatapos maglagay ng light make-up at hayaang bumagsak ang aking itim na mahabang buhok, sumakay na ako sa aking kotse at nagmaneho papunta sa kung saan matatagpuan ang restaurant.

Napatingin ako sa phone ko nang mag-beep ito, may nag-pop up sa screen na nagpabilis ng t***k ng puso ko. It was his text message na sinasabing nakarating na siya. Dahil nagda-drive pa ako, hindi na ako nag-reply.

After thirty minutes, nakarating na ako sa PBD restaurant. Isang Filipino restaurant na sikat sa maraming lugar. Ang lugar na ito ang naging saksi kung paano namumukadkad ang aming pagmamahalan na parang mga bulaklak, at kung paano ito unti-unting namatay.

Pinark ko ang kotse ko at lumabas. Hawak ng mahigpit ang purse ko, mahinahon akong naglakad na parang hindi tumitibok ng malakas ang puso ko habang papalapit ako ng papalapit sa glass door. Binuksan ko ito at bumungad sa aking mga mata ang magandang lugar.

"Ikaw po ba si ma'am Bella?"

Napatingin ako sa babaeng lumapit sa akin at bahagyang tumango. I think isa siya sa mga bagong staff dito. She smiled respectfully, "Sumunod ka sa akin ma'am." Tumalikod siya at naglakad patungo sa ikalawang palapag kung saan ang mga VIP lang ang nakakapasok.

Habang sinusundan ko siya, lahat ng past memories ay pumasok sa isip ko. First date namin dito, first kiss namin, at maraming alaala na dapat pahalagahan.

Ang kulay abo niyang mga mata na titig na titig sa akin ng marahan. Ang malumanay niyang boses na nagpapakalma sa akin pati na rin ang kanyang malambing na tawa na pumupuno sa puso ko. Naalala ko ang lahat na parang kahapon lang nangyari. Napakalinaw nitong makita.

"Nandito na po si Ma'am Bella, sir..." narinig kong sabi ng staff.

Inangat ko ang ulo ko para makita siya at ang huling pag-asa ko ay biglang nahulog. Him, sitting comfortably with a pregnant woman on his side tore my last hope. Sinabi niya sa akin na hindi siya nagloko. Sinabi niya sa akin na walang ibang babae. Then why? What am' I seeing now?

Nanatiling malamig ang kulay abong mata niya. "Sit down." Sabi niya gamit ang malalim niyang boses.

Tahimik akong umupo sa harap nila na may kalmadong ekspresyon. Itinatago ang sakit na naiwan. "Bakit mo gustong magkita tayo?"

Huminga siya ng malalim habang nakakunot ang kanyang noo, tinitigan ang mga balikat ko na nakalabas bago umiwas ng tingin bago ako tinitigan sa mga mata. "She's Maine," sumulyap siya sa babaeng katabi niya. "Pinsan ko. I brought her here because her husband has business to settle and I was the only person who can take care of her at the moment."

"Hindi ako nagtatanong." Halos mapasigaw ako sa isip ko nang hindi ako mautal. Kahit papaano, gumaan ang pakiramdam ko sa sinabi.

Awkwardly ngumiti ang babae ng walang kahit isang salita. Habang nakatitig ako sa malaki niyang tiyan, medyo nadurog ang puso ko sa nangyari sa baby ko. Agad akong nabuhayan ng galit. "Bakit mo ako tinext na makipagkita?"

Naka blue sleeves siya and I guess he just went to his office. Medyo magulo ang buhok niya. "Gusto ko lang malaman mo na nagsimula na akong magproseso ng divorce papers natin."

Ngumisi ako. "Bakit ngayon? Why not handle it five months earlier?" Sumandal ako sa upuan at sarcastic na tumawa. "You may do whatever you like. I don't care about that anymore."

"Bella!" He warned.

Nagkibit balikat ako at tumayo. "Yun lang ba? You should've just text me instead of meeting me. This might be just a waste of your precious time Mr. De Villa."

Umalis ako ng hindi naghihintay ng sagot niya. Hindi ko alam kung bakit ko binitawan ang mga salitang iyon. Ang alam ko lang, nagseselos ako. Nagseselos sa babaeng katabi niya.

Kung hindi dahil sa kanya, baka buhay pa ang baby ko. Kung hindi lang sa sakit na naidulot niya, baka naranasan ko na ang maging ina. Ang pagmamahal na naramdaman ko para sa kanya ay naging poot. Ang pag-asa na pinanghahawakan ko ay nawasak.

Bago ko pa man mahawakan ang pinto ng sasakyan, natigilan ako nang maramdaman ko ang mahigpit na paghawak sa aking pulso. Dahan-dahan kong sinalubong ang kulay abo niya't nakakaakit na mga mata.

"Ano?!" Sigaw ko, not minding his hotness. Tinitigan niya ako ng mabuti bago marahang hinawakan hindi lang ang pulso ko kundi pati ang bewang ko.

Nagulat ako saglit dahil sa ginawa niya. Gumapang sa loob ng ilong ko ang mabangong pabango niya nang maramdaman ko ang matitigas niyang muscles sa ilalim ng manggas niya.

"A-anong ginagawa mo? Bitawan mo ako?!" Itinulak ko siya ng buong lakas pero hindi sapat para kumalas siya sa pagkakahawak niya sakin.

Lakas loob kong pinagsalikop ang aming paningin at nakita ko kung paano kumislap ang kanyang mga mata. May isang nakatagong emosyon na hindi ko matukoy ang pangalan.

"Ikaw! Bitawan mo ako."

"Bakit?" Sagot niya na nagtatanong.

"You're asking why? For Christ sake Black, we're divorced!"

Mapang-akit na gumalaw ang kanyang mga labi. "Hindi pa."

Napakurap ako ng ilang beses. I can't believe this man! "Bastos ka!"

Literal na nanlaki ang mata ko at tumigil ang mundo ko. Hindi ko makita ang paligid. Ang tanging naririnig ko lang ay ang t***k ng puso ko, nababaliw dahil sa biglaan niyang ginawa.

Mainit, malambot at mainit ang labi niyang nakalapat sakin.