ซ่อนรักนายมาเฟีย

ปลอบใจเรื่องเมื่อคืน

​แสงแดดยามเช้าสอดส่องเข้ามาในห้องนอนหรู โบว์ลืมตาขึ้นมาพบว่าตัวเองยังอยู่ในอ้อมกอดของไทเกอร์ ผิวขาวเนียนของเธอมีรอยรักจางๆ ประดับอยู่หลายจุด ไทเกอร์ที่ตื่นก่อนหน้านี้นานแล้ว นั่งพิงหัวเตียงมองดูคนของเขาด้วยสายตาที่อ่อนแสงลงกว่าทุกที

​"ตื่นแล้วเหรอเมื่อคืนเก่งมากนะจนพี่แทบไม่อยากหยุดเลยเลย"

​เขาหยิบกล่องกำมะหยี่สีน้ำเงินเข้มจากโต๊ะข้างเตียงยื่นให้เธอ เมื่อโบว์เปิดออกก็พบกับ สร้อยคอทองคำขาวพร้อมจี้เพชรรูปเสือตัวเล็กๆ ที่ดูหรูหราและมีราคามหาศาล

​"ใส่ไว้สิใครเห็นจะได้รู้ว่าเธอมีเจ้าของแล้ว และเจ้าของเธอดุมากด้วย"

ไทเกอร์เป็นคนสวมให้เธอด้วยตัวเอง ก่อนจะกดจูบลงบนรอยแยกของไหปลาร้าอย่างถือสิทธิ์

ในตอนบ่ายเขาพาเธอไปช้อปปี้ง ที่ห้างสรรพสินค้าในเครือของเขา มาเฟียร์หนุ่มจัดการซื้อสมาร์ทโฟนเครื่องใหม่ให้กับเด็กเลี้ยงของเขาเเละของใช้อื่นๆอีกมากมาย

​หลังจากช้อปปิ้งจนของเต็มรถคันหรูของไทเกอร์ก็พาโบว์กลับมาถึงคอนโดหรู บอดี้การ์ดทยอยขนถุงแบรนด์เนมนับสิบใบเข้าไปวางเรียงรายในห้องแต่งตัวขนาดใหญ่ที่ตอนนี้ดูเหมือนจะเป็นพื้นที่ส่วนตัวของโบว์ไปหมดแล้ว

​ไทเกอร์ยืนพิงประตูมองเด็กสาวที่กำลังตื่นเต้นกับของขวัญกองโต เขาเดินเข้าไปซ้อนหลังแล้วสวมกอดเอวบางไว้แน่นจนแผ่นหลังเธอแนบชิดกับอกแกร่ง

​"ชอบไหม พี่บอกแล้วว่าถ้าเป็นเด็กดี พี่จะเปย์ให้ทุกอย่างที่เธออยากได้"

​"ชอบมากค่ะพี่ไทเกอร์... ขอบคุณนะคะที่ใจดีกับโบว์ขนาดนี้"

โบว์หันไปคล้องคอเขาไว้ สายตาที่มองมาเต็มไปด้วยความซาบซึ้งและเทิดทูน

​"ใจดีอย่างเดียวไม่ได้หรอก... พี่เป็นมาเฟียนะ ทขอเก็บค่าคุ้มครองด้วยล่ะคืนนี้"

สายตาของเสือร้ายเริ่มแปรเปลี่ยนเป็นความหิวกระหาย เขาเชยคางเธอขึ้น

"ไปอาบน้ำซะ... แล้วใส่ชุดชั้นในลูกไม้สีดำที่พี่เลือกให้จากร้านเมื่อกี้ออกมาหาพี่ที่เตียง"

​โบว์เดินออกมาจากห้องน้ำด้วยท่าทางเหนียมอาย ผิวขาวราวกับหิมะตัดกับชุดลูกไม้สีดำบางเฉียบที่แทบจะปิดอะไรไม่มิด ไทเกอร์ที่รออยู่บนเตียงในสภาพกึ่งเปลือยถึงกับต้องลอบกลืนน้ำลาย ร่างเล็กค่อยๆ คลานขึ้นไปหาเขาบนเตียงกว้าง

​"พะ...พี่ไทเกอร์ โบว์ใส่มาให้ดูแล้วค่ะ"

