สูญสิ้น.!

1486 Words

แสงแดดยามเย็นสาดส่องผ่านหน้าต่างร้านกาแฟเข้ามา ทำให้เกิดเงาทอดยาวบนพื้นไม้สีน้ำตาลเข้ม ชัยธวัชนั่งอยู่ที่โต๊ะมุมร้าน มือกำแก้วกาแฟแน่น สายตาจับจ้องไปที่ประตูทางเข้า หัวใจเต้นแรงด้วยความกังวลและความเจ็บปวดที่สั่งสมมานาน เสียงกระดิ่งที่ประตูดังขึ้น ชลิดาก้าวเข้ามาในร้าน ดวงตาของเธอกวาดมองไปรอบๆ จนพบชัยธวัช เธอสูดหายใจลึกก่อนจะเดินเข้าไปหา "พี่ชัย..." ชลิดาทักทายเสียงแผ่ว ใบหน้าของเธอเต็มไปด้วยความกังวลและความหวัง ชัยธวัชพยักหน้าเล็กน้อย "นั่งสิอ้อ" เขาพูดเสียงเรียบ พยายามควบคุมอารมณ์ ชลิดานั่งลงตรงข้ามเขา มือของเธอสั่นเล็กน้อยขณะวางกระเป๋าลงข้างๆ "พี่ชัย... อ้อ..." "อ้อ" ชัยธวัชพูดตัดบท น้ำเสียงของเขาเต็มไปด้วยความเจ็บปวด "พี่คิดมาตลอดหลายวันที่ผ่านมา เรื่องที่เกิดขึ้น... มันไม่ใช่ครั้งแรก" ชลิดาก้มหน้าลง น้ำตาเริ่มคลอ "อ้อรู้ค่ะ... อ้อเป็นคนผิดเอง อ้อขอโทษ..." ชัยธวัชส่ายหน้า "การข

Free reading for new users
Scan code to download app
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    Writer
  • chap_listContents
  • likeADD