Yearbook (R-18)

Chapter 6

NARAMDAMAN NI AIMEE ANG mainit na pagtugon ni John sa mga hal!k niya. Pero para naman siyang natauhan kaya mabilis rin niya itong itinulak na para siyang napaso. Ilang segundo rin silang nakatitigan, at para bang huminto ang oras sa pagitan sa kanilang dalawa.

“Let’s party!” biglang sigaw ni Samuel na naging hudyat para muling magsayawan ang lahat.

Natabuan na ng mga taong nagkakasiyahan sila Aimee at John. At parang sinadya pa silang banggain ng ilan kaya muling nagkadikit ang katawan nilang dalawa.

“Aimee…”

Sa kabila ng ingay ng buong paligid ay narinig pa rin ni Aimee ang pagtawag ni John sa pangalan niya. Nagsimula ring umangat ang kanang kamay nito patungo sa kanyang mukha. Parang nakaramdam pa nga siya ng kuryente nang dumampi ang dulo ng mga daliri nito sa pisngi niya. Wala na siyang nagawa pa kungdi ang pumikit nang mapansin niya ang unti-unting paglapit ng mukha nito sa mukha niya. At hindi nagtagal ay naramdaman niya ang muling p4gh4l!k ni John sa mga labi niya.

Parang hindi na makontrol ni Aimee ang kanyang sarili. Hindi na niya alam kung anong nagtulak sa kanya, at nagawa na niyang sumama kay John nang yayain siya nitong humiwalay sa iba. Wala na siyang pakealam kung nasaan man sila magpunta, o kung saan mang parte ng mansion iyong siya dalhin nito. Dahil para sa kanya, hindi na niya nanaisin pang mawala ang maiinit at mapupusok na halik na namamagitan sa kanilang dalawa.

“J-James…” wala sa loob na sambit ni Aimee.

Saglit na natigilan si John sa ginagawa nito. Pero hindi hinayaan ni Aimee ang kanyang sarili na mabitin sa ganoong sitwasyon.

“I’m yours…” masuyong bulong niya sa tenga ni John. At saka muli niyang sin!!l ito ng hal!k. Siya na rin ang kusang nagtanggal ng mga damit nito. At hinayaan niyang gawin ni John ang nais nitong gawin sa katawan niya.

Halos map4l!y4d si Aimee nang maramdaman niya ang pagpasok ng s4nd4t4 ni John sa kanyang kayamanan. At halos umalingawngaw rin sa bawat sulok ng silid na iyon ang kanyang pag-vng0l.

“A-Aimee…” usal ni John.

“Faster, Johnnn….” Nanginginig na utos ni Aimee sa binata na kaagad naman nitong sinunod. At halos tvm!r!k na ang kanyang mga mata nang maramdaman niya ang mabilis nitong p4gb4yo, “J-Johnnnn… I-I’m…I’m cvmm!ng!” Hindi na rin niya napigilan ang pagbaon ng kanyang mga kuko sa likuran ng binata nang maramdaman niya ang unti-unting pag-abot niya sa kalang!tan.

“A-Aimee…” lalo pang naging agresibo si John. Pagkaraa’y mahigpit pa siya nitong niy4kap. Narinig pa niya ang pagh!ngal nito na para bang kay layu-layo ng kanilang nilakbay.

Halos hindi na matandaan ni Aimee ang mga sumunod na nangyari. Paggising niya kinabukasan, laking gulat niya nang bumungad sa kanyang paningin si John. At kahit t!r!k na ang araw ay naroroon pa pala sila sa abondunadong mansion na iyon. Kapwa pa silang walang damit kaya lalo lang siya nataranta at dali-daling nagbihis.

Nagsimula na ring umiyak si Aimee nang magrewind sa kanyang utak ang mga nangyari. At halos bumaliktad ang sikmura niya nang maalala niya ang lahat sa kanila ni John. Napatakbo siya sa sulok, at doon siya sumvka. Pagkaraan ay naging sunod-sunod na ang pag-iling niya. Pilit niyang s!nas4ks4k sa kanyang isipan na hindi totoo ang lahat.

