เขาว่ากันว่า...หนุ่มวิศวะหล่อพรีเมียมรักเพื่อนอย่างฉัน

ผมมีแฟนแล้วครับ

หลังจากกัสเป็นฝ่ายเอ่ยปากว่าเต็มใจปกป้องฉันด้วยตัวเอง หนุ่มหล่อตี๋พรีเมียมในสายตาสาวๆ ก็ทำหน้า “แฟน” ได้ดีมาก ถึงขั้นเรนนี่ที่รู้ตื้นลึกหนาบางทุกอย่างยังอยากมอบมงแฟนดีเด่นประจำปีให้อ่ะคิดดู๊!

คือแบบพอมีใครเข้ามาจีบฉันปุ๊บ (ทั้งที่ฉันไม่ได้เล่าให้ฟัง) ภายในวันเดียวกันนั้น กัสจะบุกไปหาผู้ชายคนนั้นถึงโรงเรียน ประกาศกร้าวว่าห้ามยุ่งกับลิลลี่เด็ดขาด! ถ้าอยากจีบให้ไปจีบคนอื่น อย่าได้วอแวแฟนของเค้า ไม่งั้นจะหาว่าไม่เตือน!

บางทีฉันอดคิดไม่ได้ว่าเจ้าตัวมีสายในเซนต์อาเธน่าหรืออินฟินิตี้รึเปล่า? แต่ถึงงั้นสิ่งที่กัสทำคือช่วยให้ชีวิตฉันสงบสุขขึ้นมาก ผู้ชายที่ตามจีบก็ล่าถอยไปเองซึ่งเป็นอะไรที่ดีงามมาก

แน่นอนว่าการทำหน้าแฟนให้สมบทบาทมันต้องมีอัพรูปลงไอจีบ้างสตอรี่บ้าง ไปไหนมาไหนด้วยกันบ้าง ตอนแรกพี่ไวท์ เฮียแกรนด์ เจ้เกรซก็แอบงงว่าเราสองคนทำอะไรกันอยู่ ผัดเปลี่ยนกันอัพสตอรี่ให้เห็นอีกฝ่ายบ่อยขึ้น (ที่ผ่านมาเคยทำที่ไหน) แถมยังเจอกันบ่อยกว่าเมื่อก่อน กัสเลยบอกไปว่ามีหนุ่มมาตื๊อฉันไม่หยุดเล่นเอาปวดหัว เพราะงั้นตอนนี้เราสองคนเลยเล่นบทแฟน กะจะให้ผู้ชายพวกนั้นล่าถอยไปเอง พอได้ฟังเหตุผลพวกพี่ๆ ก็เข้าใจ โดยเฉพาะพี่ไวท์ที่โคตรหวงน้องสาวอย่างฉันก็ดันเห็นดีเห็นงามเป็นอย่างมาก

วันนี้เป็นอีกครั้งที่กัสมาจัดการเด็กอินฟินิตี้ที่วอแวฉัน และเพื่อความสมจริงเราต้องไปไหนให้คนอื่นเห็นด้วย เพราะงั้นตอนนี้เราสองคนรวมถึงเทมส์ เจมส์ เดย์เลยปรากฏตัวที่ห้างใกล้กับโรงเรียนของฉันเองค่ะ แน่นอนว่าความหน้าตาดีมากเว่อร์ของทั้ง 4 หนุ่ม 4 สไตล์สามารถเรียกสายตาจากเด็กสาวรุ่นราวคราวเดียวกันได้เป็นอย่างดี สาวๆ ที่นั่งอยู่ในคาเฟ่แห่งนี้ต่างทำตาวิ้ง มองมาที่โต๊ะรวมถึงซุบซิบในความหล่อไม่หยุด

ถ้าถามว่า 4 หนุ่มเขินหรืออึดอัดมั้ย... คำตอบคือไม่เลย ทั้งกัส เทมส์ เจมส์ เดย์ยังคุยเล่นหัวกันสบายๆ เหมือนปกตินั่นล่ะ

“คิ้วท์” ฉันตาโตทันทีเมื่อพนักงานนำเค้กช็อกโกแล็ตรูปน้องหมีเข้ามาเสิร์ฟ

“หึ! เดี๋ยวถ่ายรูปให้” กัสหัวเราะในลำคอก่อนจะยกมือถือขึ้นมาอย่างรู้งาน จัดการกดชัตเตอร์รัวๆ โดยมีฉันและน้องหมีเป็นนางแบบ จากนั้นก็ยื่นมือถือให้เช็คว่าโอเคมั้ย ฉันยิ้มพยักหน้าอย่างพึงพอใจเพราะรูปที่กัสถ่ายให้กันดูน่ารักเกินจริงไปมาก

“โอเคทุกรูปเลย” ฉันยกนิ้วโป้งให้ กัสยกยิ้มมุมปากพลางบอกว่า

“มือถือมา เดี๋ยวส่งแอร์ดร็อปให้”

