60. BÖLÜM
ALTAY
Otele gelir gelmez hızlıca üzerimizi değiştikten sonra yaramı yeniden temizleyip koltuğa uzandım. Büyük bir yara değildi, ama fena yakıyordu canımı meret. Barbar'sa şu an için Burak kadar kötü görünmüyordu. Yolda geçirdiği iki krizi saymazsak tabii. Uçak saatimize henüz vardı. O zamana kadar dinlenip kendimizi toparlayacaktık.
Telefonumu çıkarıp durum raporu için komutanımı aradığımda hemen yanıtlamıştı. ''Altay? Ne durumdasınız?''
''Ben iyiyim de, Barbar...'' Bakışlarım yatakta ölü gibi uzanan 1.90'lık adama kaydı. ''Dişini sıkmaya çalışıyor ama fazla iyi sayılmaz. Bir an önce ilacı alması lazım.''
''Panzehiri vermedi mi size daha?''
''Burak'ı aldığı zaman teslim edeceğini söyledi. Değiş tokuş için araycak beni.''
Sıkıntıyla nefeslendi. ''Paşa ile konuştum, üstlerin
