เสียงร้องครางของ ชลิดา และ อนุเทพ ร้องประสานรับกันอยู่เป็นระยะ ผสมกับเสียงจูบและดูดลิ้นกันอย่างเร่าร้อนดิบเถื่อน สลับกับ เสียงเนื้อกระทบกัน ตับๆ อย่างหนักหน่วง บางคราวจะได้ยินเสียง ตับๆ ดัง ถี่เร็วและบ้าคลั่ง พร้อมกับเสียงร้องครางเสียงดังของชลิดา ปิ่มว่าจะขาดใจด้วยความสุขสม วนกลับไปมาอย่างต่อเนื่องจนเกือบเที่ยงคืน เสียงนั้นจึงได้สงบลง
อนุเทพนอนแผ่หลา บนพรมหน่านุ่มกลางห้องนั่งเล่น สภาพร่างกายเหงื่อโซกเปลือยเปล่า ข้างๆ ตัวเขา ชลิดานอนคว่ำซบหน้าบนอกของเขา เธอหายใจหอบถี่จนตัวโยน
ชลิดา จุ๊บที่แก้มของอนุเทพเบาๆ ด้วยความอาลัย แล้วซบหน้าลงบนอกของเขาหลับตาลงอย่างมีความสุข ความสุขที่อาบไปด้วยความเจ็บปวด
"วันนี้พี่ได้เห็นอ้อคนเดิมของพี่ พี่มีความสุขเหลือเกิน" อนุเทพพูดขึ้นเบาๆ
"มันจะเป็นครั้งสุดท้าย... เมียร่านสวาทคนนั้นของพี่จะไม่มีอีกแล้ว" ชลิดาพูดกับเขาเป็นการย้ำว่า การตัดสินใจนี้คือที่สุด ทัน
