แค่คนคุย ไปต่อไม่ได้ก็หยุด

1203 Words

“อือ” เพราะรู้สึกอึดอัดเหมือนมีบางอย่างมารัดร่าง ฉันพยายามลืมตาจากความง่วงงุน ก่อนจะแปรเปลี่ยนเป็นตกใจขั้นสุด ตื่นเต็มตาในชั่ววินาทีเมื่อเห็นใบหน้าหล่อเหลาของกัสอยู่ห่างไม่ถึงห้าเซ็นต์ ที่พีคกว่านั้นแขนขายาวๆ ของคนที่กำลังหลับสนิทดันกอดร่างบางของฉันไว้อย่างแน่นหนาภายใต้ผ้าห่มผืนเดียวกัน โครมคราม! โครมคราม! ใจดวงน้อยเต้นแรงราวกับเกิดแผ่นดินไหวขึ้นกลางอกซ้าย หน้าร้อนผ่าวแถมยังลามไปทั่วร่างทั้งที่อยู่ในห้องแอร์เย็นฉ่ำ ฉันกับกัสมาอยู่ในสภาพถึงเนื้อถึงตัวแบบนี้ได้ยังไง? ในเมื่อก่อนเผลอหลับ... เราทั้งคู่ต่างอยู่อีกฟากของเตียงแถมฉันห่มผ้าอยู่แค่ฝ่ายเดียว ฉันเม้มปากแน่นสนิททั้งที่ใจยังเต้นแรงไม่หยุด พยายามดึงตัวเองออกจากสภาพล่อแหลมด้วยการผลักไสแขนแกร่งและดิ้นไปมา “อือ” กัสร้องอืออา ขยับแขนขาล็อคร่างฉันแน่นกว่าเดิมแถมยังเอาแก้มขาวเนียนใสมาแนบแก้มขวาของฉัน ลมหายใจอุ่นร้อนที่เป่ารดกันทำให้ฉันแทบล

Free reading for new users
Scan code to download app
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    Writer
  • chap_listContents
  • likeADD