33. BÖLÜM
ALTAY
Yüzüne vuran gün ışığına karşı gözkapaklarını ağır ağır kırpıştırıp güçlükle araladı. Bakışları beni bulduğunda gözleri şaşkınlıkla irileşmiş, doğrulmak için kendini zorlamıştı.
‘’Sen... ne zamandır buradasın?’’
Oturduğum teklide keyifle gülümsedim. ‘’Seni uyurken izleyecek kadar uzun bir süredir.’’
Yanakları yine pembeleştiğinde bakışlarını kaçırıp, saçlarını toparlayıp tokasıyla sıkıca tutturdu. ‘’Geç kalmıyor musun?’’
‘’Merak etme, kahvaltı yapacak kadar vaktim var.’’ Ayaklanıp yanına adımladım. ‘’Hadi bakalım.’’
‘’Şey... Zahmet olmazsa eğer... Temiz kıyafet verebilir misin? Üstümü değiştirmek istiyorum da.’’
Kaşlarım hafifçe havalandığında yarım ağız gülümseyip dolabına yöneldim. ‘’Umarım çekmecelerden bir şey istemezsin.’’
‘’Terbiyesiz...’’
Ağzının içine mırı
