Sweet Vengeance

Chapter 8

Pagkarating sa mansion agad sumalubong saakin si Walter.

"You have a visitor ma'am."

Dire-diretso lamang ang lakad ko papasok sa living room kung saan tumayo ang babae ng makita ako na kanina lamang ay nakaupo.

"What are you doing here." Tanong ko rito ng ako'y makalapit.

"I brought you food." She said, sabay taas ng kanang kamay upang ipakita ang hawak nitong paper bags na sa tingin ko ay naglalaman ng mga pagkain.

"Sino sa mga tauhan ko ang nagpapasok saiyo rito?"

Dahan-dahan niyang ibinaba ang kamay at unti-unting nawala ang kanyang ngiti sa labi.

"It's Mang Arnold ma'am, the gardener." Sagot ni Walter kaya naman napatingin ako rito.

"I'll talk to Mang Arnold tomorrow, you can leave us now." Yumuko lamang ito upang mag bigay galang, bago umalis.

Kami na lamang dalawa ni Ygritte ang naiwan sa living room, nakayuko lamang ito.

"I j-just want to eat dinner with you." Mahinang wika nito bago nag angat muli ng tingin saakin.

Why does she need to show me that kind of face?

Tinalikuran ko ito at nag umpisang maglakad papunta sa dining room kung saan nakahanda na ang aking dinner na gawa ng personal chef ko.

Tumingin ako sa likod ko upang tingnan kung sumunod ba saakin si Ygritte ngunit wala ito.

"Your dinner is ready, young lady." Wika ng personal chef ko na nakatayo sa gilid kasama ang iba kong mga tauhan.

"Clean the table." Tipid na wika ko kaya naman napatingin saakin ang lahat.

"What are you waiting for? Move and get out."

Agad namang nagsi-kilos ang mga ito at inalis ang mga pagkaing nakahanda sa long table. Nang masigurado ko na wala ng natira sa table at naka-alis na rin sila, bumalik ako sa living room kung saan ko iniwan si Ygritte.

Nakita ko itong nanatiling nakatayo sa puwesto kung saan ko ito iniwan kanina, nakatalikod ito saakin kaya naman hindi ko makita ang itsura nito.

"Ygritte." Tawag ko rito ng ako'y makalapit.

Tila nagulat ito ngunit hindi siya humarap agad lumipas muna ang ilang segundo bago ito humarap.

Naningkit ang mga mata ko ng makitang namumula ang gilid ng kanyang mga mata at may bakas pa ng luha ang kanyang pisngi.

"I'm starving, my chef didn't cook anything. Let's eat."

I bit my lower lip ng makitang tila nagliwanag ang muka nito, her smile is now visible on her lips kaya naman tinalikuran ko na ito at nag umpisa ng maglakad pabalik sa dining room.

"I cooked your favorite." Nakangiting wika nito habang inaayos ang kanyang mga dala sa lamesa.

Pag bukas pa lamang ng tupperware ay naamoy ko na ang iniluto nito.

It's my favorite. Adobo and buttered shirmp.

Umupo ito saaking tabi at nag umpisang lagyan ng adobo ang plato ko.

"I have hands, Ygritte." Wika ko bago kumuha rin ng adobong manok at nilagay sakanyang plato.

Natigilan naman ito dahil sa ginawa ko, tila hindi na maalis ang malawak na ngiti sakanyang mga labi.

"Thank you." Nakangiting wika nito.

Tinanguan ko lamang siya at nag umpisa magbalat ng shrimps para ilagay sakanyang plato.

"Eat."

Hindi ko alam kung bakit tila namumula ang kanyang buong muka ng kainin nito ang shirmp na binalatan ko para sakanya.

"Are you okay? As far as I remembered you're not allergic to shrimps." Nag aalalang wika ko dahil tila umabot na sa leeg ang kanyang pagka-pula at hindi na makatingin saakin ng diretso.

"No, I'm f-fine." She said stuttering.

"It's just that, I t-thought you're mad at me." She bit her lower lip and avoided my gaze.

Napaayos na lamang ako ng upo at bumalik ulit sa pagkain.

"Let's just eat." Tumango lamang ito at nag-umpisa na ulit kumain.

Pansin ko na kaunti lamang ang kanyang kinakain kaya naman dinagdagan ko ang laman ng kanyang plato.

"Eat more, you're so skinny."

May pag-poprotestang tiningnan ako nito.

"I'm not. It's called sexy."

"Yeah right, whatever Ygritte." I saw her pout her lips before eating what's left on her plate.

I can't help but chuckle kaya naman nakasimangot na itong tumingin saakin.

"You're making fun of me."

"I'm not. Stop doing that."

"Doing what?" Nakasimangot pa rin na tanong nito.

" Doing this. " I said as I pressed my finger on her lips, para mawala ang pag kakapout ng labi niya.

Nakatitig lamang ako sa labi nyang nakadikit saaking daliri ng makita ko itong gumalaw.

Our eyes met, tila nawala ang hangin sa paligid at nakalimutan kong huminga ng maramdaman kong dahan dahan nyang sinubo ang aking daliri na nakadikit sakanyang labi.

Pinagmasdan ko kung paano niya dahan dahang sinusubo ang aking daliri habang nakatingin saakin ng nakakaakit. Ramdam na ramdam ko ang init ng kanyang bibig at ang mapaglaro nyang dila . Tila pinagpapawisan na rin ako ng malamig dahil nag uumpisa na akong makaramdam ng kakaiba.

"Ma'am! We have a proble--!"

Agad akong napatayo at nagbawi ng kamay ng biglang pumasok si Walter sa dining room. Tila nagulat rin ito sa nasaksihan dahil agad itong tumingin sa malayo.

