แฟนปลอมๆ
1041 Words
“พวกแก! ลิลลี่แฟนกัส!” น้ำเสียงแตกตื่นของเหล่านักเรียนหญิงทำให้ผู้คนที่อยู่แถวนี้หันมามองฉันเป็นสายตาเดียว
ก็เตรียมใจไว้แล้วแหละ ยังไงต้องถูกพูดถึงเรื่องแฟน! แต่ไม่คิดว่าคนจะให้ความสนใจกันขนาดนี้ ทำไงได้ล่ะเนอะ... ในเมื่อกัสดังมากกกในหมู่นักเรียนหญิงทั้ง 4 แห่ง เป็นธรรมดาที่สาวๆ จะให้ความสนใจฉันมากขึ้นในเมื่อตอนนี้ฉันรับบทแฟนสาวของหนุ่มที่พวกเธอชอบนี่นา
“ไปแอบคบกันตอนไหนเนอะ เงียบมาก”
“นั่นเด่ะ! แถมกัสไม่เคยมาหาลิลลี่ที่โรงเรียนสักครั้ง ที่ไหนได้เค้าไปเที่ยวเมกาด้วยกันมาแล้ว... งงไม่ไหว”
ก็เพราะไม่ได้คบกันจริงน่ะสิ กัสจะมาหาฉันทำไมเล่า เราสองคนเป็นแค่เพื่อนกันเท่านั้น
“เมื่อวานนอกจากเดินงานโรงเรียนด้วยกันแล้ว เห็นว่ากัสยื่นถุงน้องชาให้ลิลลี่แถมยังไปส่งถึงที่รถ ทักทายแม่ของลิลลี่อย่างสนิทสนมด้วยจ้า”
“ถามจริง!! มิน่า! กัสถึงบอกว่าเปย์ให้แฟนได้ ที่แท้ก็เตรียมของมาให้ลิลลี่เหมือนกัน”
“ก็จริงน่ะเซ่ เพื่อนฉันอยู่หน้าประตูคีย์แกนเห็นเข้าพอดี”
ที่ต้องเดินงานโรงเรียนรวมถึงทักทายคุณแม่ที่รถก็เพราะกัสบอกว่าต้องแสดงให้สมจริง เป็นแฟนกันถ้าไม่ใช้เวลาด้วยกันเลย คนจะสงสัยยิ่งกว่าเดิม ส่วนถุงที่กัสให้มาก็คือของขวัญวันเกิดที่เจ้าตัวให้ฉันทุกปีนั่นล่ะ... ไม่ใช่การเปย์อย่างที่คนอื่นเข้าใจ
“โธ่! น้องลิลลี่ของกู ไม่น่ามีเจ้าของแล้วเลย”
“ยิ่งมองก็ยิ่งเสียดาย คนสวยของกูไม่โสดรอกูแล้ว”
จะว่าไปการที่กัสช่วยเหลือฉันด้วยการเป็นแฟนปลอมๆ ก็มีข้อดีเยอะเหมือนกันแฮะ นอกจากแก้ข้อครหาให้พ้นตัวได้... นักเรียนชายทั้งหลายแหล่จะได้เลิกยุ่งกับฉันสักที ดีไม่ไหว! เย้!
“กูตัดสินใจละ ถึงลิลลี่มีแฟนกูก็จะจีบต่อ มีได้ก็เลิกได้ กูเข้าไปทักทายก่อน!”
“กูด้วย กูไม่ยอมแพ้เด็ดขาด!”
