รถหรูเเล่นไปตามถนนใหญ่ที่โบว์ไม่คุ้นชินไปจิดที่คอนโดสูงระฟ้าเเห่งหนึ่งใจกลางเมือง ไทเกอร์พาเธอขึ้นลิ้ฟต์ไปยังห้องพักของเขาที่อยู่ชั้นบนสุด
ส่วนบอดี้การ์ดก้จะเเยกย้ายไปพักผ่อน ชั้นรองลงมา
เสียงประตูห้องชุดพักอาศัยระดับเพนท์เฮาส์ปิดลงเบาๆ แต่กลับดังก้องในความรู้สึกของ 'โบว์' เด็กสาวในชุดนักเรียนม.ปลายยืนกำสายกระเป๋าเป้แน่นจนปลายนิ้วซีดขาว เธอมองแผ่นหลังกว้างของไทเกอร์ที่เดินไปถอดสูทตัวนอกพาดไว้กับโซฟาหนังราคาแพง ท่าทางเขาดูผ่อนคลาย ต่างกับเธอที่เหมือนกระต่ายหลงเข้ามาในถ้ำเสือ
"เลิกยืนบื้อตรงนั้นได้แล้ว มานี่"
น้ำเสียงทุ้มต่ำสั่งเรียบๆ โบว์เดินเตาะแตะเข้าไปหาเขาอย่างว่าง่าย ไทเกอร์ทรุดตัวลงนั่งบนโซฟา เอนหลังพิงพนักพลางกอดอก สายตาคมกริบไล่มองเด็กสาวตรงหน้าตั้งแต่หัวจรดเท้า จนโบว์ต้องก้มหน้าหลบ
"ที่นี่ปลอดภัย... พวกนั้นไม่มีทางหาเธอเจอ"
เขาเว้นจังหวะ
"แต่เธอรู้ใช่ไหมโบว์ ว่าการเป็นเด็กของฉันมันต้องเเลกด้วยอะไร"
"บะ...โบว์ทราบค่ะ"
เสียงเล็กๆตอบอย่างสั่นเครือ
"โบว์ยอมทำทุกอย่าง เพื่อตอบเเทนพี่ไทเกอร์ที่ช่วยโบว์ไว้"
ไทเกอร์กระตุกยิ้มที่มุมปาก เป็นยิ้มที่ดูอันตรายแต่ก็น่าหลงใหลอย่างประหลาด เขาเอื้อมมือหนาไปเชยคางมนขึ้นมา ให้สบตากับเขาตรงๆ
"คำว่าทุกอย่างของเธอกับของฉัน มันอาจจะคนละความหมายกันนะ"
เขาใช้นิ้วโป้งไล้ริมฝีปากบางของเด็กสาวเบาๆ
"จากนี้ไป เธอไม่ใช่แค่นักเรียนที่ฉันช่วยมา แต่เธอคือคนของฉัน.. หน้าที่ของเธอคือทำให้ฉันพอใจ ไม่ว่าฉันจะสั่งอะไร หรืออยากได้เธอตอนไหน เธอไม่มีสิทธิ์ปฏิเสธ เข้าใจไหม"
โบว์เม้มริมฝีปากแน่น น้ำตาคลอเบ้าด้วยความรู้สึกที่ปนเปกัน ทั้งกลัว ทั้งละอาย แต่ลึกๆ เธอก็รู้ดีว่าไม่มีที่พึ่งอื่นอีกแล้ว
"เข้าใจ... เข้าใจค่ะ"
"ดีมาก..."
