Chapter eleven
1721 Words
YNA's POV
"My. Love. Ice. Cream." Inabot ko Ang Ice cream kay Aethan.
"My love, remeber? Naalala mo pa ba nung time na may inaway ako dahil sayo? Hahaha... She's so speechless." Kwento ko nag babakasakali na maalala niya.
"S-si-sino k-ka?" Tanong niya sa akin.
"My. Love." Naka ngiti kong saad.
"My.. L. Love?" Tumango naman ako.
"Yes, I'm your love and you are my love." Pagkatapos naming kumain, inalalayan ko siyang tumayo.
Kailangan niya na kasing mag pahinga, hindi dapat siya napapagod. Dahil makakasama yun sa kanya.
At ayoko rin siyang mapagod.
"Mom." Saad ko, at hinalikan siya sa pisnge.
"Dito ka na lang matulog Baby Yna." Tumango naman ako.
"Sige po."
"Puntahan ko lang po sa kwarto niya si Aethan." Hinawakan naman niya ang kamay ko.
"Thank you very much for being there for him." Ngumiti naman ako.
"No Mom. I'm thankful, because I met him. I met your Son, who always there for me." Niyakap niya ako.
Umakyat na ako sa second floor at binuksan ang pinto ng kwarto ni Aethan.
"Bakit hindi ka pa natutulog?" Tanong ko.
"Si--sino ka? Sino ka! Umalis ka dito! Hindi kita kilala! Layas!! Umalis ka dito!! Alis! Ayoko sayo!" Sigaw niya.
Hindi ko alam kung anong gagawin ko.
"Ako ito, si Yna. Your Love." Umiiling itong lumayo.
"Hindi kita kilala!" Agad ko siyang niyakap Mula sa likod.
"Calm down. Hindi kita sasaktan c-- argg!" Napadaing ako sa sakit nang tumalsik ako. Hindi ko napansin na naitulak na pala niya ako mula sa pag kakayakap.
"Aethan." Pinipilit ko siyang pakalmahin pero ayaw niya.
"Please! Clam down!" For the second time. Tumilapon na naman ako.
Kahit masakit na ang likod at ulo ko sa pag tilapon sa akin, hindi ko yun ininda. Mas mahalaga siya.
"Aethan." Pilit akong tumayo. Ang sakit sa pwet.
"Mom, si Aethan po!" Sigaw ko.
Hinabol namin siya sa labas.
"Aethan!" Sigaw ko. Patuloy siyang tumatakbo.
"Son!" Sigaw din ni Mom.
"AETHAN/SON!!" Sigaw namin.
Napahinto kami saglit.
Aaethan.
Agad kaming tumakbo.
"Aethan, okey ka lang ba? Ma-may masakit ba sayo? Ituro mo kung saan masakit? Sabihin mo please." Kinakabahan kong tanong. Napatingin ako sa nag ligtas sa kanya nang muntik na siya mabangga.
"Tumingin ka nga sa daanan!" Sigaw nung driver na ikinainis ko.
"Tumingin ka sa kalsada!" Sigaw ko dito bago umalis. Nakakainis!
"Carlo." Natigilan ako. Nang makita ko si Carlo.
"Yna." Saglit kong nakalimutan ang ginawa niya sa akin.
"Te--thank you." Nabigla ako nang hawakan ni Aethan ang kamay ko.
"Ma--my love, u-uwi na ta-tayo." Napangiti ako habang may luhang pumatak sa pisngi ko
"Uuwi na tayo. Tara na." Inalalayan namin siya ni Mom.
"Wag mo nang uulitin yun." Saad ko.
"Matulog ka na." Saad ko pagkahatid namin sa kanya sa Kwarto.
"Di--dito ka-kalang." Napangiti ako.
"Osige, aantayin kitang makatulog bago ako umalis okey ba?" Tumango naman siya.
Hinaplos haplos ko ang Buhok niya. Sana gumaling na siya. Ayokong nakikita siyang ganito.
*YAWN*
AETHAN POV
May kung ano akong nararamdaman sa katawan ko. Yung tipong ayokong gawin pero nagagawa ko.
"You're so pretty." Saad ko.
Hindi ko rin alam, pero may time na parang hirap akong mag salita at kung minsan, hindi agad ako maka gets.
Mahirap, oo. Dahil minsan hindi ko na alam ang ginagawa ko, at hindi ko na aalala kung ano ang mga ginagawa ko.
At ang masakit yun yung, unti unti ko na talaga siyang nakakalimutan.
T R U T H R E A L L Y H U R T S
VINCENT POV
Pangalawang araw nang treatment.
Unti unti naman yun nakatutulong, pero hindi parin maiiwasan ang paglabas nang mga symptoms nang sakit niya. Na aawa kami sa kalagayan niya, he didn't deserve that illness.
Maraming treatment ang ginawa, pero alam namin na maka tutulong yun.
"Pumunta kaya tayo dun sa resort niyo Ethan! Ngayon na lang ulit natin to gagawin!" Sumang-ayon naman kami sa sinabi ni John.
"Yeah! He's right! Para narin mabago ang atmosphere ni Aethan." Saad ko pa. Pumayag naman siya, kaya napa fist punch kaming dalawa.
"Yun oh!"
"Asin yan." Rinig naming saad ni Yna.
"No! Asukal yan!" Sigaw ni Aethan. Nag katinginan naman kaming tatlo at agad na pumunta sa kusina.
"Aethan. Hindi yan, ito ang asukal asin yan kahit tikman mo pa." Malumanay na saad ni Yna.
Tinikman nga ito ni Aethan.
"Bakit mo pinalitan?" Gusto naming matawa sa reaction ni Aethan. Loko-loko.
"Sorry, eto kunin mo." Inabot ni Yna ang Asukal na may Label nang Asukal.
"Oh, nandiyan pala kayo." Nginitian namin si Yna. Napatingin naman kami kay Aethan na sinamaan kami ng tingin.
Hindi ko alam kung totoong nakakalimutan ni Aethan ang ibang alaala niya at kung nag papanggap lang siya.
Pero isa lang ang alam namin, gumagana ang treatment kahit na minsan, nangyayari sa kanya ang mga symptoms nang sakit niya.
"'Nga pala, aalis tayo tomorrow, pupunta tayo isa sa resort namin." Napangiti kami ng malaki! Yun oh!
"Talaga? Sigi! Pero, pwede bang isama si Ella at si Ynne?" Tanong ni Yna. Tumango naman si Ethan na lalong ikinangiti ni Yna.
T R U T H R E A L L Y H U R T S
JOHN's POV
"Ynne. Bakit ganun? ginagawa naman niya ang mga treatments niya? Pero bakit nag kakagun parin siya? Bakit nalabas parin ang mga sintomas?" Tanong ni Yna. Sinamahan mo kasi ngayon sila Yna.
"Tulad nga nang sinabi ng Doc. Niya noon, walang lunas ang sakit na yan. Pero, maaring bumagal ang mga sintomas sa mga treatment ang sakit niya ay masyadong progressive. At dalawang araw palang niya ginagawa ang nga treatments." Mangha din ako. Imagine? Kaedad lang namin siya, pero Doctor na agad siya. Hindi na ako mag tataka, anak ba naman ng may-ari at matalino.
"Aethan, dito ka. Mag lakad ka." Tumuntong naman si Aethan ng dahan dahan.
Nakalimutan ko na ang tawag dun, pero yun ang ginagamit sa mga Gym, kapag Natakbo.
"Sigi lakad ka lang." Kapag huminto kasi si Aethan, maaari siyang masama sa umaandar na tinatapakan niya at matumba.
"Yan. Okey na, bumaba ka na." Inalalayan namin si Aethan sa pag baba niya.
"Sino itong mga kasama mo?" Tanong niya kay Aethan.
"My. Love. At. John." Buti naman! Akala ko makakalimutan niya ang gwapong katulad ko.
"Ok. Ano ang mga nangyari sayo ngayong araw?" Tanong ni Doc. Ynne.
Lahat kami nag aantay ng mga sasabihin niya.
"Ku--kumain." Pinigilan ko ang matawa. Baliw talaga. Kahit may sakit na siya, hindi parin siya nag babago.
"Ano pa." Tanong ulit nito.
"Hindi ko na matandaan." Tumango tango naman si Doc. Ynne. At parang may nilista.
Marami pang ginawa at hindi ko na iisa-isahin pa.
"Kumain ka muna." Sinubuan ni Yna ng pagkain si Aethan.
Bakit ba kasi wala dito si Ella?
"Ikaw din." Napa busangot ako sa ginagawa nila.
Kung hindi lang talaga kailangan na samahan ko sila hindi ako sasama.
Di-nial ko na lang ang number ni Ella.
'Hello?'
