ดาวบริหาร1
1398 Words
ตั้งแต่เปิดเทอมมา วันนี้เป็นวันแรกที่รุ่นพี่ในคณะนัดพวกเราปี 1 ทุกสาขามารวมกัน เพื่อนบางคนถึงกับถอนหายใจยาว ทำหน้ายอมรับชะตากรรมว่าอิสระกำลังจะหมดลง หลังจากนี้การรับน้องรวมถึงซ้อมเชียร์จะเริ่มขึ้นแล้ว!!
“เอาล่ะค่ะน้องๆ วันนี้ที่พวกพี่นัดน้องทุกคนมา นอกจากจะพูดเรื่องซ้อมเชียร์ เรื่องรับน้องแล้ว ยังมีเรื่องสำคัญอีกอย่างก็คือ เลือกตัวแทนลงประกวดดาวเดือนมหาลัยในต้นเทอมหน้าค่า” พี่ดรีม... ประธานคณะบริหารปี 2 บอกด้วยรอยยิ้มหวาน
“เฮ!” รุ่นพี่คนอื่นก็เฮฮาปรบมือ บรรยากาศเลยเป็นไปอย่างสนุกสนาน
“หลังจากที่พวกพี่ใช้สายตาอันแหลมคมสแกนพวกน้องมาสักพัก ถ้าพี่ขานชื่อใครให้ออกมายืนด้านหน้าเลยนะคะ เราจะให้พวกเพื่อนๆ ช่วยกันโหวต หนุ่มหล่อสาวสวยคนไหนจะได้เป็นตัวแทนคณะในครั้งนี้ น้องๆ ตื่นเต้นกันม้ายยย”
“ตื่นเต้นค่า / ตื่นเต้นครับ”
“อย่าว่าแต่น้องๆ เลยที่ตื่นเต้น พี่เป็นคนขานชื่อยังใจเต้นแรงไม่ไหว อยากเห็นคนหน้าตาดีแบบพี่ออกมายืนให้เลือกแล้วววว” พี่ดรีมเล่นมุกด้วยการขยิบตา เอามือป้องปากเหมือนกำลังกอสซิปทำเอาน้องๆ อย่างพวกเราพากันหัวเราะด้วยสีหน้าขบขันในความอารมณ์ดีของพี่เค้า
“ฮ่าๆๆ”
“อ้าว! ทำไมหัวเราะกันคะ พี่ไม่น่ารักเหรอ สวยสุดในปี 2 แล้วนา” พี่ดรีมใช้มือขวาจับแก้มพลางสะบัดผมเชิดหน้าขึ้นทำเอาพี่น้ำ (รองประธานปี 2) ที่ยืนข้างกันรีบชิงพูดขึ้นมา
“มึงน่ารักมากค่ะดรีม น่ารักไปหมดไงคะ” สิ้นเสียงของพี่น้ำ นักศึกษาที่อยู่บริเวณนี้โดยเฉพาะพวกรุ่นพี่ก็ฮาครืน
“รุ่นพี่ตลกอ่ะ มุกเยอะด้วย” เรนนี่ว่าทำให้ฉันพยักหน้ารัวๆ ด้วยรอยยิ้ม
“อื้อ”
“เตรียมตัวได้เลยลิลลี่ แกได้ออกไปแน่” ชมพูกับเมเม่ที่นั่งด้านหน้าเรนนี่อีกทีหันมากระซิบด้วยรอยยิ้ม ยักคิ้วให้กันรัวๆ
“ไม่หรอก” ฉันส่ายหน้าอย่างไม่เห็นด้วย “คณะเรามีคนน่ารักเยอะแยะไป รุ่นพี่ไม่เลือกฉัน...”
“เอาล่ะค่ะ น้องคนแรกที่รุ่นพี่เสนอชื่อคือน้องลิลลี่บริหารอินเตอร์ เชิญออกมาด้านหน้าเลยค่า”
หา! ฉันเหรอ! ไม่จริงน่า!
“เย้!” เพื่อนรุ่นเดียวกันรวมถึงรุ่นพี่พากันปรบมือขณะที่ฉันกำลังอึ้ง เรนนี่พยายามดันตัวฉันให้ลุกขึ้นยืนด้วยสีหน้าเป็นปลื้มเกินพิกัด
“หนูเหรอคะ” ฉันชี้เข้าตัวเองอย่างตื่นๆ
“ใช่แล้วค่ะ น้องลิลลี่คนสวยของทุกคน เชิญจ้า”
ฮึก! ไม่น่าหัวเราะใส่พวกกัสที่โดนไฟท์บังคับให้ลงเดือนวิศวะเลย
ดูเซ่! เวรกรรมติดจรวด ต้องมาเป็นตัวเลือกให้ลงดาวซะงั้น...
