Lİse Günlüğü

Chapter2:Annemin Yeni Hayatı

Mert yüzünden yaşadığım tüm hayal kırıklıklarına rağmen, kendimi toparlamaya kararlıydım. Aslında bana zorbalık yapan sadece o değildi ama en çok canımı sıkan oydu. Bir idman gününe uyandım ve her şeyi bir kenara bırakıp voleybol oynamaya devam etmeliydim. Benim için bir kaçıştı belkide... Her şeyden ve herkesten...

-Voleybol sahası, onun için sadece bir spor alanı değil, aynı zamanda kaçış noktasıydı. Burada düşüncelerini susturabiliyor, sadece oyuna odaklanabiliyordu. Takım arkadaşlarıyla antrenmana çıktığında, kendini daha güçlü hissediyordu.-

Özge hoca bana herkesten çok inanıyordu sanki. "Melina, bugün harikaydın! Daha agresif oynadın, bu çok iyi bir gelişme," dedi ve bu sözler, içimde hafif bir umut kıvılcımı yaktı. Ancak, Mert'in son günlerdeki soğuk tavırları hâlâ kafamı kurcalıyordu. Eskisi gibi değildi, sanki ondan uzaklaşmak istiyordum. Neyin değiştiğini anlamaya çalışırken ona sormaya cesaret edemiyordum. Belki de artık onunla ilgilenmiyordum. Bunu düşündükçe içim burkuluyordu. Kendimi kandırmaya çalıştığımı net bir şekilde görebiliyordum. O hala benim için dünyanın en büyük aşkıydı.

Ah canım günlüğüm içimde kopan fırtınalar servisin kornasıyla bir an için duruldu. Eve gelmiştim ve bir başka fırtına da burada kopacak. Hızlıca inip eve girdim. Evin içinde tarçın kokusu vardı ve bu mükemmel koku mutfaktan geliyordu. Koşarak gidip anneme kocaman bir öpücük verdim. Annem mükemmel kekinden yapmıştı biraz şaşırdım çünkü her zaman yapmazdı. Belli ki bizimle konuşacağı şeyler vardı ama kardeşlerimin de okuldan dönmesini bekleyecektik. Bİr korna sesi daha ve geldi bizim ikizler. Canım günlüğüm sana onları da tanıtayım. Onların şimdilik senden haberi yok çünkü olsa kesin okurlardı ve bunu asla istemem. Kardeşlerim 9 yaşında 4.sınıfa gidiyorlar. Uras ve Umay. Onları sevip sevmemek konusunda hala kararsızım ama sevmeye daha yakınım.

Annem ve babam bir gün bana istediğim bir oyuncağı almışlar ve bunu sana kardeşlerin gönderdi dediler. Ama benim kardeşim ya da kardeşlerim yoktu ki. Bu şaşkınlığım babamın elini annemin karnına koyup okşamasıyla son buldu. Ve artık tek kişilik bu saltanatım sona eriyordu. İlk başta gerçekten üzüldüm ama zamanla sevindim. Tabi bu sevincim onlar biraz büyüyüp eşyalarımı karıştırmaya başlayınca ödevlerimi yırttıklarında gölgelenmiş olabilir. Şu sıralar daha iyiyiz, Umay hala eşyalarımı karıştırmak kıyafetlerimi giymek için can atsa da cesaret edemiyor. Annem ve babam ayrıldığında onlar benden daha çok etkilendi. zamanla ve destekle minik minik aştık bu durumu.

Annem bizi etrafına topladı ve konuşmaya başladı. Bİzi dünyadaki her şeyden çok sevdiğini anlattı. Anneannemizi ve dedemizi çok özlediğimizi vurguladı. Evet gerçekten de hayli özlüyoruz. Onlar da bizimle yaşasa diye devam etti. Bu şahane haberdi. DÜnyada cenneti yaşamaktı. Onlar bizimle olursa annem üzerimize baskı yapamazdı. Her şey daha güzel olurdu. Anneme bunun sebebini sorduk ve anlatmaya devam etti. Hayatında biri olduğunu bizimle tanıştırmak istediğini ve hayatındaki kişinin evlenmek istediğini söyledi. Kaynar sular döküldü sanki başımdan. Ne diyeceğimi bilemedim. Annem bizi terk mi edecekti. Babamdan sonra annem de mi gidecekti.

