อีกห้านาทีจะเข้าวันเกิดของลิลลี่!
ผมขอความช่วยเหลือจากเรนนี่ดึงลิลลีไว้ให้นานที่สุดเพราะต้องการเซอร์ไพรส์คนน่ารักด้วยการยกเค้กฝีมือตัวเองไปให้หน้าห้องเวลาเที่ยงคืน เมื่อครึ่งชั่วโมงก่อนเรนนี่ไลน์มาบอกว่าดูหนังรอบดึกจบละกำลังกลับ ผมรีบขับรถออกคอนโดพร้อมกับเค้กที่ตั้งใจทำสุดฝีมือ แถมยังทำเนียนคุยโทรศัพท์กับลิลลี่เหมือนทุกวันทั้งที่ความจริงกำลังขึ้นลิฟท์มาหาลิลลี่แล้ว
“ถึงห้องยังครับ”
“ถึงแล้วค่า เนี่ย... ได้ยินเสียงกดรหัสมั้ย”
“ได้ยินครับ ล็อคประตูดีๆ นะ”
ติ๊ง! เวรล่ะสิ พอลิฟท์ถึงที่หมายดันเสียงดังซะได้!
“หือ! เหมือนได้ยินเสียงลิฟท์เลย กัสลงมาด้านล่างเหรอ” ลิลลี่ถามด้วยน้ำเสียงแปลกใจ
“เปล่า ขึ้นต่างหาก เมื่อกี้ลงไปเอาของที่รถน่ะ” ผมไม่ได้โกหกนะเว้ย ขึ้นมาจริงๆ ... ก็ขึ้นลิฟท์มาหาลิลลี่ที่ห้องไง
“อ้อ! เราล็อคประตูเรียบร้อยแล้วนะ”
“แล้วหนังสนุกมั้ย ดูหนังทิ้งเราอีกแล้ว” ผมถามพลางถือกล