แต่ก็ไม่แน่! คราวซวยคงไม่ตกลงหัวขนาดเป็นตัวแทนคณะลงประกวดหรอกน่า
เพื่อนๆ ขาได้โปรดอย่าเลือกฉัน อย่าเลือก! ฉันร้องภาวนาในใจพลางเดินออกมาด้านหน้าในที่สุด!!
สิบห้านาทีผ่านไป
“ตื่นเต้นอ่ะ ใจฉันเต้นแรงยิ่งกว่าโดดบันจี้จั๊มครั้งแรกด้วยซ้ำ” เพื่อนหน้าตาน่ารักที่ถูกเรียกออกมาพร้อมกันเริ่มเป่าลมออกจากปาก
“ฉันด้วย มือเย็นไปหมดละ” เพื่อนคนถัดไปที่หน้าตาสะสวยแบบหมวยพิมพ์นิยมก็มีท่าทางไม่ต่างกัน
“ใจเย็น ไม่มีอะไรต้องกังวลน่า” ฉันปลอบสองสาวด้วยความเอ็นดู
“ลิลลี่ไม่ตื่นเต้นเลยเหรอ” ทั้งสองสาวตาโตกระซิบถามพร้อมกัน
“แฮ่!” ฉันยิ้มแหย ไม่รู้จะตอบยังไง
ขอสารภาพตามตรงลิลลี่คนนี้ไม่ตื่นเต้นอะไรเลยค่ะ ความรู้สึกเดียวที่มีตอนนี้คืออยากสละสิทธิ์ แล้วเดินกลับไปนั่งด้านหลังเรนนี่เหมือนเดิม อยากเป็นฝ่ายยกมือเลือกเพื่อน มากกว่าเป็นฝ่ายที่ยืนตรงนี้แล้วให้เพื่อนๆ เลือก
“เอาล่ะค่ะ หลังจากที่เราได้ตัวแทนเดือนคณะอย่างน้องอาร์ทสุดหล่อกันแล้ว ต่อไปใครคิดว่าน้องแตงโมเหมาะจะลงประกวดดาวบ้างคะ ยกมือขึ้น!”
เพื่อนสาวหมวยสุดสวยที่ชื่อแตงโมถึงกับสะดุ้งเมื่อโดนพี่ดรีมขานชื่อ ในเวลาเดียวกันเอกการตลาดทั้งแถบยกมือขึ้นอย่างพร้อมเพรียง เพื่อนเอกอื่นก็เยอะเช่นกัน... ค่อยใจชื้นขึ้นมาหน่อย ลงคะแนนให้สองสาวกันเยอะๆ เลยค่ะ ได้โปรดอย่าเลือกช้าน!
“ยกค้างไว้ก่อนนะคะน้องๆ อย่าเพิ่งเอามือลงน๊า” รุ่นพี่บอกพลางช่วยกันไล่นับคะแนนไปทีละแถวจนครบ
“ต่อปาย... ใครคิดว่าน้องเพียวเหมาะจะลงประกวดดาวบ้าง เชิญลงคะแนนได้เลยจ้า!” สิ้นเสียงของพี่ดรีม เอกบัญชีซึ่งเป็นเอกใหญ่ที่สุดในคณะบริหารยกมือขึ้นทั้งหมด
นั่นล่ะค่ะ! ลงคะแนนให้คนน่ารักกันเยอะๆ ... ถูกต้องที่สุดแล้ว!!
จากนั้นรุ่นพี่ก็ช่วยกันนับคะแนนอีกครั้ง รุ่นพี่ที่มีหน้าที่ปรบมือสร้างความตื่นเต้นก็บิวท์อารมณ์กันไปจนกระทั่งนับคะแนนเสร็จ
“ไหน! ใครคิดว่าน้องลิลลี่เหมาะลงประกวดดาวบ้างคะ ลงคะแนนด้วยยยย!” พี่ดรีมลากเสียงยาวอย่างตื่นเต้น ทันใดนั้นเองฉันตาเหลือกในบัดนาว!
อ้าวเฮ้ย! ไหงทำกันงี้ล่ะ!
เพื่อนในคณะทั้งชายหญิงพากันยกมือพรึ่บพรั่บอย่างไม่เกรงใจลิลลี่คนนี้เลย! คิดดีแล้วเหรอที่เลือกฉันน่ะ!
