เสียงประตูบานใหญ่เปิดออกอย่างแรง ทำให้ชลิดาและด้วงที่กำลังเริงสวาทกันอยู่บนโซฟาในห้องนั่งเล่นสะดุ้งตกใจ ทั้งคู่รีบแยกจากกันทันที แต่ก็สายเกินไป ชัยธวัชยืนอยู่ตรงประตู สีหน้าของเขาเต็มไปด้วยความช็อกและความเจ็บปวด
"พี่ชัย!" ชลิดาร้องเสียงหลง รีบคว้าเสื้อคลุมมาปกปิดร่างกาย
"ทำไม... ทำไมพี่กลับมาเร็ว..." ชลิดาถามออกไปเพราะไม่ทราบว่าเธอคิดไม่ทันว่าจะพูดอะไรออกไปมากกว่า
ชัยธวัชยืนนิ่ง สายตาจับจ้องไปที่ภรรยาและผู้ขายของเธอ ความเจ็บปวดและความโกรธแล่นผ่านดวงตาของเขา แต่ไม่มีคำพูดใดๆ หลุดออกมาจากปากของเขา
ด้วงรีบลุกขึ้นยืน พยายามสวมเสื้อผ้าอย่างลนลาน
"เอ่อ... อ่า..." เขาพูดอย่างตะกุกตะกัก
ชัยธวัชเบือนหน้าหนี ไม่อยากมองภาพตรงหน้า เขาหันหลังและเดินออกจากบ้านไปโดยไม่พูดอะไร
"พี่ชัย! พี่ชัยคะ!" ชลิดาร้องเรียกไล่หลังเขา แต่ชัยธวัชไม่หันกลับมามอง
เสียงประตูปิดลงอย่างแรง ทิ้งให้ชลิดาและด้วงยืนงงงัน
