ที่แสงอาทิตย์ยามเช้าสาดส่อง ไทเกอร์สะดุ้งตื่นจากความฝันที่ยังมีกลิ่นหอมของโบว์อวลอยู่ แต่เมื่อหันไปควานหาคนข้างกาย กลับพบเพียงความว่างเปล่าและที่นอนที่เย็นชืด
ไทเกอร์ลุกพรวดขึ้นมา เห็นสร้อยรูปเสือและโน้ตสั้นๆ วางอยู่บนหัวเตียง วินาทีที่เขาอ่านจบ ดวงตาคมกริบวาวโรจน์ด้วยความโกรธแค้นผสมกับความกลัวที่เกาะกินใจ เขาขยำโน้ตใบนั้นจนแหลกคามือพลางแผดเสียงคำรามลั่นห้องนอนหรู
"โบว์ เธอคิดจะลองดีกับฉันเหรอ "
เคร้ง !! โคมไฟหัวเตียงถูกกวาดตกลงพื้นแตกกระจาย ไทเกอร์เตะเก้าอี้กระเด็นไปกระแทกผนัง เขาอาละวาดราวกับสัตว์ร้ายที่ถูกพรากหัวใจไป นิวตั้นและเบสเตอร์ที่ได้ยินเสียงรีบพุ่งเข้ามาในห้องทันที แต่ก็ต้องชะงักเมื่อเห็นสภาพเจ้านายที่ยืนหอบหายใจรุนแรง แววตาเต็มไปด้วยรังสีฆ่าฟัน
"พวกมึงเฝ้ากันยังไง ปล่อยให้โบว์หายไปได้ "
ไทเกอร์พุ่งเข้าไปกระชากคอเสื้อนิวตั้นจนตัวลอย "ถ้าภายในหนึ่งชั่วโมงนี้มึงหาตัวเมียก