“โหย! ยกมือมืดฟ้ามัวดินขนาดนี้ ไม่ต้องนับให้เสียเวลาแล้วมั้ง” รุ่นพี่ที่ทำหน้าที่นับคะแนนคนนึงพูดขึ้นมา
“เออ! เอกฉันท์สุด นับไปก็เสียเวลาเปล่า” รุ่นพี่คนอื่นเห็นด้วยไม่ต่างกัน
“ประกาศผลได้เลยดรีม!” รุ่นพี่อีกคนตะโกนบอก พี่ดรีมยิ้มกว้างพยักหน้าหงึกหงัก ก่อนจะประกาศหน้าแถวด้วยน้ำเสียงสดใส
“เป็นอันว่าตัวแทนดาวคณะบริหารของเราคือน้องลิลลี่ค่า”
“ฮิ้ว! / เย้!” ทั้งเพื่อนรุ่นเดียวกัน ทั้งรุ่นพี่รวมถึงกลุ่มเพื่อนของฉันพากันปรบมือ เฮโลด้วยสีหน้าชื่นบาน เพื่อนผู้ชายบางคนเป่าปาก โห่ร้องเหมือนฉันชนะประกวดดาวมหาลัยไปแล้วยังไงยังงั้น
แล้วลิลลี่คนนี้จะทำอะไรได้... นอกจากยอมรับชะตากรรมอย่างห่อเหี่ยวไปเลยสิคะ
นี่ก็คิดมาตลอด จบจากคอนแวนต์คงไม่ต้องประกวดอะไรแล้ว ที่ไหนได้พอเข้ามหาลัยดันต้องลงดาวอีก จะปฏิเสธต่อหน้าคนมากมายก็ใช่ที่ แล้วทำไมคณะเราไม่ถามความสมัครใจก่อน?
ดูอย่างวิศวะสิ รุ่นพี่ยังขอร้องพวกกัสก่อนเลย อันนั้นยังพอปฏิเสธได้บ้าง!
ตัดภาพมาที่บริหาร จู่ๆ โดนเลือกมาหน้าแถว จากนั้นก็ลงคะแนน หนำซ้ำเพื่อนๆ ดันเลือกฉันอี๊ก!
เค้าเรียกกรรมติดจรวดใช่มั้ย... หัวเราะพวกกัส สุดท้ายตกที่นั่งลำบากแบบเนี่ยะ!
“น้องๆ คิดว่าลิลลี่กับอาร์ทเหมาะสมจะเป็นตัวแทนคณะเรามั้ยคะ” พี่ดรีมตะโกนป้องปาก ถามด้วยน้ำเสียงครื้นเครง
“เหมาะสมค่า / เหมาะสมครับ”
“เนาะ! ปีนี้ดาวเดือนมหาลัยต้องเป็นของพวกเราบริหารล้านเปอร์เซ็นต์ ฮิ้ว!”
“เฮ! / เย้!”
“ดรีมให้น้องอาร์ทกับน้องลิลลี่มานี่เลย” พี่คนสวยพริ้งตั้งแต่หัวจรดเท้าป้องปากบอกพี่ดรีมซึ่งพยักหน้าอย่างไว
“เอาล่ะค่ะ ขอเชิญตัวแทนดาวเดือนไปหาพี่ป่านทางด้านโน้นได้เลย ส่วนน้องคนอื่นๆ เข้าไปรวมกับเพื่อนในแถวโลด เดี๋ยวพี่จะแจกแจงเรื่องรับน้อง ซ้อมเชียร์ รวมถึงลงกีฬาให้ทราบโดยทั่วถึงกัน”
“เย้!” รุ่นพี่พากันเฮสนุกสนาน บรรยากาศเป็นไปอย่างครึกครื้น ยกเว้นฉันที่ค่อนข้างจะหดหู่อย่างบอกไม่ถูก
พอหันไปมองทางเรนนี่ พิชชี่ เมเม่และชมพูก็ยกนิ้วให้กันด้วยสีหน้าแฮปปี้ ฉันแอบทำหน้างอแงเหมือนจะร้องไห้ทำเอาพวกนั้นถึงกับยิ้มขำ
ฉันถอนหายใจด้วยอารมณ์เหนื่อยใจพลางเดินไปหาพี่ป่านพร้อมอาร์ทซึ่งเป็นตัวแทนเดือนอย่างเลี่ยงไม่ได้
- Writer