"Ah- hello? Anong ginagawa mo?" Kinakabahan kong saad. May pagka masungit din kasi itong si Ella.
'Kakain sana, pero nang istorbo ka.' Napalunok ako ng laway. Diba, ang sungit talaga.
"Hahaha... No! Wag yan. Ito na lang kainin mo." Natatawang saad ni Yna.
'Si besie ba yan?' Tanong ni Ella.
'Ah... Oo, pinapupunta ka nga niya rito, sa Monterial Restaurant.' Saad ko, kahit walang sinasabi si Yna.
'Sige. Pupunta na ako diyan.' Napangiti ako.
'Ing---Toot--toot--toot' haist.
"Sino yun?" Tanong ni Yna.
"Si Ella." Kumunot naman ang noo niya.
"Bakit daw?"
"Pupunta daw siya dito." Napa 'ahh.' Naman siya.
Ilang minuto lang nandito na siya.
"Besieeee!!!" Sigaw nilang dalawa na ikinatingin ng ibang tao. Akala mo ilang taon na hindi nag kita.
"Bakit mo ba ako pinapunta?" Napalunok laway ako.
"Hindi naman kita pinapunta. Ako nga ang nag tataka kasi gusto mo akong pumunta." Tumingin naman silang dalawa sa akin. Pinokus ko yung tingin ko kay Aethan na seryosong nakain.
"Ah eh. Naisip ko kasing baka, miss niyo na ang isat-isa." Nag smirk lang silang dalawa.
"My love. Uwi na tayo." Yaya ni Aethan. Haist! Nanti-trip ba siya?
"Sige." A alalayan na sana ni Yna si Aethan ng tabigin nito ang kamay niya.
"Wag mo akong hawakan! Hindi kita kilala!" Naaawa ako kay Yna.
"Aethan bro. Tara na." Ako na ang nag alalay kay Aethan. Hindi na naman na ito umangal.
"Bro. Wag mo akong ilalapit sa babaeng yan!" Napatungo, si Yna.
"Girlfriend mo siya." Saad ko, sinamaan naman ako ng tingin nito.
"Pati ba naman ikaw? Bitawan mo nga ako!" Galit nitong saad.
Sinundan na lang namin siya. Umaatake na naman ang sakit niya.
"Magiging ayos din ang lahat." Tinapik ko sa balikat si Yna.
"Tama! Magiging ayos din ang lahat! Gagaling siya." Naka ngiting saad niya. Pero malungkot ang mata niya.
AETHAN POV
"Gusto kong maging maayos ang lahat." Saad ko sa mga staff na pinapaayos ko nitong Park. Nirentahan ko kasi ito, para kay Yna.
Sana nga lang, hindi ako sumpungin ng sakit ko. Dahil naiinis ako, hindi ko alam ang mga nagagawa ko kay Yna.
"Ayos ka lang ba? Kapag napagod ka, mag pahinga ka muna." Tumango ako kay kuya Ethan.
"Sigi. Ikaw na bahala dito kuya. At kung sakaling sumpungin ako, wag kayong mag dalawang isip na itigil ito. At wag niyong hahayaang masaktan ko si Yna." Tumango naman siya.
Eto na lang ang magagawa ko kay Yna habang hindi pa nalala ang sakit ko. At nararamdaman ko na rin na ilang araw na lang mang hihina na ako.
Isabelle POV
"Magugustuhan ito ni Yna anak." Saad ko. May pina sadya siyang Kwintas na sila lang dalawa ang meron. At sa isang heart naka ukit sa loob na yun ang Pangalan nila.
"Sana nga po, gusto ko pong bumawi sa lahat ng mga ginawa niya." Saad ni Baby Aethan.
Lumalaki na nga talaga siya at hindi tatagal mag kakaroon na siya ng mga anak at mag kakaroon na ako ng Apo. Hihihihi...
"You're so lucky to had her. She's full of patience." Saad ko pa. Ini imagine ko ngayon yung mga ginawa niya para kay Aethan. Kahit alam kong nahihirapan at nasasaktan siya ni Aethan, hindi niya yun iniintindi o iniinda.
"You're right Mom." I hugged my Son. I will not let you die.
"Ayusin niyo ng Maigi yan!" Saad ko sa mga nag aayos. Hihihihi! I'm ZOOOOOO!! Excited!!
"Aantayin na lang po natin ang pag punta niya rito." Nakangiti niyang saad.
- Writer
