เขาว่ากันว่า...หนุ่มวิศวะหล่อพรีเมียมรักเพื่อนอย่างฉัน

คืนนี้เฮียจะนอนห้องนี้กับน้องเอง🤭

เวลาผ่านไปเร็วมาก

รู้ตัวอีกทีสอบมิดเทอมครั้งแรกในฐานะนักศึกษาก็เสร็จสิ้นเสร็จลง แถมอาทิตย์ถัดมาฉันบินไปเยี่ยมพี่ไวท์พี่ชายสุดที่รักที่เมกา อันที่จริงคือไปเที่ยวนั่นล่ะ แฮร่!

อยู่เที่ยวเปิดหูเปิดตาอยู่สองอาทิตย์ฉันก็กลับบ้าน นอกจากนัดเจอเพื่อนสนิทในกลุ่มแล้ว คนที่เจอบ่อยที่สุดเห็นจะเป็นกัส!! กัสมาหาถึงบ้านเพื่อซ้อมร้องเพลงให้ตรงจังหวะกับที่ฉันดีดเปียโน รับรองว่าเราสองคนไม่ขายขี้หน้าแน่นอนถ้าขึ้นแสดงจริงบนเวที เย้!

เมื่อวานฉันกลับมานอนคอนโดอีกครั้งหลังอยู่บ้านมาพักใหญ่ วันนี้ต้องไปเข้าค่ายดาวเดือนที่หัวหิน รุ่นพี่นัดที่รีสอร์ทชื่อดังตอนสิบเอ็ดโมง รู้สึกว่าจะให้ดาวเดือนทำความสนิทสนมรวมถึงนัดแนะตอนขึ้นแสดงบนเวทีล่ะมั้ง ตอนแรกฉันจะขับรถไปเองแต่กัสห้ามไว้บอกให้ไปด้วยกัน เพราะงั้นตอนนี้ฉันเลยเป็นตุ๊กตาหน้ารถให้หนุ่มที่แอบชอบยังไงเล่า

“ง่วง?” กัสเลิกคิ้วเมื่อฉันหาวเป็นรอบที่สามได้

“อื้อ เมื่อคืนอ่านนิยายติดพันไปหน่อย กว่าจะนอนเกือบเช้า” ฉันพยักหน้าพลางหลับตาลง อันที่จริงตาจะปิดแล้วด้วยซ้ำ นิยายแนวเพื่อนรักเพื่อนเรื่อง “เขาว่ากันว่า... หนุ่มวิศวะหล่อพรีเมียมรักเพื่อนอย่างฉัน” ที่เพิ่งโหลดผ่าน meb เมื่อคืนทำเอาฉันวางไม่ลง อินมากถึงขั้นร้องไห้และยิ้มตามไปกับนางเอก กว่าจะจบกว่าจะได้นอนปาเข้าไปตีสี่ ยังดีที่ดึงตัวเองให้ลุกขึ้นมาอาบน้ำในเช้านี้ได้... ไม่งั้นล่ะแย่เลย

“งั้นนอนก่อน ถึงเมื่อไหร่เดี๋ยวเฮียเรียก” น้ำเสียงกวนของคนที่กำลังขับรถทำให้ฉันทำเป็นหรี่ตามอง

“ขอบคุณเฮียมากค่ะ” ฉันกวนกลับด้วยการยกมือไหว้ทำเอากัสส่ายหน้าแล้วยิ้ม

ฉันไม่รู้ว่านอนไปนานเท่าไหร่ รู้ตัวอีกทีคือกัสเรียกตื่นละ

“ลี่...ลิลลี่”

“หะ... หือ ถึงแล้วเหรอ” ฉันงัวเงียพลางลืมตาขึ้นก่อนจะหลับตาลงเพราะแสงด้านนอกค่อนข้างจ้าเล่นเอาตาพร่า ก่อนจะลืมตาขึ้นมาอีกครั้ง

“ถึงละ” กัสรับคำ “รุ่นพี่เพิ่งโทรมา ให้เจอที่ล็อบบี้”

