ทันทีที่ ฟอร์จูนเนอร์สีดำคันงาม ของอนุเทพ จอดสนิทลง เด็กรับรถก็ทำหน้าที่รูดม่านปิด เพื่อปกป้องโลกส่วนตัวของคนทั้งสอง อนุเทพได้หมายตา ม่านรูด แห่งนี้เอาไว้แล้ว ก่อนการนัดหมายกับชลิดาในครั้งนี้
ชลิดายังคงนั่งก้มหน้านิ่งอยู่บนเบาะ หัวใจเต้นรัวแรงด้วยความตื่นเต้นและกังวล อนุเทพโอบไหล่เธอ โน้มตัวเข้าหา ขณะที่เขาเองก็โน้มริมฝีปากประทับลงบนริมฝีปากของเธอที่ เผยอรอรับอยู่แล้ว
ทันทีที่สัมผัส อารมณ์ของชลิดา พลุ่งพล่านขึ้นราวกับเพลิงกัลป์ การจูบที่เร่าร้อนจากชายผู้นี้ กระชากความต้องการที่ถูกสะกดไว้ ให้ลุกพรึบขึ้นทันที
"ดะ...เดี๋ยว ก่อน..." ชลิดาพยายามดันตัวอนุเทพออกไป แต่เรี่ยวแรงเธออ่อนปวกเปียกเกินกว่าจะต้านทาน
"พี่เทพ... อุ๊ย... ยะ อย่าเพิ่ง...อุ๊ย" เธอร้องห้าม แต่เสียงนั้นฟังดูเหมือนคำอ้อนวอนมากกว่าการปฏิเสธ มือของอนุเทพเริ่มลูบไล้เรือนร่างของเธออย่างเร่าร้อนและโหยหา
"อย่าห้ามพี่เลย อ้อ จ๋า..
