58. BÖLÜM
ALTAY
Odaya geçmiş kıyafetlerimi çantaya yerleştirirken açılan kapıyla bakışlarım Mihri'ye kaydı. Endişeyle yanıma geldiğinde yanaklarımı kavrayıp kendine çevirdi.
"Altay, bu hâlin ne senin? Ne oldu sana, kim yaptı bunu?"
"Önemli bir şey değil güzelim."
Eli dudağımdaki kurumuş kana uzandı. "Nasıl önemli bir şey değil? Altay aynada kendine baktın mı sen hiç? Dudağın patlamış, nasıl fark etmezsin?"
Elimdekileri siktir edip bir elimi beline attığımda, diğer elim ensesine gitmiş, hızla dudaklarımı dudaklarına bastırmıştım. Afallamış bir hâlde elleri saçlarıma uzandığında ağzının içinde inleyip geri çekildi.
"Altay..."
"Şimdi değil. Lütfen..."
Yeniden dudaklarımı bastırıp onsuz geçirdiğim yılların acısını çıkarırcasına sertçe öpmeye başladım tekrar. Elleri ağır ağır omzuma
