54. BÖLÜM
BARBAR
Elim telefonda saniyede bir ekranı açıp kilitliyordum sabahtan beri. Ama boş boş bakışmaktan başka bir bok yaptığım da yoktu.
"Lan Barbar, telefonun anasını ağlattın oğlum, yeter da artık."
Volki'ye dik bir bakış attım. "Sizene oğlum, telefon benim değil mi? Ne dert oldu size de amına koyim lan!"
Oğuz yandan dibime kıvrıldı kedi gibi. "Komutanım, sahi birinden mesaj falan mı bekliyorsunuz siz?"
Ensesine şaplağı attığım gibi sıyrıldı. "Lan siktir git! Elimde kalacaksın şimdi, pezevenge bak!"
Bıkkınca nefeslenip bilmem kaçıncı kez ekranı açtığımda ofladım. Yok arkadaş, yazmayacak işte belli. E o zaman iş başa düştü biz yazalım madem.
SİZ: Merhaba Ahsen, nasılsın?
Mesajı gönderip ekranı kilitlediğimde ensemden beni dikizleyen Hayalet'e kaydı bakışlarım.
"Lan! Be