“ขอบคุณนะ” ฉันยิ้มตาหยี ยื่นมือถือให้เพื่อนสนิทพลางตักเค้กเข้าปาก อืม! อร่อยชะมัด “จริงสิ เราว่าจะถามหลายรอบละ กัสรู้มาจากไหนว่ามีใครเข้ามาวอแวเรา” ฉันถามอย่างนึกได้ทำเอากัสชะงักนิดนึง ก่อนจะเงยหน้าขึ้นมาจากมือถือเพื่อมองกัน

“หึ! ฮ่าๆๆๆ” ยังไม่ทันที่กัสจะให้คำตอบ เทมส์ เจมส์ เดย์ก็หลุดขำก่อนจะหัวเราะซะใหญ่โตทำเอากัสหันไปมอง 3 คนนี้ด้วยสายตาเหมือนเซ็งประมาณนึง

“กูบอกมึงแล้ว ยังไงลิลลี่ต้องสงสัย” เทมส์บิดยิ้มขำ

“ลิลลี่ไม่สงสัยก็แปลกละ มันรู้ข่าวปุ๊บแม่งอยากแสดงตัวปั๊บ” เจมส์พยายามกลั้นขำก่อนจะหัวเราะออกมาเหมือนทนไม่ไหว

“มึงก็ไปแซวมัน มันแค่อยากทำหน้าพี่ชายที่ดีแค่นั้น” ว่าแล้วเดย์ก็หัวเราะในลำคอ ก่อนที่สามคนนี้จะมองกัสด้วยแววตาทำนองแซวที่เล่นเอาฉันงงตาแตก ทั้งสี่คนพูดอะไรกัน ฉันที่เป็นผู้หญิงคนเดียวบนโต๊ะไม่เห็นจะเข้าใจเลย

“สรุปมันยังไงกันแน่ อธิบายให้เรารู้ด้วยได้มั้ย” ฉันยกมือถาม กัสหันมามองกันและบอกว่า

“ไม่มีไรหรอก พวกมันก็แค่แกล้งเล่น” ว่าแล้วกัสก็เหลือบมองเทมส์ เจมส์ เดย์ด้วยสายตานิ่งๆ ก่อนที่เดย์จะเป็นฝ่ายยกมือเหมือนยอมแพ้ ส่วนเทมส์และเจมส์ยังคงยิ้มไม่หยุด

“เออ! พวกกูไม่พูดเรื่องนี้ละ”

“เห็นมะ บอกแล้วว่าไม่มีไร” กัสหันมาบอกกัน แม้ยังสงสัยแต่ท้ายสุดฉันก็พยักหน้าเข้าใจ เรื่องบางเรื่องกัสไม่อยากบอก ฉันไม่จำเป็นต้องรู้ก็ได้นี่เนอะ

“เดี๋ยวกินเสร็จไปดูหนังกันมั้ย กูอยากดูมาหลายวันละ” เดย์เปลี่ยนเรื่องคุยอย่างง่ายๆ

“เรื่องไรวะ” เจมส์ถามพร้อมกับยกแก้วชาเขียวเย็นขึ้นมาดูด

“นี่” ว่าแล้วเดย์ก็ยกหน้าจอมือถือขึ้นให้เราทั้งโต๊ะได้เห็นทริลเลอร์หนังแอคชั่นที่เพิ่งเข้าโรงเมื่อวันก่อน

“กูไป อยากดูอยู่พอดี” เจมส์ยักคิ้วตกลง

“แล้วมึงล่ะไอ้เทมส์” เดย์หันไปถามเทมส์บ้าง

“ได้หมด” เทมส์ยกไหล่อย่างง่ายๆ

“แล้วลิลลี่สนใจมั้ย” เดย์หันมาถามฉันด้วยรอยยิ้มแต่ทำเอากัสแย้งทันควัน

“มึงไม่ถามกูแต่ถามลิลลี่”

“เพราะกูรู้ไง ถ้าลิลลี่ไม่ดูมึงต้องปฏิเสธเพื่อไปน้องสาวที่บ้าน” เดย์ยักคิ้วรัวๆ ด้วยรอยยิ้มล้อเลียนแต่ทำเอากัสชะงักจนรู้สึกได้

“ถ้างั้นเราดูก็ได้” ฉันตัดสินใจบอกออกไปเพราะไม่อยากเป็นต้นเหตุทำให้กัสต้องพลาดการดูหนังกับเพื่อน

“เอางั้น” กัสหันมาถามกันด้วยน้ำเสียงติดห่วงใย คงกลัวฉันเบื่อล่ะมั้งที่ต้องดูหนังแอคชั่น

“วันนี้ไม่มีการบ้าน ดูหนังสักเรื่องก็ดีเหมือนกัน” ฉันบอกพลางยิ้มหวาน กัสคลี่ยิ้มตอบก่อนจะยื่นมือมาโยกหัวกันเหมือนทำนองบอกว่าขอบคุณที่ตอบตกลง

“เดี๋ยวเราโทรขอน้าเกตุให้ ดูหนังจบเราไปส่งบ้าน”

