สมัยเรียนเซนต์อาเธน่า
มีรุ่นพี่ที่จบไปกลับมายังโรงเรียนแล้วเล่าประสบการณ์ประกวดดาวเดือนมหาลัยพี่เค้าให้ฟัง ตอนนั้นฉันคิดว่ามันเป็นอะไรที่ค่อนข้างซีเรียสในระดับนึง แบบถ้าใครได้ตำแหน่งจะกลายเป็นคนดังใน ม. ทำให้บางคนรู้สึกว่าดาวเดือนได้สิทธิพิเศษกว่านักศึกษาคนอื่นทั้งที่มีดีแค่หน้าตา แทนที่จะวัดกันจากความสามารถและมันสมอง
ตัดภาพมายังมหาลัยของฉันตอนนี้ ทุกอย่างที่เกิดขึ้นลบภาพจำที่รุ่นพี่เคยเล่าให้ฟังทั้งหมด ถึงแม้แต่ละคณะจะจัดเต็มในเสื้อผ้าหน้าผมและการแสดง แต่เอาจริงมันไม่ได้หม่นเทาอะไรเลย
ยิ่งทางมหาลัยย้ำนักย้ำหนากับคนที่ลงดาวเดือน... อย่าทะนงคิดว่าเราคือเดอะเบส เราแค่มาทำหน้าที่เป็นตัวแทนเพื่อนในคณะอย่างสนุกสนานและสมวัยก็เท่านั้น รวมถึงเด็กปี 1 ที่เป็นฝ่ายเชียร์ก็ขอให้มีความสุขในแบบของตัวเอง อย่าคิดว่าเราคือลูซเซอร์เมื่อไม่ได้ขึ้นไปบนเวที ขอให้คิดว่าทุกคนมีคนสำคัญเท่ากันเพราะดาวเดือนมาจาก