“อื้อ” ฉันพยักหน้าพลางบิดขี้เกียจหนึ่งกรุบ

พอฉันหายสะลึมสะลือ สติเข้าที่เข้าทาง เราสองคนก็ลงจากรถโดยกัสเป็นฝ่ายถือกระเป๋าให้รวมถึงสะพายเป้ของเจ้าตัว เมื่อถึงจุดเช็คอินของรีสอร์ท เพื่อนดาวเดือนหลายคนรวมถึงรุ่นพี่ที่มาถึงก่อน ต่างมองมาอย่างสนใจเมื่อเห็นกัสกับฉันเดินมาพร้อมกันแต่โชคดีหน่อยที่ไม่มีใครถามอะไรให้อึดอัดใจน่ะนะ

เมื่อน้องๆ มากันครบ รุ่นพี่ก็ยื่นคีย์การ์ดให้ ฉันได้พักห้องเดียวกับปารีส โชคดีที่เราเจอกันบ่อยตอนรุ่นพี่สองคณะนัดคุยเรื่องการแสดงเลยไม่อึดอัดอะไร ส่วนกัสพักห้องเดียวกับอาร์ท สองหนุ่มก็ชิวกันไป

หลังนำสัมภาระเก็บเป็นที่เรียบร้อย ก็ถึงเวลามาทานมื้อเที่ยงที่ห้องอาหาร ระหว่างนี้ดาวก็นั่งกับดาว เดือนก็นั่งกับเดือน แต่เพราะเคยคุยกันมาบ้างตอนถ่ายรูปและวีดีโอโปรโมท ทุกคนเลยสามารถเม้าท์มอยกันได้อย่างกันเอง เมื่ออิ่มหนำสำราญแล้ว รุ่นพี่ก็ให้มาทำกิจกรรมร่วมกันเพื่อละลายพฤติกรรม โชคดีหน่อยที่กัสคอยดูแลฉันตลอด เดือนคณะไหนไม่น่าไว้ใจพยายามเข้าใกล้...กัสก็ปรี่เข้ามากันท่าทันที

พอตกเย็นรุ่นพี่พาออกมาทานข้าวด้านนอกโดยฉันนั่งรถของกัสมาเหมือนเดิม แน่นอนว่าทั้งรุ่นพี่และรุ่นเดียวกันต่างมองมาเหมือนเดิม เราสองคนไม่ได้อธิบายอะไร ให้พวกเค้าเข้าใจไปเองโดยไม่จำเป็นต้องประกาศให้โลกรู้ นี่ก็ได้แต่หวังว่าจะไม่มีผู้ชายเข้ามายุ่งกับฉันอีก แค่ใช้ชีวิตเด็กมหาลัยก็เหนื่อยพออยู่ละ ไหนจะเรื่องเรียน ไหนจะกิจกรรมโน่นนี่นั่น ต้องมาเหนื่อยกับการโดนตามจีบอีก... พลังงานชีวิตแทบหมดอ่ะค่ะ!!

พอถึงร้านอาหารชื่อดังของหัวหิน สาวๆ รวมถึงฉันถึงกับยิ้มกว้าง ที่นี่ตกแต่งได้อย่างสวยงามแถมบรรยากาศดียืนหนึ่ง ยิ่งได้เห็นพระอาทิตย์กำลังจะตกดิน เพื่อนดาวรวมถึงรุ่นพี่ผู้หญิงต่างผลัดเปลี่ยนกันถ่ายรูปไม่หยุด

“มา... เดี๋ยวถ่ายรูปให้” ระหว่างที่ฉันกำลังยกมือถือเก็บภาพดวงอาทิตย์ใกล้ลับขอบน้ำทะเล กัสที่ยืนข้างกันก็ยื่นมือใหญ่ออกมาแบตรงหน้า

“ไฟท์บังคับขนาดนี้ต้องยอมให้ถ่ายแล้วมั้ย” ฉันเล่นลิ้นด้วยใบหน้าเปื้อนยิ้มพลางยื่นมือถือให้คนที่ยืนข้างกัน กัสหัวเราะในลำคอก่อนจะทำหน้าที่ตากล้องโดยมีสาวๆ แถวนี้แอบหวีดในความน่ารักของหนุ่มตี๋พรีเมียมไม่หยุด

