Truth Really Hurts

Additional chapter

Cool's Pov

Ilang araw ng nakalibing si insan pero ramdam parin namin ang presensiya niya. Sila pinipilit nila tito na wag malungkot si tita kahit napaka impossible nun.

Halos lahat naman kami, pinipilit namin ang maging masaya alangalang kay insan, pero. Mas nag aalala kami kay Yna, kahit na hindi maganda yung una namin pag kakakilala hindi pa rin maaalis sa akin ang pag aalala. Still, she is the girlfriend of my cousin. Hindi ko nga alam kung ano ang tumutulak sa akin para sundan siya, yeah. I always following her, I'm not care to her I just worried if something bad happen to her. I don't know, I can't understand my self, I only know is I'm doing this for my cousin 'coz I know how much he love Yna.

"Besie, tama na 'yan. Marami ka ng na inom." Rinig kong pag awat ni Ella kay Yna. Nasa likod lang ako ng pwesto nila at nakatalikod din ako sa kanila kay hindi nila ako nakikita.

"No! Besie naman eh. Wag mo akong isusumbong kay my love, magagalit sa akin yun." Halata sa boses niya ang pag kalasing, hindi naman kasi marunong uminom pero ang lakas uminom ng alak.

"Besie, mas lalo siyang malulungkot kapag ganyan ka lagi. Halos araw araw ka na lang ganyan." Bigla naman umiyak si Yna kaya pinanatili ko na lang ang sarili ko na makinig.

"Besie, *huk* miss ko na siya. Miss ko na yung ka sweet-an niya. Huhuhuhu... Besie, gusto ko na siyang kasama." Nakarinig naman ako ng pagkabasag.

"AYOKO NA!!"

"BESIE!" Napatayo naman ako sa pag sigaw ni Ella.

"YNA!" Gulat kong saad. Ano bang ginagawa niya. Nag kakagulo na ang lahat dahil kay Yna.

"Yna. Ibaba mo 'yan--"

"Please! Pigilan mo siya." Natatakot na pakiusap ni Ella.

"Mag papakamatay yung babae!" Sigaw ng isang babae.

"Yna. Ilayo mo 'yan sa leeg mo, ibaba mo 'yang bote please." Pakiusap ko.

"No! Ayoko!" Sigaw niya, lalo pa niyang diniinan 'yung boteng matulis sa leeg niya.

"Besie, please... Ibaba mo na 'yan." Pakiusap ni Ella habang umiiyak na.

"OMG! Kawasa naman yung babae, siguro masyado siyang nasaktan dahil pinalitan na siya ng boyfriend niya." Saad pa ng isag babae.

"Boy! Balikan mo na 'yang Gf mo kesa naman mag pakamatay 'yan." Hirit ng bartender." Nakakainis naman oh!

"She's not my girlfriend!" Inis kong saad.

"Edi ex mo." f**k you one thousand times.

"She's not!"

"Yna. Hindi matutuwa si Aethan sa ginagawa mo. Sa tingin mo ba kung mamatay ka sa ganiyang paraan makakasama mo na siya? Hindi. Because I'm sure, he's now in the heaven, when you if you die you'll go to the hell. Hindi parin kayo mag sasama kasi kasalanan 'yang gagawin mo." Medyo lumuwag naman ang pag kakahawak niya sa basag ba bote.

"*huk* You're right. Edi patayin mo na lang ako!" Gagawin pa ako nitong murderer. Abnormal isanglibo talaga.

"Yna anak!" Napatingin naman kami sa hindi katadaan na babae.

"M--mommy?" Tumango naman yung babae.

"Tita." Mahinang saad ni Ella. Kaya naman ako na tahimik na lang.

"Anak, please put that down. Please, don't do this to your self. Baby." Bigla naman umiyak si Yna dahilan para bitawan niya ang basag na bote at tumakbo sa mommy niya. Thanks.

"Mommy! *huk*" iyak nito sa balikat ni Tita. Makikitita na lang.

"Baby. I'm sorry for what happened." Nag sibalikan na ang lahat sa mga upuan nila except sa amin dahil uuwi na kami.

"Salamat iho." Ngumiti naman ako.

"Ikaw Ella, sumabay ka na sa amin. Nag aalala na sayo ang mommy mo." Tumango naman si Ella, nag paalam pa sila bago umalis. Hays.

Umuwi na lang din ako.

Arg! Bakit kahit alam ko na na kasama niya sila tita hindi parin maalis ang pag aalala ko sa kaniya?

Naalala ko na naman yung mga kamay niya may dugo dahil siguro sa maliliit na bubog. Ano ba kasi ang ginagawa ng babaeng 'yun? Bakit ba kasi ang hilig niyang saktan ang sarili niya?

Kinuha ko ang papel na nasa small envelope na nakalagay sa study desk ko.

Binuksan ko naman iyon. Galing ito kay Aethan.

