25. BÖLÜM
MİHRİ
Çayımı ağır ağır içerken dikkatli bakışları üzerimdeydi. Hayır şimdi niye öyle bakıyorsun diyeceğim, Allah bilir yine ters bir şey söyleyecek bana. Yok yere canım sıkılacaktı. Boşver kızım, sessiz sedasız iç çayını sen.
Çayımı bitirdiğimde hala gözlerini kısmış öylece bakarken bardağı elimden alıp sehpaya bıraktı. Niye konuşmuyor bu adam ya? Ay konuşmadıkça iyice geriliyorum zaten. Allah bilir yine neye kızacak şimdi.
‘’Yüzbaşı? Neden... bana öyle bakıyorsun?’
Titreyen gözbebekleri gözlerime daha da dikkat kesildiğinde vücudum iyice gerilmiş, hafifçe yutkunmuştum.
Aniden yüzümü nazikçe avuçlayıp dudaklarını dudaklarıma bastırdı. Zihnim darmadağın olmuş, bedenim taş kesilmişti sanki. Dudaklarımı yumuşak bir ritimle öpüp dişleri arasında emerken, zihnime doluşan sahnele