“มีถ่ายรูปให้กันด้วย เราล่ะอิจฉาลิลลี่ชะมัดแฟนมีความใส่ใจตลอดเว ส่วนแฟนเราน่ะเหรอ แค่ยื่นมือถือให้ก็ทำหน้าเหมือนกินยามขมละ” ปูเป้ดาวศิลปกรรมทำหน้าเบื่อเมื่อพูดถึงแฟนหนุ่มของเจ้าตัว

“ฮ่าๆๆ” เพื่อนดาวคณะอื่นพากันหัวเราะด้วยความเอ็นดูอีกฝ่าย

“แฟนกลัวโดนบ่นรึเปล่าถ้าถ่ายไม่ถูกใจ” ปารีสที่นั่งข้างฉันถามปูเป้พลางกลั้นยิ้ม ยังไม่ทันที่ปูเป้จะบอกเหตุผล ดันมีร่างสูงของผู้ชายสองคนเดินมาตรงนี้

“ลิลลี่ชอบทานอะไรเป็นพิเศษครับ”

“ลิลลี่อยากได้อะไรเพิ่มมั้ยครับ เดี๋ยวผมสั่งให้” กัสเดินไปเข้าห้องน้ำได้พักเดียว เดือนนิเทศกับเดือนรัฐศาสตร์ก็ลุกจากเก้าอี้เดินมาชวนฉันคุย! หูตาไวชะมัด

“ไม่ต้องรบกวนมึงสองคนก็ได้มั้ง แฟนกูกูดูแลเองได้!” เสียงดุดันของกัสทำให้ทั้งโต๊ะหันมอง ใบหน้าหล่อพรีเมียมเต็มไปด้วยความหงุดหงิดจนเดือนทั้งสองคณะรีบกลับที่นั่งแทบไม่ทัน

“พวกมันมากวนใจอะไรอีก” กัสเดินเข้ามาถามกันด้วยแววตาเดือดนิดๆ

“เปล่า กัสกลับมาเจอก่อน” ฉันส่ายหน้าพลางยิ้มประจบหวังให้กัสอารมณ์เย็นลง

“เรานั่งข้างลิลลี่เอง ไอ้เห็บหมาทั้งหลายควรอยู่ในที่ของมัน” บ่นแล้วกัสก็ขอแลกที่กับปารีสเพื่อนั่งลงข้างกัน ส่วนปารีสเดินยิ้มหวานไปนั่งข้างอาร์ท เห็นว่าสองคนนี้เป็นแฟนกันมาสักพักแล้วน่ะนะ

ตัดภาพมาที่ฉันกับกัส ในมหาลัยหรือวันเฉพาะกิจแบบวันนี้... เราสองคนก็แสดงบทแฟน พอออกนอกมหาลัย กัสมีสาวของเค้าเหมือนเดิม! ส่วนฉันก็เจ็บจนชินไปเอง!

ไม่เอา! อย่าคิดมากลิลลี่ เธอเลือกที่จะอยู่ในจุดนี้ จุดที่แอบชอบเพราะไม่อยากเสียกัสไปตลอดกาล เพราะงั้นเธอต้องทำใจให้ได้! ฉันเตือนตัวเองซ้ำไปซ้ำมา

“เอากุ้งเผามั้ย” กัสหันมาถามอย่างใส่ใจเมื่ออาหารเริ่มทยอยเสิร์ฟ

ใช่แล้วค่ะ! ฉันชอบทานกุ้งแต่ไม่ชอบแกะอ่ะนะ ดูเป็นคนเรื่องมากเนาะ แฮร่!

