Kör sessizliği bozan tek ses Mehmet'in öfkeli nefes alışlarıydı. Demir sürekli yüzünü sıvazlıyor hop oturup hop kalkıyordu. Fatıma ise ona öyle bir öfkeyle bakıyor ki öldürecek gibi.
"Allah rızası için biriniz artık bir şey diyecek mi? " Sesim oldukça yüksek çıkmıştı.
"Aslında Sahre Hanım ailesini terketmemiş, sadece amcasının oğlu onu hastaneye götürmüş. " Nihayet Fatıma cevap vermişti de Sahre Hanım'da kimdi?
"Sahre Hanım'da kim? " Fatıma dinmeyen öfkesiyle Demir'i gösterdi.
"Bu gerizekalının annesi! Kadın neler yaşamış, neler neler yazmış bu aptala; ama bu beyni tek hücreli embesil o kadının zerre kadar sevgisini ve dualarını haketmiyor! " Neler olduğu bir yana dursun Fatıma'nın ettiği hakaretler başka bir seviyeydi kesinlikle.
"Şunu baştan anlatacak mısınız artık? " Mehmet üst
