Kahit pagod ay kailangan ko magising. Without effort ay sa simpleng pag-upo ko ay nagising na rin si Vermone.
It was 5 o'clock in the morning. I need to do our laundry.
"You can sleep more, baby. Maglalaba lang ako." Malambing na sabi ko nang makitang medyo hirap pa magising si Vermone pero mabilis siyang umiling.
Masyado kaming napagod kagabi.
I chuckled dahil kahit hirap buksan ni Vermone ang mga mata n'ya ay pinilipit niyang tumayo. I kissed his cheek and I'm crazily clinging on him.
"I love you..." I whispered but it was not loud enough for him to hear me.
I smiled sadly.
He kissed my forehead. "Good morning, baby..."
"Good morning, Verlou."
Bumangon na rin kami sa kama at ako'y nag mabilisang hilamos lang at kinuha ko na ang mga marumi namin. Habang hinihintay si Ver