“ได้ก็ดี” ฉันยิ้มหวานทำตาปริบๆ และนั่นทำให้ร่างสูงที่นั่งข้างแถมรู้จักกันมาตลอดชีวิตลงมือแกะกุ้งด้วยสีหน้าจริงจัง จากนั้นก็นำมาวางในจานของฉัน

“ขอบคุณนะ” ฉันยิ้มจนตาหยีที่อีกฝ่ายยอมมือเปื้อนแกะกุ้งให้ ไม่ว่ายังไงกัสก็น่ารักสำหรับฉันเสมอ

“โอย! อยากมีหนุ่มมาแกะกุ้งให้บ้าง” แก้มบุ๋มดาวมนุษย์ที่นั่งใกล้กันเอ่ยปากแซวด้วยดวงตาวิบวับเมื่อฉันจิ้มกุ้งที่กัสแกะให้ใส่ปาก

“ต้องรับรักไอ้บาสแล้วมั้ย” กัสหันไปคลี่ยิ้ม เลิกกวนคิ้วใส่คนแซวทำเอาแก้มบุ๋มกลอกตาไปมาเห็นว่าบาสเดือนคณะแพทย์ตามจีบแก้มบุ๋มอยู่ล่ะมั้ง

“เรายินดีแกะเองเถอะ” ว่าแล้วแก้มบุ๋มก็ยื่นมือไปหยิบกุ้งมาแกะโชว์ เล่นเอาโต๊ะฝั่งนี้หัวเราะในความน่ารักของเจ้าตัวที่ยินดีจะเป็นโสด มากกว่ามีคนรักมาช่วยทำโน่นทำนี่

พออิ่มจนแทบจุกก็ถึงเวลากลับที่พัก ฉันกับปารีสเดินเข้าห้องมาด้วยกัน

“ลิลลี่อาบน้ำได้เลยนะ เดี๋ยวเราคุยโทรศัพท์กัสอาร์ทแป๊บ”

“โอเค งั้นเราขออาบก่อนละกัน” ฉันยิ้มให้ปารีส อยากล้างตัวล้างหน้าจะแย่แล้ว... มีหรือจะปฏิเสธ

ระหว่างอาบน้ำฉันได้ยินเสียงเปิดปิดประตูแต่ไม่ได้คิดไร พอออกห้องน้ำมาปรากฏว่าไม่เจอตัวปารีสแถมพอเปิดตู้เสื้อผ้า... กระเป๋าของอีกฝ่ายดันหายไป แต่คีย์การ์ดยังวางอยู่ที่โต๊ะข้างเตียงเหมือนเดิม ยังไงเนี่ย? ฉันกระวีกระวาดเดินไปหยิบมือถือเพื่อจะไลน์หาอีกฝ่าย

ติ๊งต่อง!

เสียงกริ่งหน้าห้องทำให้ฉันปิดหน้าจอลง ท่าทางจะกลับมาแล้ว หรือเอาของไปให้อาร์ท เสร็จแล้วเลยกลับมา

แกร๊ก! ฉันเดินไปเปิดประตูแต่แล้วก็ต้องตาโตด้วยความตกใจเมื่อเห็นกัสยืนสะพายเป้อยู่ตรงหน้า

“กัส!” ฉันเรียกร่างสูงด้วยความแปลกใจ

“ชู่ว” กัสใช้นิ้วจุ๊ปากแถมยังแทรกร่างเข้ามาในห้องอย่างรวดเร็วพร้อมกับปิดประตูอย่างไว

“นี่มันเรื่องอะไรกัน แล้วปารีสไปไหน ทำไมถึงเป็นกัสไปได้ล่ะ” พอได้สติฉันก็รีบซักเมื่อกัสโยนเป้ลงบนโซฟา

“สองคนนั้นขอมา อยากอยู่ห้องเดียวกันเลยขอแลกห้อง”

“หา!” ฉันตาโตร้องเสียงหลง “อาร์ทกับปารีสน่ะเหรอ!”

“อือ” กัสหันมายักคิ้วให้กันก่อนจะส่งไลน์หาใครบางคน

“หมายความว่าคืนนี้เราสองคนต้องนอนห้องเดียวกัน!” พอได้สติฉันก็ตาเหลือกถาม

“ใช่ คืนนี้เฮียจะนอนห้องนี้กับน้องเอง” กัสเงยหน้าขึ้นมาตอบยิ้มๆ .

จะให้นอนห้องเดียวกับผู้ชายที่แอบชอบเนี่ยนะ แล้วทำไมปารีสกับอาร์ทไม่ถามความสมัครใจของฉันก่อน นี่มันบ้าไปแล้ววว!!