22. BÖLÜM
MİHRİ
Bana dedi. Gitmek falan yok dedi. Hem de bunu aklı başındayken söyledi.
Bir an için gerçekten beyin hasarı almış olabileceğini düşünmüştüm, ama o öyle bir şey olmadığı konusunda ısrar etti. Umarım haklıdır. Çünkü onun bana böyle yumuşak konuştuğuna daha şahit olan kimse olmadı.
Ölecek miyim yoksa? 3 aylık ömrüm falan mı kaldı da iyi davranıyor bu adam bana? Yok kızım, sen yine de dikkat et. Malum, sağı solu belli olmuyor bu adamın.
Doktorun odaya girmesiyle kapı aralığından Dilek abla ve Damla’yı görmüştüm. İçeri girip girmemekte tereddüt ettiklerinde gülümsedim. ‘’Gelsenize.’’
Derin bir nefes alıp yanıma geldiklerinde mahcup bir ifadeyle baktım. ‘’Ben... çok özür dilerim. Az önce öyle davranmak istememiştim.’’
‘’Ay olur mu hiç öyle şey, hastasın kızım sen.’’
‘’D