ไทเกอร์โน้มตัวเข้าไปกระซิบข้างใบหู จนเธอสัมผัสได้ถึงลมหายใจร้อนๆ
"ไปอาบน้ำซะ กลิ่นเหงื่อกับกลิ่นน้ำตาพวกนั้นฉันไม่ชอบ เสร็จแล้วไปรอฉันที่เตียง"
เขากดจูบลงบนขมับของเธอหนักๆ หนึ่งที ก่อนจะปล่อยมือเป็นอิสระ โบว์เดินหันหลังมุ่งหน้าไปทางห้องนอนด้วยหัวใจที่เต้นรัว ราวกับก้าวเข้าสู่พันธนาการที่เธอเป็นคนเลือกเอง
กลิ่นน้ำหอมปรับอากาศแนววู้ดผสมกับกลิ่นอายความแมนของเจ้าของห้อง อบอวลอยู่ในห้องนอนกว้าง โบว์นั่งตัวลีบอยู่บนขอบเตียงขนาดคิงไซส์ เธอสวมเพียงชุดคลุมอาบน้ำสีขาวตัวโคร่งที่ไทเกอร์เตรียมไว้ให้ ผิวของเธอยังคงขึ้นสีระเรื่อจากไอร้อนของการอาบน้ำ
เสียงประตูห้องน้ำเปิดออก พร้อมกับร่างสูงใหญ่ที่เดินออกมา ไทเกอร์สวมเพียงกางเกงนอนขายาวตัวเดียว เผยให้เห็นแผงอกกว้างที่ดูเเข็งเเกร่ง ขเรียวยาวเดินตรงมาที่เตียง สายตาคมกริบดุจนักล่าจ้องมองเหยื่อตัวน้อยที่ไม่กล้าแม้แต่จะเงยหน้าสบตา
"กลัวเหรอ? สั่นเชียว"
ไทเกอร์ถามเสียงทุ้มพลางนั่งลงข้างๆ แรงยุบของที่นอนทำให้โบว์ตัวลอยเข้าไปใกล้เขามากขึ้น
"โบว์แค่ยังไม่ชินค่ะ"
ไทเกอร์ไม่ตอบ แต่ใช้อ้อมแขนแกร่งรวบเอวบางให้ขึ้นมานั่งบนตักกว้าง โบว์ร้องอุทานเบาๆ ด้วยความตกใจ มือเล็กเผลอวางแหมะลงบนอกแกร่งที่เต็มไปด้วยมัดกล้าม ความร้อนจากผิวสัมผัสของเขาทำเอาเธอแทบหยุดหายใจ
"ฉันบอกแล้วไงว่าหน้าที่ของเธอคือทำให้ฉันพอใจนะ" เขาเชยคางเธอขึ้น กดจมูกโด่งลงที่ซอกคอขาวกรุ่น กลิ่นสบู่จากตัวเธอยิ่งกระตุ้นสัญชาตญาณดิบในตัวเขา
"เริ่มจากเลิกสั่น แล้วมองตาฉันก่อนสิโบว์"
โบว์พยายามบังคับลมหายใจที่ติดขัดให้เป็นปกติ เธอเงยหน้าขึ้นสบตาคู่คมที่บัดนี้ดูวาวโรจน์และเต็มไปด้วยความต้องการ ไทเกอร์โน้มหน้าลงมาใกล้จนริมฝีปากเกือบชิดกัน
"คืนนี้ฉันจะสอนให้เธอรู้ว่า การเป็นเด็กของไทเกอร์ มันต้องแลกด้วยอะไรบ้าง"
เขาปิดปากเรียวบางด้วยจูบที่เริ่มจากความนุ่มนวลแต่แฝงไปด้วยความเอาแต่ใจ ลิ้นร้อนรุกรานเข้าไปเก็บเกี่ยวความหวาน จนเด็กสาวไร้เดียงสาอย่างเธอได้แต่ครางอื้ออึงในลำคอ สองมือหนาเริ่มไม่อยู่สุข ลูบไล้ไปตามแผ่นหลังเนียนละเอียดภายใต้ชุดคลุมอาบน้ำที่กำลังจะหลุดเลื่อนลง
ในห้องที่เงียบสงัด มีเพียงเสียงหัวใจที่เต้นรัวและความร้อนแรงที่เริ่มพุ่งสูงขึ้น โบว์รู้ดีว่าตั้งแต่วินาทีนี้เป็นต้นไปเธอไม่ได้เป็นเจ้าของร่างกายตัวเองอีกต่อไปแล้ว