Endişelerimi anneme anlattım. Çocuklar zaten ağlamaya başladı. Anne bizi bırakma diye çırpınıyorlardı. Annem bizi bırakmayacağını, daha doğrusu yeni bir karar aldığını ve bizden saklamak istemediğini belirtti. Bu süreçte anneannem ve dedemin bizimle olması süreci daha kolaylaştıracağını düşünüyordu. Bizimle her şeyi paylaşıp şeffaf ilişkimize devam etmek istediğimizi söyledi. Bu şekilde içi daha rahat edecekmiş ama artık bizim içimiz rahat edemeyecekti. Onu ne yapacağız acaba ? Dinledik, dinledik, dinledik ve dinledikçe yeni şeyler öğrendik.

Aslında annemin yaptığı yanlış değildi. Başka birisi bana anlatsa ona sakin olmasını söylerdim. Sadece benim annem olduğu için, bu olayda benim başıma geldiği için fazla tepki verdiğimin farkındayım ama haklı olduğumu düşünüyorum. Her şey normale dönüyor derken bir de bu olmuştu. Annem hayatındaki insanı bizimle tanıştırmak istediğini söyledi ve bunu asla kabul etmediğimizi söyledik ona. Bizi üzmek istemiyordu belki ama biz gerçekten çok fazla üzülmüştük ve daha fazla bir şey konuşmadan herkes kendi odasına çekildi. Anneannemin ve dedemin gelmesini, annemin de bizi terk etmesini beklemekten başka elimizden hiçbir şey gelmiyor şu an.

Hemen babamı aradım ve olanı biteni anlatıp onu vazgeçirmesini istedim. Babam annemin kararlarına karışamazmış bu normalmiş olabilirmiş. Gerçekten beni anlayan bir tane insan yok canım günlüğüm. Sen iyi ki varsın. Bunları kimseye anlatamam arkadaşlarım alay eder benimle. Kİmseye güvenemem. Hemen bir duş alıp kulaklığım takip uyumak istiyorum. Bİliyorum uyuyunca geçecek. Tam hazırlanıyordum ki annem girdi odama. Ne o şimdi mi gidiyorsun diye yokladım kendisini. Anneannemler gelene kadar beklersin diye düşünmüştüm diye sitem ettim. Geldi sarıldı bana birden bire gözümde bekleyen yaşların hepsi dışarı hücum etti. Anne lütfen bırakma bizi lütfen gitme dedim. Onun kokusu sakin ses tonu sarılmak bana çok iyi gelmişti. Beni dinlemek istersen sana he şeyi en başından anlatabilirim dedi. Ve geçtik oturduk yatağa eski günlerdeki gibi başladık konuşmaya. Sıdıka Hanım çocuklara yemek yediriyor sen yemek istemediğine emin misin dedi. Eminim sadece onunla konuşmak içimin rahatlaması ve ona sarılmak istiyordum.

Annem Hasan'la nasıl tanıştığını anlattı, bizim evimizden gitmeyeceğini, bir süre bizimle yaşayacağını, ancak bize her şeyi en başından anlatmak istediğini ve bunun daha doğru olduğunu söyledi. Anneannem ve dedemi çağırmasının sebebi, bizi alıştırma konusunda onlardan destek almak istemesiydi. Çünkü annem de aynı zamanda çalışıyordu ve her zaman yanımızda olamayacağını söyledi. Hasan Bey'le tanışmalarını evet anlattı, ben de sanki bir arkadaşıma dinliyormuş gibi annemi dinledim. Aslına bakarsanız yavaş yavaş ona hak vermeye başladım. Bize olan sevgisi eksilmeyecekti tamamen bizim evimizden gitmeyecekti ve o da hayata devam edecekti. Babama karşı bu kadar saygılı, anlayışlıyken anneme karşı neden olamadığımızı merak ettim. Sonra sanırım onu daha çok sevdiğimiz için olduğunu da anladım.

Canım günlüğüm gözlerim kapanıyor çok yoğun ve yorgun bir gündü yarın bütün detayları sana anlatacağım seni çok seviyorum iyi ki varsın.XXX