สวยเลือกได้…
1098 Words
“ต่อไปคิวดาวเดือนนิเทศครับ” เสียงพี่ทีมงานตะโกนออกมาทำให้บรรยากาศพร้อมไฟท์คลายลง เดือนคณะนิเทศถึงกับจ้ำอ้าวไปถ่ายรูปอย่างไว
“เลิกเรียนแล้วเหรอ” ฉันถามกัสด้วยรอยยิ้ม พยายามเปลี่ยนบรรยากาศอึดอัดให้ดีขึ้นซึ่งมันก็ได้ผลแหละ
“อื้อ มาถึงนานยัง” สีหน้าของกัสเปลี่ยนไปในพริบตา ยักคิ้วพลางเดินเข้ามาโยกหัวฉันอย่างที่ชอบทำ ก็เอ็นดูเหมือนน้องนั่นล่ะ ไม่มีไรมากกว่านั้นหรอก แต่สาวๆ คนอื่นไม่คิดงั้นไง พากันหวีดแถมลุกให้เราสองคนนั่งข้างกันซะงั้น
“สักพักแล้วล่ะ”
“เสร็จแล้วไปทานข้าวกัน โคตรหิวเลย” กัสว่าพลางลูบหน้าท้องแน่นๆ ของตัวเอง
“เอาสิ” ฉันพยักหน้าก่อนที่เราสองคนจะคุยกันอย่างสนิทสนมด้วยเรื่องทั่วไปโดยมีดาวเดือนคณะอื่นมองมาเป็นระยะ จากนั้นไม่นานพี่ตากล้องก็เรียกฉันกับอาร์ทเพื่อนเดือนบริหารเข้าไปถ่ายรูปบ้าง พอกลับมาอีกทีก็เห็นกัสกำลังมองหน้าจอมือถือด้วยสีหน้าเซ็ง
“ทำไมทำหน้างั้น มีไรรึเปล่า” ฉันถามด้วยความเป็นห่วง
กัสเงยหน้าขึ้นมาพลางยิ้มให้กันก่อนจะเก็บมือถือใส่ไว้ในกระเป๋ากางเกงตามเดิม “เรื่องไร้สาระน่ะ นี่เสร็จละ?”
“อื้อ พี่ตากล้องบอกว่าสวยแล้ว ไม่ต้องถ่ายเยอะก็ได้” ฉันเล่นลิ้นอย่างขำๆ เมื่อคิดถึงคำพูดพี่ตากล้องที่บอกกันอย่างเอาฮา
“ขนาดนั้น โม้เปล่า” กัสหัวเราะนัยน์ตาขบขัน
“ตั้งแต่เด็กจนโตเราเคยโม้เหรอ” ฉันเลิกคิ้วกวนทำเอากัสยื่นมือเข้ามาบีบสองแก้มกันด้วยสีหน้าหมั่นเขี้ยว เล่นเอาดาวทุกคณะที่นั่งรอถ่ายรูปถึงกับหวีดออกมา
“ต่อไปคิวดาวเดือนวิศวะครับ”
“รอแป๊บเดี๋ยวมา” กัสว่าพลางเอามือออกจากแก้มฉันแล้วลุกขึ้นยืน
“อื้อ” ฉันพยักหน้ายิ้มๆ มองตามร่างสูงจากทางด้านหลัง
“กัสน่ารักเนอะ มุ้งมิ้งกับแฟนด้วย” ดาวศิลปกรรมหันมาชวนคุย ฉันได้แต่ยิ้มเขินลูกเดียว
ฉันรู้ดีว่ากัสไม่ชอบเรื่องทำนองนี้แต่พอเอาเข้าจริงเจ้าตัวแสดงสีหน้าได้ดีมาก อาจเป็นเพราะหล่อด้วยแหละมั้ง ทุกอย่างเลยออกมาดูดีขนาดพี่ตากล้องและทีมงานยังเอ่ยปากชม
พอกัสถ่ายรูปเรียบร้อย ฉันยิ้มและโบกมือลาเพื่อนดาวที่เหลืออยู่ แล้วเดินมายังออดี้คันหรูรุ่นใหม่ล่าสุดที่จอดอยู่แถวหน้าตึก... ก็รถของกัสนั่นล่ะ ส่วนรถของฉันวันนี้จอดอยู่คอนโด เมื่อเช้ามากับเรนนี่เพราะคืนวานเพื่อนรักค้างที่ห้องฉันน่ะนะ
“อยากกินไรเป็นพิเศษมั้ย” กัสถามเมื่อขับรถออกประตู ม. มาแล้ว
“ชาบูดีมะ” ฉันที่กำลังตอบไลน์เรนนี่เงยหน้าขึ้นมาเสนอเมนูเด็ด
“น้องว่าไง เฮียก็ว่างั้นแหละ” กัสยักคิ้วกวน
“แล้วถ้าน้องขอให้เฮียเลิกกับสาวในสต็อก เฮียจะยอมเลิกมั้ย” ฉันกวนกลับแต่กัสดันหัวเราะ
“ถ้าน้องขอเฮียก็ยอมเลิก มีอะไรบ้างที่เฮียให้น้องไม่ได้ ตั้งแต่เด็กจนโตไม่ว่าน้องเอ่ยปากขอไร เฮียก็ให้หมดนี่”
“ให้มันจริง” ฉันย่นจมูกใส่คนพูด ก่อนจะก้มหน้าแอบยิ้มกับมือถือ
ขอให้ฉันได้เป็นผู้หญิงเพียงคนเดียวของกัสด้วยเถอะ... ลิลลี่ขอแค่นี้เลย
ครืด! ครืด!
