ซ่อนรักนายมาเฟีย

พบเจอกับเขา

โบว์ย้ายมาอยู่ที่หอได้อาทิตย์กว่าๆเเล้วในตอนนี้เธอก็กำลังลงจากวินมอไซต์เพื่อเดินเข้าไปในซอยอีกหน่อย โบว์เพิ่งกลับจากทำงานที่คาเฟ่ อีกเพียงอาทิตย์เดียว เธอก็จะเรียนจบเเล้ว คงต้องย้ายหอใหม่เเละไม่ได้ทำงานที่คาเฟ่อีกเเถมไกลกว่าตอนอยู่บ้านเด็กกำพร้าไม่น้อยกว่าจะมาถึงหอก็ทำให้มืดเข้าไปอีก

"น้องสาวว .ไปเหรอจ้ะ ให้พี่ไปส่งมั้ยจ้ะ"

เสียงปริศนาดังขึ้นมาจากข้างหลังเธอ นั่นทำให้คนตัวเล็กหลับตาปี๋ ไม่กล้าหันไปมองรีบก้าวเท้ายาวๆ เพื่อให้ถึงหอไวๆ

"สวยซะด้วยวะ ไปกับพี่ก่อนดีมั้ยจ้ะ พี่ทำให้น้องมีความสุขได้นะ "

โบว์รู้สึกว่าไม่ปลอดภัย เธอจึงรีบวิ่งทันที เเต่คงช้าไปกว่าไอ้พวกวัยรุ่นอันธพาลนั่น

"เฮ้ย มึงไปดักเธอไว้ อย่าให้หนีไปได้ "

สุดท้ายเธอก็จนมุม โบว์ได้เเต่ยกมือไหว้พวกมันสั่นลนลาน ในใจเธอคิดว่าคงไม่รอดเเน่นๆ

"อย่าทำอะไรฉันเลยนะ ฉันไหว้เเล้วปล่อยฉันไปเถอะ"

หึ.. "ฉันจะทำให้เธอมีความสุขไงสาวน้อย เฮ้ย.. เอาตัวมันไป"

ชายหนุ่มสองคนที่เป็นลูกน้องเดินเข้ามาไกล้เธอก่อนจะรวบเเขนเธอพาเดินย้อนปากซอยไปที่อีกหอซึ่งน่าจะเป็นที่พักของพวกมัน

เด็กสาวอาศัยจังหวะที่พวกมันคุยกันเเอบสะบัดมือออกจากลูกน้องสองคน เต็มเเรง ก่อนจะวิ่งหนีออกไปทางปากซอยที่อยู่ติดถนนใหญ่เพื่อขอความช่วยเหลือ

เฮ้ย.. มันหนีไปเเล้ว ตามไปสิวะ"

"โบว์รีบวิ่งไปตามถนนใหญ่ไม่ทันได้ระวังจึงชนกับบอดี้การ์ดของไทเกอร์ ที่กำลังเปิดประตุให้เจ้านายลงจากรถ

เธอรีบวิ่งเข้าไปเคาะกระจกรถหรูคันนั้นเพื่อขอความช่วยเหลือทันที

" คุณ คุณคะ .. ช่วยหนูด้วย หนูโดนพวกนั้นจะจับหนูข่มขืน ช่วยหนูด้วย "

บอดี้การ์ดที่ยืนอยู่หันไปมองตามที่เธอชี้ก็เห็นพวกมันตามเธอมาจริงๆด้วย

"เอาไงดีครับนาย "

เสียงของบอดี้การ์ดหนุ่มถามคนในรถ .

คนในรถหันไปมองเด็กสาวที่อยู่ในสภาพร้องให้เเละผมเผ้ายุ่งเหยิง

"ให้เธอขึ้นมาบนรถ ส่วนพวกมึงไปจัดการพวกมันซะ "

เขาสั่งบอดี้การ์ดที่ยืนอยู่ก่อนที่พวกเขาจะเปิดประตูให้เธอขึ้นไปหลบพวกมัน เเล้วไปจัดการไอ้พวกขี้ยาอันธพาลนั่น

มาเฟียหนุ่มมองร่างของเด็กสาวในชุดนักเรียนที่นั่งสั่นด้วยสายตานิ่งคมก่อนี่เขาจะเอ่ยถามเธอ

" ยังเรียนอยู่เหรอ ทำไมกลับบ้านเอาป่านนี้"

เสียงทุ้มนุ่มลึก เอ่ยถามเด็กสาวตรงหน้า เขาสงสัย ว่าทำไมสองทุ่มกว่าๆเเล้วเธอยังอยู่ในชุดนักเรียนอยู่เลย

"คือหนูทำงานพาร์ททามหลังเลิกเรียนที่คาเฟ่คะ เลยกลับดึก"

