43. BÖLÜM
ALTAY
Ne kadardır uzandığımdan emin değildim. Kapı sesiyle ayaklandığımda Yasemin’le yüz yüze geldiğimizde sıkıca boynuma sarıldı.
‘’Altay!’’
Ellerim havada kaldığında şaşkınlıkla ne olduğunu anlamaya çalıştım. ‘’Ya...Yasemin?’’
Geri çekilip dolu gözleriyle baştan aşağı süzmüştü beni. ‘’Çok şükür iyisin. Geldiğini şimdi duydum, çok merak ettim seni. İyi misin? Yaran falan var mı?’’
Başımı olumsuzca sallayıp geri çekildim. ‘’Hayır, iyiyim ben. Merak edilecek bir şey yok.’’
‘’Burak’ın öyle kötü yaralandığını, hastanede olduğunu falan duyunca... Sana da bir şey yaptılar sandım. Neyse ki iyisin.’’
Siktir... Kafam yeni yeni ayıkmaya başlıyordu.
‘’Burak... Burak tabii ya, Burak!’’
‘’Altay, nereye? Altay!’’
Yanından hızla geçip komutanın odasına yöneldiğimde arkamd