​"สวย... สวยจนพี่อยากจะรังแกเธอให้ร้องไห้อีกรอบ"

​ไทเกอร์ไม่รอช้า เขาคว้าตัวโบว์เข้ามารับจูบที่หนักหน่วงและเต็มไปด้วยความโหยหา มือหนาลูบไล้ไปตามสัดส่วนโค้งเว้าที่เขาจับจองเป็นเจ้าของเพียงผู้เดียว เขาเริ่มเล้าโลมเธออย่างเชี่ยวชาญ ปลุกปั่นอารมณ์ให้โบว์เตลิดไปกับสัมผัสที่ร้อนแรง

​ในคืนนี้โบว์เริ่มเป็นงานมากขึ้น เธอพยายามปรนเปรอตอบแทนความใจดีของเขาด้วยทุกอย่างที่เขาสอน เสียงครางหวานหูดังก้องไปทั่วห้องนอนเมื่อความต้องการพุ่งถึงขีดสุด

​"ครางชื่อพี่สิโบว์... บอกซิว่าเธอเป็นของใคร"

ไทเกอร์คำรามเสียงพร่าขณะคุมเกมรักอย่างดุดัน

​"อ๊ะ... โบว์เป็นของพี่ไทเกอร์คะ อื้อ..เป็นของพี่คนเดียวค่ะ"

​บทรักที่แสนยาวนานดำเนินไปท่ามกลางกองข้าวของราคาแพงที่วางอยู่รอบเตียง แต่นาทีนี้ไม่มีอะไรมีค่าไปกว่าสัมผัสของกันและกัน ไทเกอร์มอบทั้งความรักและความดิบเถื่อนให้เธออย่างเต็มที่ เพื่อให้โบว์จดจำไปจนวันตายว่า... เธอคือผู้หญิงที่โชคดีที่สุดที่มีเขาคนนี้คอยคุ้มครองชีวิตเธอ

​

​โบว์ตื่นขึ้นมาในอ้อมกอดที่คุ้นเคย ไทเกอร์กระชับอ้อมกอดให้แน่นขึ้นพลางจูบที่ขมับของเธอเบาๆ

​

โรงเรียนก็ปิดเเล้วจะรีบตื่นทำไม นอนพักซะ เดี๋ยวพี่จะอยู่กับเธอเองทั้งวัน"

​คำพูดสั้นๆ แต่แฝงไปด้วยความรักทำให้โบว์ซบหน้าลงกับอกเขาอย่างมีความสุข ในโลกที่มีแค่เขาสองคนแบบนี้... ต่อให้ไม่มีใครคนอื่นเธอก็ไม่สน ขอแค่มีพี่ไทเกอร์อยู่ข้างๆ ก็พอ

"โบว์ชินกับการตื่นเช้าคะ งั้นโบว์ไปเข้าครัวทำมื้อเช้าให้พี่ไทเกอร์ดีไหมคะ ??

"ทำเป็นด้วยเหรอ? "

"เป็นสิคะตอนอยู่ที่บ้านเด็กกำพร้าโบว์ช่วยเเม่ครูนิ่ม ทำอาหารให้น้องๆทานบ่อยๆคะ "

"เเต่ในตู้เย็นไม่มีของสด งั้นอยากได้อะไรก็บอกมาละกัน เดี๋ยวฉันให้ลูกน้องไปซื้อมาให้ "

เขายื่นมือถือที่เปิดเเชตของบอดี้การ์ดมือซ้าย ทิ้งไว้ ให้เธอพิมสิ่งที่ต้องการลงไป

"พี่ไทเกอร์อยากทานอะไรคะโบว์จะได้สั่งซื้อของมาถูก ?

"พี่อยากกินเธอ? ได้มั้ยละ "

พี่ไทเกอร์ไม่เอาคะ เมื่อคืนก็จัดโบว์จนระบมไปหมดเเล้วนะคะพอก่อน "

"ก็ใครใช้ให้โบว์อร่อยขนาดนี้ละ พี่กินทั้งวันทั้งคืนยังได้เลย "

"ตกลงจะทานอะไรคะ ?

"เเล้วเเต่โบว์เลยเเล้วกันอะไรที่โบว์คิดว่าตัวเองทำอร่อยที่สุดจัดมาเลย