Çocuklarla birlikte oyuncaklarla oynayan babalarını kapının pervazına dayanıp izledim. Şu gülüşlerine her gün daha fazla aşık oluyorum. Gülmek bir insana bu kadar mı yakışırdı? Zati güzel bir yüzü vardı, gülümseyince bakmaya kıyamıyor, diğer yandan da gözlerimi alamıyorum.
Nasıl da güzel ikisinin birbirinden bağımsız oyunlarına ayak uyduruyordu. Gözleri bir an bana döndü. O güzel gülüşüyle bakarken kalbim göğüs kafesime sığmaz oldu. Bir taraftan çocuklarla ilgilenip diğer yandan bana bakıp bakıp gülüyordu. Derin bir iç çekişle ona bakmaya devam ettim. Benimleydi ama ona olan hasretim her gün büyüyor.
Harbi bir buçuk yıl nasıl geçecekti...
"Aile var aile! " Arkamdan geçerken konuşan Ceren'e döndüm.
"Deliye bak, ne olmuş? " Bende arkasından mutfağa yürüdüm.
"İşveye, cilveye bak birde
