18. BÖLÜM
MİHRİ
Hayır Mihri, ağlamayacaksın. O öküz yüzünden ağlamayacaksın. Tut kendini. Canın yansa bile tut.
Kendimi nihayet bahçeye atabildiğimde göz ucuyla sakin bir yer bakındım. Ama bahçe oldukça kalabalıktı şu an. Bir ümit timin eğitim yaptığı yere gittim, neyse ki kimse yoktu. Banka oturur oturmaz boğazımda yumru olmuş hıçkırığımı bıraktım.
‘’Aptalsın kızım işte! Ne diye düşünüyorsan onu? Niye endişeleniyorsan sanki? Hiç!’’
Biliyorum, kötü bir şey oldu yine. Tek istediğim bana ‘’Merak etme, güvendesin. Kimseye bir şey olmayacak’’ demesiydi sadece. Artık sadece kendi hayatım için değil, buradaki her askerin hayatı için endişeliydim. Çevremdeki insanların daha fazla acı çekmesini istemiyordum. Burada korunmak için tutuluyordum, ama beni korumaya çalışırken onların zarar görmes
