ชลิดา ยืนอยู่หน้าเคาน์เตอร์พยาบาล กำลังเก็บของใช้ส่วนตัวลงกระเป๋า เธอเหลือบมองนาฬิกาบนผนัง เข็มสิ้นบอกเวลา 18:30 น. หัวใจของเธอเต้นแรงด้วยความรู้กดดันกับสิ่งที่กำลังจะเกิดขึ้น
เสียงเตือนข้อความดังขึ้นในโทรศัพท์ ทำให้เธอสะดุ้งเล็กน้อย ก่อนจะรีบควานหาโทรศัพท์ในกระเป๋าหนังสีดำใบเล็ก หน้าจอแสดงชื่อ "สามีนิ" ชลิดาบันทึกชื่อด้วงไว้แบบนั้น เพราะไม่ต้องการให้ชื่อของเขาเป็นปัญหาของเธอ หากชัยธวัชเห็นชื่อนี้
"พี่จอดรถอยู่ลานจอดด้านหลัง รีบลงมาล่ะ" ข้อความสั้นๆ เป็นคำสั่งที่เธอไม่สามารถจะปฏิเสธได้ เธอรู้สึกเหมือนมีก้อนหินก้อนใหญ่ๆทับอกไว้ หลับตาลงพยายามกลั้นน้ำตา
ชลิดาโทรหาชัยธวัช สามีของเธอด้วยมือที่สั่นเทา เธอจำเป็นต้องโกหกเขาสำหรับเรื่องที่กำลังจะเกิดขึ้น
"ฮัลโหล... พี่ชัยคะ อ้อต้องอยู่เวรต่อนะคะ น้องที่นี่เขามีเรื่องจำเป็น อยู่เวรไม่ได้ และหาคนแทนไม่ทัน น้องมันเลยขอร้องให้อ้อช่วย..." ชลิดาพูด