ระหว่างที่เราสองคนคุยกันเรื่อยเปื่อย โทรศัพท์ของกัสก็มีสายเข้า ฉันไม่ได้แอบมองว่าใครโทรมาแต่รู้ได้เองเพราะกัสเปิดโฟน
“มีไร” กัสทักด้วยเสียงเรียบเฉย
(ที่รักอยู่ไหนคะ)
เสียงอ่อนหวานของคนที่โทรมาทำให้ฉันเผลอเม้มปาก อีกแล้วสินะความรู้สึกนี้...
“เพิ่งออกจากมหาลัย กำลังจะไปทานชาบู” กัสตอบตามตรง
(ขอวิต้าไปด้วยคนได้มั้ยคะ ตั้งแต่เที่ยงวิต้ายังไม่ได้ทานไรเลย...หิวมากแล้วก็คิดถึงที่รักมากด้วย) น้ำเสียงออดอ้อนของคนที่โทรมาทำให้ฉันเจ็บจี๊ดบริเวณอกซ้าย แต่ต้องทำเหมือนไม่รู้สึกอะไร
“เรากำลังไปทานกับน้อง” กัสบอกเสียงนิ่งผิดปกติวิสัย
(ก็ดีเลยสิคะ วิต้าอยากรู้จักน้องของที่รัก ไปกันหลายคนน่าจะสนุก... นะคะ ขอวิต้าไปด้วยคนน้า) ฉันตาโตเมื่อได้ยินคำพูดอีกฝ่ายเต็มสองหู
ไม่ได้หรอก! ฉันรู้ตัวดีว่าไม่สามารถทนเห็นภาพบาดตาได้ เกิดเผลอทำหน้าเศร้ามีหวังความลับที่แอบชอบกัสมาตลอดสามปีได้แตกดังโพล๊ะ!
“เฮียไปกับแฟนเถอะ!” ฉันโพล่งออกมาทำให้กัสที่กำลังขับรถหันมองกันทันที
“แต่เรานัดกันไว้ก่อนแล้ว” กัสบอกด้วยสีหน้าจริงจัง
“ไม่เป็นไรหรอกเฮีย ไว้วันหลังก็ได้” ฉันส่ายหน้ายิ้มๆ รับบทน้องสาวที่ดีแล้วหนึ่งทั้งที่ในใจอยากร้องไห้... จะให้ไปนั่งมองกัสทานข้าวกับคนคุย ฉันใจไม่แข็งพอ!
(ไหนๆ น้องสาวของที่รักก็เปิดโอกาสให้เราสองคนแล้ว ที่รักจะให้วิต้าไปเจอที่ไหนบอกมาได้เลยค่ะ วิต้าพร้อมเจอที่รักทุกที่ทุกเวลา)
“แน่ใจนะว่าไม่ไปด้วยกัน” กัสหันมาถามกันด้วยน้ำเสียงอ่อนโยน
“อื้อ” ฉันพยักหน้า สั่งให้ตัวเองฝืนยิ้มสุดพลังทำให้กัสบอกปลายสายว่า
“เจอกันห้าง K”
(โอเคค่ะ เดี๋ยวเจอกัน รักนะคะ)
พออีกฝ่ายวางสาย ฉันก็บอกกัสด้วยน้ำเสียงร่าเริงทั้งที่ในใจโคตรเฟล “เดี๋ยวกัสแวะส่งเราที่คอนโดเลยนะ”
“โกรธรึเปล่า” กัสถามเหมือนง้ออยู่ในที
“เราจะโกรธกัสได้ไงเล่า กัสไม่ได้ทำไรผิดสักหน่อยนี่” ฉันบอกยิ้มๆ ทั้งที่ในใจมันชาไปหมด!
“แล้วทำไมไม่ไปด้วยกัน” กัสหันมาเลิกคิ้วถามด้วยน้ำเสียงแปลกใจ
“จะให้เราไปเป็น กขค ของกัสกับคนคุยเนี่ยนะ... ไม่เอาหรอก ไม่อยากผิดบาป” ฉันตีหน้าตายยักไหล่ทำเป็นส่ายหน้ารัวๆ แต่กัสอมยิ้ม
“สำหรับน้องสาวคนสำคัญจะเป็นก้างของเฮียได้ไง คิดมากน่า”
เห็นมั้ย! ฉันก็เป็นได้เท่านี้... น้องสาวเท่านั้น!
ที่เค้าว่ากันสวยเลือกได้ไม่มีจริงหรอก ถ้ามี... ป่านนี้ฉันก็อยู่ข้างกัสในฐานะแฟนแล้วสิ
จะมาแอบรักให้ใจเจ็บเหมือนทุกวันนี้ทำไม...จริงมั้ย??
- Writer