“ขอบคุณนะ” ฉันค้อมหัวให้เล็กน้อย กัสจัดการโทรหาคุณแม่เพื่อขออนุญาตนั่นล่ะ

เชื่อเถอะ! ยังไงคุณแม่ก็ตกลงเพราะฝ่ายที่โทรขอคือหลานชายสุดที่รักของท่านยังไงเล่า

ฉันใช้ช้อนตักเค้กเข้าปากพลางมองรอบโต๊ะเรื่อยเปื่อยก็เห็นเทมส์ เจมส์ เดย์กำลังยักคิ้วยิ้มมุมปากให้กันอีกแล้ว

เอ! ฉันว่าวันนี้สามคนนี้แปลกๆ นะ ไม่รู้ฉันจ้องพวกเพื่อนๆ นานเกินไปรึเปล่า เดย์หันมายิ้มให้กันแล้วถามว่า

“ซื้อตั๋วเลยละกัน ลิลลี่อยากนั่งแถวไหน”

“เราได้หมด เดย์เลือกมาเถอะ” ฉันยิ้มบอกอย่างง่ายๆ ทำเอาเจ้าตัวยกนิ้วให้ ก่อนจะหันไปจิ้มหน้าจอด้วยท่าทางจริงจัง

หลังจากนั้นไม่นานพวกเราก็ออกจากคาเฟ่ ย้ายขบวนมายังชั้นโรงหนัง แน่นอนว่าการมาพร้อมสี่หนุ่มหน้าตาดีแห่งคีย์แกน เรียกสายตาและเสียงหวีดจากสาวๆ ได้เป็นอย่างดี

“เข้าห้องน้ำก่อนมั้ย” กัสถามกันอย่างใส่ใจ

“ดีเหมือนกัน” ฉันพยักหน้าน้อยๆ

“เดี๋ยวเราไปส่ง”

“ไม่เป็นไร เราไปเองได้ แค่นี้เอง” ฉันรีบบอกเพราะจากที่พวกเราเดินอยู่ เลี้ยวแค่นิดเดียวก็ถึงห้องน้ำแล้ว

“ให้เราไปส่งน่ะดีละ เดี๋ยวมีคนมาจีบอีก” กัสไม่ยอมให้ฉันไปตามลำพัง แถมยังบอกสามหนุ่มว่าไปส่งลิลลี่เข้าห้องน้ำก่อน เทมส์ เจมส์ เดย์พยักหน้าก่อนจะหันไปทางตู้เกมส์ด้วยแววตาสนใจ

“เรายืนรอตรงนี้” กัสบอกเมื่อใกล้ถึงหน้าห้องน้ำ

“โอเค” ฉันพยักหน้าหงึกหงัก ก่อนจะเดินเข้าไปทำธุระส่วนตัว ออกมาอีกทีก็ต้องชะงักขาเมื่อเห็นเด็กสาวหน้าตาน่ารัก หุ่นผอมเพรียว ผมยาว ตาโต จมูกโด่ง ผิวขาวกำลังเดินเข้าหากัสด้วยแววตาระยิบระยับแถมยังยื่นมือถือให้อีกด้วย... โดนจีบสินะ

“ขอโทษนะคะ ขอไอจีได้มั้ย”

วินาทีนี้ฉันเม้มปากแน่นสนิท ใจเต้นแรงขึ้นมาดื้อๆ ยืนมองอยู่ท่าทีของกัสอยู่ที่เดิม อยากรู้เหมือนกันกัสจะตอบยังไง กัสยิ้มให้เธอนิดหน่อยแล้วบอกว่า

“ผมมีแฟนแล้วครับ”

คำตอบของกัสทำให้ฉันเผลอยิ้มโดยไม่รู้ตัว แล้วนี่ฉันยิ้มอะไรก่อน กัสก็แค่เล่นไปตามบทบาทสมมุติที่แสดงให้คนทั้ง 4 โรงเรียนเห็นเท่านั้นเอง

“ไม่วอรี่ค่ะ นะคะแค่ไอจีเอง” เด็กสาวหน้าตาน่ารักตื๊อต่อ เอียงคอพูดออดอ้อนได้อย่างน่ารัก

ฉันเห็นกัสยิ้มมุมปาก มองเธอด้วยแววตาบางอย่างที่ฉันไม่เคยเห็นมาก่อน มือใหญ่รับมือถือของเธอแล้วกดอะไรสักพักและยื่นคืน ทั้งสองยิ้มให้กัน

จี๊ด! นาทีนี้ฉันรู้สึกเสียดแทงในอกอย่างบอกไม่ถูก ทั้งที่สถานการณ์ตรงหน้าไม่เกี่ยวกับเพื่อนอย่างฉันเลย กัสจะทำอะไรก็เป็นเรื่องส่วนตัว

แต่ทำไมฉันถึงรู้สึกอึดอัดกับภาพที่เห็น... ฉันเป็นอะไร ไม่เข้าใจตัวเองเลย