Insan

Insan, you know how much I trust you. Kahit na napaka sungit mo, I know you are a good protector. Even if you had an attitude of girls still you're a good man, I had a favor. Can you please protect Yna for me? Protect her how matter what. I really love her, She's the only one who taught me what is the meaning of love. She's the special girl aho I met, She's not hard to be love, kind, understanding. Siya yung tipo na mahirap bitawan, please. Alam ko sa pag kakataon na ito wala na ako, kahit sa huling hiling ko na ito sana matupad. Alam naman natin na hindi ko na siya maaalagaan, hindi ko na masusuklian ang pag mamahal niya. Kaya... Don't just care, please be with her, don't leave her for me please. And love her like how much I love her. She's not that hard to be love, She's a simple girl your two are match and I'll glad here if I know that you two will have a good relationship. Trust me, you'll thank me. I love her kaya pinauubaya ko na siya, ginagawa ko ito para makalimutan na niya ako at ipag patuloy niya ang buhag niya kahit wala na ako. Tell her I really sorry for leaving her. Take care of her, and last can you kiss her for me? I'll appreciate it and tell her how much I really love her.

Napatulala ako sa nabasa ko, seryoso ba siya? Hindi nga kami close nun. Insan, wala ka na pero bakit nandito parin ang presensiya mo at trip mo parin akong pahirapan? And, love her? Kiss her? Aethan, are you damn serious? I don't think I can do this! Ang dami mo namang hihilingin bakit iyon pa?

At saka, kadiri ka! Girlfriend mo tapos ge-girlfriend-in ko? Like seriously?

ARGGG!

Yna's Pov

"Mommy. Sorry po talaga." Pag hingi ko ng tawad habang nakayuko.

"Baby, gusto kong magalit sa mga ginagawa mo sa sarili mo." Napakagat labi naman ako kasi tumutulo na ang luha ko.

"Sorry po talaga. Gusto ko lang naman po ipakita na kaya kong higitan si ate na kaya kong gawin yung mga ginagawa niya, because I really hate to see how much attention you gave to her. It's hurt, ang sakit kasi kahit po na gawin ko na ang lahat na halos ipag siksikan ko na po yung sarili ko sa inyo it's still end to nothing. The time na kailangan ko po kayo nasaan kayo? Nasa business, kung wala naman doon. Na kay ate ang atensiyon niyo. I'm your daughter too. Every time that I need a parents who will comfort me and will give me advive when I'm so down you're none. Nang mamatay yung boyfriend ko, nasaan po kayo that time na kailangan na kailangan ko kayo? Tinawagan ko kayo nun, ano pong sinabi mo? YOU ARE BUSY. 'Yan yung oras na sobrang kailangan ko ng yakap mo. Hindi po ba talaga ako worth mahalin? Honestly, I'm tired to pay attention. Am tired to pray that someday my world will change. If you can't love me, fine I'll accept it dahil ngayon I'm mess. Wala na." Seryoso kong saad, masakit para sa akin sabihin ang mga ganito kay mommy pero gusto kong sabihin ang sama ng loob ko ayoko na ng bigat sa puso ko, unti unti na ako nitong nilalamon.

"Sorry baby, hindi ko napansin na ang laki na pala ng pag kukulang ko." Ang sarap na masakit pakinggan na marinig ang salitang sorry galing sa kaniya.

"Mommy. I need your love, I need your presence, I need your understanding, I need your-- hug." Agad kong naramadaman ang yakap ni mommy. Ang sarap sarap sa pakiramdam.

Mrs. Vinto Pov

Ang laki pala ng pag kukulang ko sa anak ko, sa kagustuhan ko na mabigyan siya ng magandang buhay, hindi ko napansin na napapabayaan ko na pala siya. Bilang isang ina, ang sakit para sa akin na malaman na ganun pala kalaki ang pag kukulang ko sa kaniya, hindi ko na siya na aalagaan at hindi ko na napaparamdam ang pag mamahal ko sa kaniya. Mahal ko siya kahit na minsan mas pabor ako sa ate niya, hindi 'yun maiiwasan pero kahit ganun I love them. Ginagawa ko ang lahat ng ito para rin sa kanila, gusto ko mag karoon sila ng magandang buhay,

Masakit bilang ina na makita na nasa ganitong kalagayan ang bunso kong anak, pero. Natutuwa ako dahil sa pangyayaring ito alam kong may natutunan siyang aral mula dito at bilang isang matapang na babae alam ko kahit wala ako o mawala 'man ako, kakayanin niya ang mabuhay dahil malakas at matatag siya, wala silang pinag kaiba ng kapatid niya dahil parehas silang matured na mag isip kahit nalulungkot akong isipin na isang araw sa pagiging matured na nila maaari na nila kaming iwan kaya hanggat maaga sinasanay ko na sila na wala sa piling ko. Masakit para sa akin malayo ang mga anak ko, pero wala akong magagawa dahil may sarili na silang isip at ang kaya ko na lang ibigay ay ang buong suporta ko.

"Iiyak mo lang 'yan. Makakaya mo 'yan baby." Hinaplos ko ang likod niya.