" ทำงาน ? เด็กสาวอายุเเค่นี้เนี้ยนะทำงาน พ่อเเม่ไม่มีเงินหรอไง วะ "

"คือหนู...หนูไม่มีพ่อเเม่คะ อยู่บ้านเด็กกำพร้ามาตั้งเเต่จำความได้ เเละหนูเพิ่งออกจากบ้านเด็กกำพร้ามาเพราะเหตุการณ์คล้ายๆกับเมื่อกี้เลยคะ"

ไทเกอร์นิ่งชะงักไปกับคำพูดของเธอ ในใจก็รู้สึสงสารเธอมาก เธอไมีครอบครัวงั้นเหรอ ? เธอต้องทำงานส่งตัวเองเรียนงั้นเหรอ ? มาเฟียหนุ่มได้เเต่คิดเเล้วสับสนไปหมด

"เรียนจะจบยัง?

ในที่สุดเขาก็เลือกที่จะถามเด็กสาวออกมา

"หนูอยู่ม.หกเเล้วคะ อีกอาทิตย์กว่าๆก็จะปิดเทอมเเล้ว หนูสอบติดธุรกิจการบินของมหาลัยดังด้วยนะ หนูเลยต้องขยันทำงาน เก็บไว้เป็นค่าใช้จ่ายตอนเข้ามหาลัย เเละค่าหอ เหลือพอได้ใช้จ่ายไปวันๆคะ

"ไปอยู่กับฉันไหม .. ฉันจะส่งเธอเรียนเอง "

"คุณว่าไงนะคะ?? "

โบว์ถามด้วยความตกใจ ไม่ต่างกับไทเกอร์ได้ฟังก็รู้สึกสงสารจับใจ เด็กคนนึงขยันทำงานส่งตัวเองเรียน จนจบม.หก พ่อเเม่ก็ไม่มี

"ฉันถามว่เธอจะไปอยู่กับฉันไหม ฉันจะอุปการะเธอเอง ฉันรวย ส่งเธอเรียนได้สบายๆเลยนะ เเถมเธอจะปลอดภัย ไม่มีใครทำอันตรายเธอเเน่นอน "า

"นี่คุณอยากเลี้ยงดูหนูหรอคะ "

เธอเองก็โตพอที่จะรู้ว่าการที่เขาชวนเธอไปอยู่ด้วยมันหมายความว่ายังไง..

"จะว่าอย่างนั้นก็ได้ เธอสนใจมั้ยละ ?"

"หนูจะไว้ใจคุณได้ใช่ไหม ..

"เเน่นอน ฉันเป็นมาเฟียนะ ฉันมีสัจจะพอ "

"งั้นหนูขอไปเลยได้มั้ยคะหนูไม่อยากอยู่ที่นี่เเล้วกลัว ถ้าหนูไม่เจอพวกคุณหนูต้องโดนพวกมันลากไปเเน่ๆ"

"ได้สิ เดี๋ยวฉันจะให้คนของฉันพาเธอไปเก็บข้าวของ ส่วนพวกมัน สองคนนั่นคงจัดการเรียบร้อยเเล้วหละ "

โบว์พยักหน้าตอบรับ ก่อนจะ ชวนเขาคุย

"หนูชื่อโบว์ เเม่ครูนิ่ม เจ้าของบ้านเด็กกำพร้าตั้งให้คะ คุณชื่ออะไรเหรอคะ ?

"ฉันชื่อไทเกอร์ เรียกฉันว่าพี่ไทเกอร์สิ ฉันเเก่กว่าเธอหลายปีนะ เด็กน้อย "

"คะพี่ไทเกอร์ "

"ดีมากโบว์ "

"จัดการเรียบร้อยเเล้วครับนายน้อย "

เสียงบอดี้การ์ดคนนึงรายงานเจ้านายหนุ่มหล่อ

"อ้าวเธอหน่ะ ลงมาได้เเล้วปลอดภัยเเล้วนี่กระเป๋าของเธอ "

ชายชุดดำเรียกให้โบว์ลงมาจากรถของเจ้านายของเขา พร้อมกับส่งกระเป๋านักเรียนให้เธอ

"เธอจะไปอยู่กับฉัน เดี๋ยวพรุ่งนี้มึงพาเธอไปเก็บของมาให้หมด "

"เเต่นายครับ ? เธอยังเป็นนักเรียนอยู่เลยนะครับ "

"มึงอย่าเสือกเรื่องของกูได้มั้ยไอนิวตั้น ไปขับรถ"

ส่วนบอดี้การ์ดอีกคน ชื่อเบสเตอร์ ขึ้นนั่งบนรถคู่กับนิวตั้นเรียบร้อยเเล้ว

"ครับนาย "

บอดี้การ์ดหนุ่มรับคำ

"ส่วนเธอโบว์ เดี๋ยวพรุ่งนี้ค่อยมาเก็บของก็เเล้วกันมันดึกเเล้ว"