ครืด! ครืด!
ผมล้วงมือถือออกมาดู เบอร์แปลก? ผมยักไหล่อย่างไม่คิดไร มือเลื่อนรับสาย
“หวัดดีครับ”
“หวัดดีครับ ไม่ทราบว่าตอนนี้คุณกัสยังอยู่มหาลัยมั้ยครับ พอดีผมมีเอกสารมาส่งให้”
“เอกสาร? จากใครครับ” ผมย้อนถามอย่างแปลกใจ เอกสารไรวะ? แล้วใครส่งมา
“ผู้ว่าจ้างไม่ได้แจ้งชื่อครับ บอกแค่ให้โทรหาคุณกัส ถ้าคุณกัสไม่อยู่มหาลัยก็ให้เอาไปฝากนิติที่คอนโดแทน”
รู้ว่าเรียน ม. ไหน พักคอนโดไรก็คนรู้จักล่ะวะ แล้วมันจะทำลับลมคมในเพื่อ?
“ผมอยู่หน้าตึกกลางคณะวิศวะ มาส่งที่นี่ได้ครับ” พูดจบผมก็วางสาย ใครมันเล่นบ้าไรอยู่!
“มีไรวะ คิ้วมึงจะชนกันละ” ไอ้เดย์ที่เดินข้างกันเอ่ยปากถาม
“มีคนส่งเอกสารมาให้กูแต่ดันปิดชื่อเป็นความลับ”
“ทำอย่างกับมึงเป็นสปายไปได้ ทุกอย่างต้องห้ามให้ใครรู้” ไอ้เจมส์ที่เดินด้านหน้าหันมาคุยเหมือนขำ
“กูว่าแม่งคนรู้จัก สั่งแมสไว้ถ้ากูไม่อยู่ ม. ให้เอาไปฝากนิติแทน มันเล่นบ้าอะไรของมัน”
“