ห๊ะ! จะบ้าเหรอคิดงั้นได้ไง ฉันมีแฟนแล้วก็ต้องเลิกยุ่งเซ่! โอ๊ย! หัวจะปวด ช้าไม่ได้ละต้องรีบหนี ฉันสาวเท้าให้เร็วกว่าเดิม เป้าหมายคือตึกเรียน
พอเข้ามาในห้องก็เห็นเรนนี่กำลังนั่งเล่นเกมส์มือถือด้วยสีหน้าจริงจังเลยอดยิ้มไม่ได้
“หน้าเครียดแต่เช้า” ฉันทักทายเพื่อนรักพลางหย่อนตูดนั่งลงเก้าอี้ข้างกัน
“ฉันอยากได้ไอเทมพิเศษแต่โชคดันไม่เข้าข้าง จับกาชาสามรอบได้แต่ตัวเดิมตลอด” เรนนี่พึมพำอย่างเซ็งๆ ทำเอาฉันอดยิ้มในความจริงจังของเจ้าตัวไม่ได้
“ขนาดเล่นกันคนละเกมส์แต่แกดันพูดเหมือนกัสไม่มีผิด” เรนนี่เล่นเกมส์แต่งตัวตุ๊กตาเพราะเจ้าตัวชอบเสื้อผ้าสวยๆ ส่วนกัสเล่มเกมส์แนวผู้ชาย ทว่าทั้งสองมีสภาพคล้ายกันไม่มีผิดเพี้ยนเมื่อต้องเปิดกาชาปอง
“นั่นแน่! ได้ยินน้าว่าพูดถึงกัส ไปแอบคบกันตอนไหน อาทิตย์ก่อนยังบอกเพื่อนกันอยู่เลย” เพื่อนที่นั่งอยู่ด้านหน้าหันมาแซวทำเอาฉันยิ้มแหยเล็กน้อย สาวๆ ที่นั่งในห้องก็พากันมองมาด้วยสายตายิ้มๆ
ถ้าถามว่าอึดอัดไหม... มันก็ไม่นะ พวกเราเจอหน้ากันมาตั้งแต่เกรดเจ็ดเนื่องจากโรงเรียนเลื่อนชั้นโดยไม่มีการย้ายห้อง สนิทกันในระดับนึงแถมเพื่อนแต่ละคนก็นิสัยดี ไม่เคยว่าร้ายลับหลัง มีอะไรก็คอยช่วยเหลือกันตลอด ถือเป็นสังคมที่ดีมาก ฉันยังเคยคิดเล่นๆ เลย... สักวันถ้ามีลูกสาวคงส่งมาเรียนที่เซนต์อาเธน่าเช่นกัน
“ก็เพิ่งตัดสินใจคบแหละ แฮร่!” ฉันบอกตามที่นัดแนะกับกัสไว้แล้ว
ก็แบบถ้าพูดไม่เหมือนกันอาจโดนจับโป๊ะได้ไงเล่า กัสบอกว่าเดี๋ยวคงโดนเพื่อนในห้องถามเหมือนกัน เพราะงั้นต้องตอบให้ตรงกัน ห้ามหลุดเด็ดขาด!
“แกโคตรโชคดีอ่ะลิลลี่ที่ได้กัสเป็นแฟน ละคือแมนไม่ไหว ปกป้องแกเหมือนพระเอกในซีรีย์ไม่มีผิด ขอสารภาพตามตรงฉันล่ะโคตรสาแก่ใจที่ได้เห็นคนพวกนั้นก้มหัวขอโทษแกไม่หยุด”
“จริง! คนพวกนั้นไม่รู้จักแกสักนิดแต่ดันวิพากษ์วิจารณ์ไม่หยุด น่าเกลียดเกิ๊น” เพื่อนอีกคนว่า
“ตอนพวกนั้นขอโทษแก ฉันแทบตีปีกด้วยความสะใจ เอาเรื่องไม่จริงของคนอื่นมาพูดมันต้องโดนซะบ้าง” เรนนี่ที่หยุดเล่นเกมส์พูดด้วยดวงตาวาบแสง ก็คงยังโกรธแทนฉันไม่หายนั่นล่ะ
“ถูก!” เพื่อนในห้องโพล่งคำเดียวกันทำเอาฉันสะดุ้ง
แต่ก็นะ... โคตรดีใจที่ทุกคนไม่ได้ตัดสินฉันเหมือนพวกที่กล่าวหา ดีจังที่มีทุกคนเป็นเพื่อน
“ตอนแรกฉันก็นึกว่ากัสทำไปเพราะต้องการช่วยแก ที่ไหนได้เป็นแฟนกันแล้ว นี่ยังคิดเลยถ้าทำเพราะต้องการช่วย กัสโคตรน่าสงสารอ่ะ” เพื่อนคนนึงพูดยิ้มๆ ทำเอาฉันรีบฉีกยิ้มตอบแม้จะงงนิดหน่อยก็ตาม
“น่าสงสารยังไง ไม่เข้าใจว่ะ อธิบายที” กรีนถามด้วยสีหน้าแอบงง
นั่นสิ! กัสน่าสงสารยังไงเหรอ?
“ก็แกลองคิดดูดิ ถ้าลิลลี่กับกัสไม่ใช่แฟนกันจริง เหมือนกัสตัดโอกาสตัวเองในการคบผู้หญิงเลยนะ ไม่สามารถคบกับสาวที่ชอบได้เพราะต้องการช่วยเพื่อนงี้ น่าสงสารมั้ยเล่า”
ฉันรู้สึกสะดุดใจในคำอธิบายของเพื่อน นั่นสิ! ฉันลืมคิดเรื่องนี้สนิทเลย การที่เราสองคนตกลงเป็นแฟนปลอมๆ กัสต้องเสียอะไรหลายอย่างโดยที่ฉันได้ประโยชน์อยู่ฝ่ายเดียว กัสต้องบอกเลิกกับคนคุย ไหนจะต้องตามเทคแคร์รวมถึงตามจัดการผู้ชายที่เข้ามาจีบฉันเพื่อความสมจริงอีก
วินาทีนี้ฉันรู้สึกแย่กับตัวเองเหลือเกิน เธอโคตรเห็นแก่ตัวเลยลิลลี่ที่ใช้กัสเป็นโล่กำบังความเข้าใจผิดในครั้งนี้...
- Writer