ความเงียบในห้องนอนถูกแทนที่ด้วยเสียงลมหายใจที่สอดประสานกัน ไทเกอร์นิ่งขรึมดูน่าเกรงขามขณะนั่งพิงพนักเตียง เขามองดูเด็กสาวที่สั่นเทาอยู่ตรงหน้าด้วยสายตาที่ยากจะคาดเดา
"ลองดูสิโบว์... พิสูจน์ให้ฉันเห็นว่าเธออยากให้ฉันช่วยจริงๆ"
โบว์เม้มริมฝีปากแน่นก่อนจะค่อยๆ คลานเข้าไปหาเขา ร่างกายที่เปลือยเปล่าของเธอนั้นงดงามราวกับประติมากรรม ผิวขาวละเอียดดุจน้ำนมตัดกับผ้าปูที่นอนสีเข้ม ความสวยงามที่บริสุทธิ์ไร้ที่ติทำเอาไทเกอร์ต้องลอบกลืนน้ำลาย
เธอเริ่มลงมืออย่างเก้ๆ กังๆ ความไม่เดียงสาทำให้สัมผัสของเธอนั้นเต็มไปด้วยความประหม่า ลมหายใจอุ่นๆ ที่รดรินและความพยายามอย่างกล้าๆ กลัวๆ ของเธอกลับกลายเป็นตัวจุดชนวนอารมณ์ของไทเกอร์ให้พุ่งสูงขึ้นอย่างรวดเร็ว
"อึก... โบว์ พอก่อน"
ไทเกอร์ครามในลำคอแผ่วเบา เขาไม่อาจทนดูความพยายามที่แสนยั่วยวนนั้นได้อีกต่อไป มือหนารวบเอวบางแล้วกดเธอให้นอนราบลงกับที่นอนนุ่ม เขาโน้มตัวลงทาบทับ บดเบียดความแข็งแกร่งเข้าหาความอ่อนนุ่มจนโบว์ต้องครางประท้วงในลำคอ
เขารู้ดีว่านี่คือครั้งแรกของเธอ ไทเกอร์จึงไม่ได้หุนหันพลันแล่น เขาใช้ความเชี่ยวชาญที่มีเริ่มเล้าโลมไปตามจุดอ่อนไหว ปลายลิ้นร้อนชื้นลากผ่านยอดอกที่ชูชัน ก่อนจะเลื่อนต่ำลงไปยังกึ่งกลางกายสาว
"ไม่ต้องกลัว... ฉันจะทำให้เธอเจ็บน้อยที่สุด"
เขาเอ่ยเสียงพร่าพลางใช้ปลายนิ้วเริ่มเปิดทางอย่างทะนุถนอม สัมผัสที่เนียนละเอียดและตึงแน่นของเธอทำให้เขารู้สึกเหมือนกำลังจะได้ครอบครองสมบัติล้ำค่าที่ไม่มีใครเคยแตะต้อง โบว์บิดกายเร่าด้วยความซ่านสยิวที่เพิ่งเคยพบเจอ เสียงครางหวานหูที่พยายามสะกดกั้นไว้เริ่มหลุดรอดออกมา
เมื่อเห็นว่าเธอเริ่มพร้อมและมีความหล่อลื่นเพียงพอ ไทเกอร์จึงค่อยๆ กดแทรกความยิ่งใหญ่ของเขาเข้าหาความคับแน่นอย่างช้าๆ
"อ๊ะ... พี่ไทเกอร์ โบว์เจ็บ..."
น้ำตาเม็ดใสคลอเบ้าพร้อมกับเล็บคมที่จิกลงบนบ่าแกร่ง ไทเกอร์ชะงักนิ่งค้างไว้เพื่อให้เธอปรับตัว เขาพรมจูบไปทั่วใบหน้าและซอกคอเพื่อเบี่ยงเบนความสนใจ
"อดทนหน่อยเด็กดี... แล้วมันจะดีขึ้น"
เมื่อพ้นจุดที่ยากลำบากที่สุดไป ไทเกอร์ก็เริ่มขยับกายเป็นจังหวะที่หนักหน่วงและมั่นคง ความเจ็บปวดในคราแรกเริ่มถูกแทนที่ด้วยความสุขที่โบว์ไม่เคยนึกฝัน ห้องทั้งห้องอบอวลไปด้วยไฟรักที่แผดเผาเธอเเละเขาหลอมละลายรวมกัน