"What are you doing here Walter?" Walang emosyon na wika ko rito, tila namutla naman ito.

"I didn't see anything ma'am." Napahilot nalang ako sa sintido ko bago tumingin sa gawi ni Ygritte ng marinig kong mag-ring ang cellphone nito.

"I'll just answer this Zen." Tumango lamang ako sakanya at pinanood ang pag alis niya sa dining room.

Muli akong tumingin kay Walter tila nauubusan na ng pasensya.

"Now talk."

"There's someone outside looking for you ma'am."

Again? Sino naman ngayon?

"Who? "

" I think she said Cara? I'm not so sure ma'am but she's the woman who trespassed in your favorite place. "

Napangisi na lamang ako ng marinig ang sinabi nito.

" Okay bring her in. "

Uupo na sana ako ng may marinig kaming pag tatalo sa living room kaya naman agad akong naglakad papunta roon.

Nang makalapit agad bungad saakin si Chiara na hawak ng mga tauhan ko na tila pinipigilan syang makapasok.

"Get your filthy hands off of me! Ew! Where's Avice?!"

"I need to get my phone! Bring her to me! Argh! I said don't touch me."

Tss, she's really loud.

"Remove your hands off of her, it's fine."

Agad naman silang napatingin lahat saakin kasama na si Chiara na ngayon ay hindi na maipinta ang mukha. Binitawan naman agad sya ng mga tauhan ko at umalis na.

"Where's my phone?" Agad itong naglakad palapit saakin.

"Your phone?"

"Yes. Hand it to me." Inilahad niya ang kanyang kamay, naghihintay na iabot ko ang kanyang cellphone.

"I don't have it."

"Liar, I saw it on my CCTV."

Napangisi na lamang ako sa sinabi nito, at kinuha ang sinasabi nyang cellphone sa bulsa ng pants ko.

"So it's yours?"

Akmang aagawin na nya ito ng itaas ko ito dahilan para hindi niya maabot dahil mas matangkad ako sakanya.

"f**k. Give that to me!"

"I changed your lockscreen pala. Para naman may remembrance ka at kitang kita yung mukha ko hindi yung stolen lang."

Her face are like a tomato now dahil sa sobrang pagka-pula kaya naman mas lalong lumawak ang ngisi ko.

"Here." Abot ko sakanya, agad naman niya itong kinuha, nang mapasakamay na niya ito bigla na lamang niyang sinipa ang paa ko kaya naman napa hiyaw ako sa sakit.

"f**k! Why did you do that?!"

"Serves you right." Wika nito ng nakangisi, akma itong aalis na, nang siya ay matigil dahil sa boses ng isang babaeng tumawag saaking pangalan.

"Zen? What happened? Are you okay?" Nag-aalalang wika ni Ygritte ng siya'y makalapit at alalayan ako sa pagtayo dahil napaupo ako sa sakit ng sipa ni Chiara.

"Ygritte? What are you doing here?" Naguguluhang tanong ni Chiara sa babaeng umaalalay saakin ngayon.

"Chiara? I should be the one asking you that. What are you doing here?" Napatingin naman si Ygritte rito, tila naguguluhan rin ito.

" You two know each other? " Tanong ko sakanila.

" She's my friend. " Sagot saakin ni Ygritte.

" Oh your friend. " Tipid na wika ko bago tumayo ng maayos ng maramdamang nawawala na yung sakit sa natamo kong sipa.

" Are you okay? " Tanong muli ni Ygritte na tinanguan ko lang.

" Who called you? "Tanong ko rito.

" It's the hospital, there's an emergency and they need me. "

" You should go now. "

" B-but--"

" I'm fine Ygritte, don't worry. "

She's still hesitating but I just showed her my genuine smile saying it's really fine, kaya naman huminga na lamang ito ng malalim.

" Fine, I'll visit you again tomorrow." She kissed my cheeks before bidding her goodbye to me and to her friend Chiara .

Hindi na sila masyadong nakapag-usap ni Chiara kahit mukang andami pang gustong tanungin ni Chiara dahil sa nasaksihan. Muka kasing nag mamadali talaga ito dahil paulit ulit pa rin na nagriring ang kanyang cellphone habang siya'y papalabas na ng mansion.

" What was that? " Chiara asked.

" What? "

Naningkit ang mga mata nito habang nakatingin saakin.

" Tss, whatever I'm going now. "

Bakit ba ang sungit sungit ng babaeng ito? Dire-diretso syang naglalakad tungo sa main door upang lumabas, pinagmasdan ko lamang ito.

Bakit nagdadabog? Balak pa ata sirain pintuan ko sa lakas ng pagkakasara.

Sumunod ako sa labas ngunit wala na ito ang nakita ko na lamang ay si Walter na pibagsasabihan ang aking mga tauhan dahil sa mga nangyari ngayon.

Lumapit ako rito ng mapansing isa si Mang Arnold sa mga taong nakayuko ngayon habang pinagsasabihan.

Huminto naman agad si Walter ng makitang palapit ako.

"Ma'am I was just--" Itinaas ko ang aking kamay upang pahintuin siya sa pag sasalita.

"The food are cold." Lahat sila ay nag-angat ng tingin ng marinig ang aking sinabi tila naguguluhan.

"I said the food are cold." Wika ko muli habang nanatili ang titig kay Mang Arnold.

"M-ma'am?" Naguguluhang tanong saakin ni Mang Arnold.

"The next time she came for a visit here, call me as soon as possible. Tss, don't make her wait for that long. " Wika ko rito bago sila tinalikuran at nag-umpisa na muli maglakad papasok.