แสงสลัวของดวงอาทิตย์ยามเช้าตรู่ค่อยๆ แทรกผ่านผ้าม่านบางเข้ามาในห้องนอน ชัยธวัชลืมตาขึ้นอย่างเชื่องช้า ความรู้สึกหนักอึ้งยังคงกดทับหัวใจของเขา เขาหันไปมองชลิดาที่นอนหลับอยู่ข้างๆ ใบหน้าของเธอดูสงบ แต่ร่องรอยของความเจ็บปวดยังคงปรากฏให้เห็น
ชัยธวัชค่อยๆ ลุกขึ้นจากเตียง พยายามไม่ปลุกภรรยา เขาเดินไปที่หน้าต่าง เปิดม่านออกเล็กน้อย มองออกไปยังสวนหลังบ้านที่กำลังตื่นขึ้นมาพร้อมกับวันใหม่ ใบไม้สีเขียวสดชุ่มด้วยน้ำค้างยามเช้า เสียงนกร้องเบาๆ ดังแว่วมา ทำให้เขารู้สึกถึงความหวังเล็กๆ ที่กำลังก่อตัวขึ้น
เสียงเตียงเคลื่อนไหวดึงความสนใจของชัยธวัช เขาหันกลับไปมองชลิดาที่กำลังลืมตาตื่น
"อรุณสวัสดิ์" ชัยธวัชพูดเบาๆ พยายามยิ้มให้ดูเป็นธรรมชาติ
ชลิดาลุกขึ้นนั่ง สีหน้าของเธอดูกังวลและไม่สบายใจ "อรุณสวัสดิ์ค่ะ พี่ชัย"
บรรยากาศในห้องดูอึดอัด ความเงียบที่ไม่คุ้นเคยแทรกตัวเข้ามาระหว่างทั้งคู่ ชัยธวัชเดินกลับม
