29. BÖLÜM
MİHRİ
Altay çıktıktan sonra ev ölüm sessizliğine gömülmüştü sanki. Doktor kontrolüme yaklaşık 1 hafta vardı ve onun yattığım süre boyunca bıkmadan benimle ilgilenmesi bir yandan canımı acıtsa da, kalbimde bir şeylerin sıcacık olduğunu hissediyordum. Bana kendimi acınası hissettirmemek için elinden geleni yapıyordu.
Onunla aynı çatı altında yaşamak zorunda olmasam, böyle farklı bir yüzünün olduğunu sanırım hayal bile edemezdim. Ama birlikte geçirdiğimiz kazadan sonra neden bilmiyorum, bana olan tavrı çok değişmişti. Hele beni öptüğü o gün...
Aklıma geldikçe yine aptal gibi hissediyorum kendimi. Aynı kaderin iki yansıması gibi olan hayatlarımızdı belki bizi birbirimize çeken. Bir yanım ona kapılmamak için kalbime bas bas bağırırken, diğer yanımsa daha fazla düşünme ve akışına
