ผมจะปกป้องลิลลี่จากไอ้หน้าหม้อทั้งหลาย

1188 Words

“พี่หมายความว่าเดือนแต่ละคณะมีโอกาสใกล้ชิดลิลลี่ว่างั้น” ไอ้เดย์ถามรุ่นพี่ แต่ตาของมันดันมองมาทางผมแถมยักคิ้วกวนส้น “อ่าฮะ” รุ่นพี่พยักหน้า “จากที่พี่คุยกับเพื่อนคณะอื่นในไลน์ ตัวแทนเดือนปีนี้ต่างลุ้นว่าคณะไหนจะได้รับน้องรวมกับบริหาร...รู้ขนาดนี้ละ น้องกัสไม่สนแน่เหรอ” รุ่นพี่มองมาทางผมด้วยรอยยิ้มมีความหวัง “ถึงผมลงเดือนก็อาจไม่ได้จับคู่กับลิลลี่ มันขึ้นอยู่ว่าบริหารรับน้องร่วมกับคณะไหนต่างหาก” ผมยักไหล่เหมือนไม่แคร์ แต่ในใจเริ่มคิด... ถ้าลิลลี่ต้องจับคู่กับพวกไม่น่าไว้ใจทำไง! ผมจะกันท่าได้ไงถ้าไม่ใช่เดือนคณะ ปวดหัวชะมัดเลยกู! “แล้วถ้าวิศวะของเรารับน้องกับบริหารล่ะ น้องกัสจะตอบตกลงเป็นเดือนมั้ย!” รุ่นพี่โพล่งถามด้วยสีหน้าตื่นเต้น “รอให้เป็นแบบนั้นก่อนเถอะพี่ ผมถึงตัดสินใจ” ผมตอบแบบกลางๆ ขืนฟันธงว่าเซย์เยส...ไอ้ 3คนนี้ได้หัวเราะออกมาแน่ “งั้นน้องรอแพร๊บ พี่ขอเช็ควงในด่วน” ว่าแล้วรุ่นพี่ก็ล้วงมือถือ เดินไปมุมอื่นเพื่อต่อสายหาใครบางคน ไอ้เทมส์ ไอ้เจมส์ ไอ้เดย์หันมายิ้มล้อเลียนใส่ผมทันที “พวกมึงไม่ต้องยิ้ม กูบอกแล้วไงกูคิดกับลิลลี่แค่น้อง” ผมมองพวกมันอย่างรำคาญ “พวกกูได้พูดไรยัง” ไอ้เจมส์หัวเราะในลำคอ “มึงร้อนตัวเองทั้งนั้น” ไอ้เดย์ส่ายหน้า บิดยิ้มที่แม่งโคตรกวน “กูไม่ได้ร้อนตัว พวกมึงก็รู้ กูสัญญากับเฮียไวท์จะดูแลลิลลี่อย่างดี” เฮียไวท์คือพี่ชายของลิลลี่ ตอนนี้เรียนโทอยู่นิวยอร์ก เฮียฝากฝังให้ผมดูแลน้องสาวเพียงคนเดียวในช่วงไม่อยู่ไทย ในเมื่อผมรับปากเฮียแล้วต้องทำหน้าที่ให้ดีที่สุด แต่ไอ้ 3 คนนี้ดันมองว่าผมชอบลิลลี่ซะได้ ถ้าชอบจริงผมจะมีหญิงได้ไงวะ ต้องมั่นคงกับลิลลี่คนเดียวเว้ย! “อือ” ไอ้เทมส์ยักคิ้วแต่ริมฝีปากของมันกำลังยิ้มขำ ไอ้เพื่อนพวกนี้แม่งกวนตีนชิบหาย! อย่าให้ถึงคราวของผมบ้าง แม่งจะกวนจนพวกมันร้องขอชีวิต! “น้องกัส!” รุ่นพี่กลับมาด้วยสีหน้าเบิกบานน้ำเสียงตื่นเต้น “พี่เช็คข่าวจากวงในละ สรุปคณะเรารับน้องกับบริหาร น้องยอมลงเดือนใช่มั้ย” ชิบหายละ! กูต้องลงเดือน ทำอะไรไร้สาระจนได้! “พวกมึง 3 คนว่าไง จะลงกันมั้ย” ผมทำเป็นถามไปงั้น “พวกกูไม่แย่งมึงทำหน้าที่แฟนที่ดีหรอกน่า มึงลงไปเหอะ” ไอ้เทมส์ยักคิ้วตบบ่าผมสองครั้งติด ไอ้ห่า! กูบอกคิดแค่น้องดันบอกแฟนไม่หยุด ถ้าไม่ติดว่ารุ่นพี่ผู้หญิงอยู่ตรงนี้... ผมจะประเคนเท้าใส่ความกวนของมันเข้าให้ “ถ้างั้นผมลง” ผมพ่นลมหายใจยอมรับปาก ไม่อยากทำก็ต้องทำล่ะวะ ถ้าไม่ใช่เพราะลิลลี่ คนอย่างไอ้กัสไม่มีทางยอมทำอะไรปัญญาอ่อนพวกนี้หรอกเว้ย! “อ๊าย! ขอบใจน้องกัสมากนะที่ยอมช่วยคณะ พี่เชื่อว่าน้องกับแฟนต้องได้เป็นดาวเดือนมหาลัยแน่นอน” รุ่นพี่หวีดด้วยสีหน้าตื่นเต้นพลางก้มดูมือถืออีกรอบ “พี่ขอเช็คกรุ๊ปไลน์ดาวเดือนก่อน ไม่รู้ตอนนี้คณะอื่นไปถึงไหนกันละ” “พวกกูยินดีจากใจที่มึงยอมตกลง” ไอ้เดย์เข้ามากระเซ้าคนแรก สีหน้ามันอ้อนตีนผมมาก ไอ้สองคนที่เหลือก็ไม่ต่างกัน “หึ!” ผมแค่นเสียงในลำคอ ทำไมพวกมันจะไม่ยินดี ไม่ต้องทำไรปัญญาอ่อนดีใจตายห่า! “น้องกัส! ตอนนี้เดือนคณะอื่นกำลังไปหาน้องลิลลี่กัน ท่าทางจะไปฝากตัวเพราะคิดว่าอาจได้จับคู่กับแฟนน้องรึเปล่า” รุ่นพี่เงยหน้าจากมือถือด้วยสีหน้าแตกตื่นพร้อมกับยื่นไลน์ให้ผมดู ผมรับมือถือมาอ่าน ก็เห็นรุ่นพี่แต่ละคณะบอกว่าเดือนตัวเองจะเข้าไปทำความรู้จักลิลลี่... เหอะ! พวกมันคงไม่รู้ ผมต่างหากที่ได้จับคู่กับลิลลี่ คนอื่นอย่าหวัง! ผมจะปกป้องลิลลี่จากไอ้พวกหน้าหม้อทั้งหลายเอง! “กูไปหาลิลลี่ก่อน ผมขอตัวก่อนนะพี่” พูดจบผมก็ออกลานเกียร์ เดินไปยังรถตัวเอง “กูไปด้วย ได้ยินว่าม็อคค่าปั่นคาเฟ่บริหารอร่อย จะไปลองสักหน่อย” ไอ้เดย์วิ่งตามมาแล้วนั่งฝั่งข้างคนขับ พอจอดรถที่หน้าคณะบริหาร ผมตาไวเห็นลิลลี่กำลังเดินมากับเพื่อน แล้วไอ้หน้าหม้อนั่นมันเป็นใคร กล้าดียังไงเดินตรงไปหาลิลลี่! “มีผู้ชายเข้าไปทำความรู้จักลิลลี่จริงด้วยว่ะ” ไอ้เดย์พูดทำลายความเงียบ รู้ตัวอีกทีขาผมก็เดินมาถึงลิลลี่แล้ว “ลิลลี่ครับ หวังว่าเราจะได้แสดงคู่กันนะครับ” “ก็ไม่แน่มั้ง บางทีลิลลี่อาจจับคู่กับกูก็ได้!” ผมก้าวเข้ามาบังลิลลี่กับไอ้หน้าหม้อตรงหน้า โพล่งใส่มันด้วยอารมณ์พร้อมมีเรื่อง “กัส!” ลิลลี่ที่ยืนด้านหลังเรียกกันไว้ ผมไม่ได้หันไปคุยเหมือนทุกครั้งเพราะต้องการจัดการกับไอ้หมอนี่ก่อน หน็อย! บังอาจมายุ่งกับลิลลี่ มึงหวังสูงเกินไปละ! “อย่าหวังให้มาก คณะมึงไม่ได้รับน้องกับบริหาร!” ผมหรี่ตามองมัน มองกดดันจนมันทำหน้าแหยแล้วเดินหนี ถุย! กูนึกว่ามึงจะแน่! “หมายความว่าไงอ่ะกัส” ขวับ! ผมหันมาหาลิลลี่ที่กำลังทำหน้างงและบอกความจริงไป “รุ่นพี่คณะเราไปสืบข่าวมาละ ปีนี้วิศวะรับน้องร่วมกับบริหาร” “หมายความว่าเราต้องทำการแสดงกับเดือนคณะกัส แล้วใครเป็นเดือนวิศวะเหรอ” คนตัวเล็กตรงหน้าเบิกตาโต ริมฝีปากระรัวถาม “จะใครซะอีกล่ะ ก็มันนั่นแหละ” ไอ้เดย์ที่ตามกันมาตอบแทน มันยิ้มเหมือนกลั้นขำ แม่ง! กวนชิบหายไอ้ห่านี่! “กัสยอมตกลงเป็นเดือนคณะเหรอ!” ลิลลี่ถามด้วยสีหน้าตกใจ เป็นเพราะเราสองคนรู้จักกันดี ลิลลี่รู้อยู่แล้วว่าผมไม่มีทางทำอะไรปัญญาอ่อนอย่างลงประกวดอะไรนี่ แต่จะปล่อยเพื่อนสนิทที่รักเหมือนน้องสาวจับคู่กับใครก็ไม่ได้ไง มันต้องเป็นผมรึเปล่าวะที่ลงเดือนให้วิศวะ! ได้ดูแลคนตรงหน้าอย่างที่เคยให้สัญญากับเฮียไวท์! ลูกผู้ชายให้คำมั่นแล้วไม่คืนคำเว้ย!! “อือ!” ผมยักคิ้ว “เราสองคนต้องทำการแสดงคู่กัน”

Free reading for new users

Scan code to download app

App Store Google Play

Facebookexpand_more