“Aimee?” parang naalimpungatan pa si John, kaagad na itong tumayo at nagbilis.

At aktong aalis na si Aimee sa lugar na iyon nang bigla siyang hinawakan ni John sa braso niya.

“Basta mo na lang ba ako iiwan, matapos ng mga nangyari kagabi?” paglalambing na tanong pa ni John.

“Y-Yung kagabi…” hinawi ni Aimee ang kamay ng binata, “…W-Walang nangyari sa atin kagabi.”

Si James at John, mga kababata ni Aimee. Halos magkakasabay na silang lumaki. Nag-iba ang tingin niya kay James noong araw na magtapat ito sa kanya. Pero si John, sadyang kapatid lang ang tingin niya. Wala siyang nararamdaman na anumang espesyal na damdamin rito. Kaya nga kahit nararamdaman na niyang may gusto ito sa kanya, sinasadya niya itong balewalain. Pero dahil sa kalasingan niya kagabi, nakagawa pa siya ng bagay na alam niyang pagsisisihan niya ng labis.

“Ano ‘yun? Alam kong nalasing ka lang pero wala kang amnesia,” natatawang sabi pa ni John na halatang tinago ang kaba.

“Lasing ako kagabi kaya wala akong matandaan!” mangiyak-ngiyak na katwiran ni Aimee.

“Aimee, please…” tila pagmamakaawa ni John, at nagawa pa nitong yakapin buhat sa likuran ang dalaga, “Alam kong natatakot ka lang! Handa naman kitang ipaglaban eh! At handa kong panagutan kung anuman ang nangyari sa atin!”

“Wala namang nangyari!” diin ni Aimee. At sa muling pagkakataon ay nagawa niyang alisin ang pagkakayakap nito sa kanya, “Hindi tayo pwede, John! Sorry! Pero buntis ako, at si James ang ama!” pagtatapat na niya.

Natigilan naman si John.

"Tama ang narinig mo, John!" tuluyan nang bumagsak ang luha sa mga mata ni Aimee, "Buntis ako! Kaya hindi puwede ang gusto mo!"

Iyon naman ang pagkakataon ni Aimee, nagawa na niyang talikuran ang binata. Nadinig pa niya ang malakas na pagsigaw nito sa pangalan niya pero hindi na niya ito nilingon pa. Nakaramdam siya ng pag-aalala pero minabuti na lang niyang huwag itong pansinin.

Nagmamadali nang umuwi si Aimee sa bahay ng mga Ramos. Halos natatanaw na niya ang naturang bahay nang salubungin siya ni Meeya.

“Ate, saan ka ba galing?” nag-aalalang tanong nito.

“Ano kasi…” hindi na alam ni Aimee kung ano dapat niyang isagot rito. Hindi rin niya magawang tignan ito sa mga mata.

“Kuya John,” parang nagulat pa si Meeya nang makita nito si John sa likod.

Hindi na nilingon pa ni Aimee ang binata sa kanyang likuran kahit pa ramdam na ramdam niya ang presensya nito.

“Panuorin mo ito, ate!” kinakabahang inabot ni Meeya ang cellphone nito.

Nagtatakang kinuha naman iyon ni Aimee. Pagkaraan ay pinindot niya ang play button. At bumungad sa screen ang isang pamilyar na lugar.

Nagsimulang kumabog ng malakas ang d!bd!b ni Aimee. Mahangin noong mga panahong iyon, pero nagsimula siyang pagpawisan ng malapot. Napatikom siya ng bibig nang madinig niya mula sa audio ang malakas na pag-vng0l ng isang babae. Madilim ang paligid pero malinaw ang pagkakakuha ng video.

“Saan mo nakuha ‘to?” biglang tanong ni John kay Meeya.

“S-Sa secret website ng school natin!” tugon ni Meeya sabay tingin sa kapatid, “Kalat na kalat ngayon sa school natin ang video na ‘yan, Ate! Umalis si Nanay dahil pinatawag siya sa school.”