48.BÖLÜM
İLAHİ BAKIŞ AÇISI
Dakikalardır elinde tuttuğu resme bir kez daha baktı göz ucuyla.
‘’Yaşarken de, geberdikten sonra da başıma en büyük bela sen oldun Ervan. Canını kendi ellerimle alamamış olmak oldukça can sıkıcı. Ama merak etme. Sana yapamadığım ne varsa, çocuklarından acısını kat be kat çıkartacağım. İçim asla soğumayacak olsa bile.’’
‘’Ne zaman göndereceğiz?’’
‘’Henüz zamanı var,’’ dedi sıkıntıyla ayaklanırken. İki parmağının arasında tuttuğu resmi kardeşine uzattı. ‘’Bu resmi iyi sakla. Zamanı geldiğinde ait olduğu yere gidecek.’’
‘’Sancar’ı ne yapacağız peki? Yine her şeyi bombok etti geri zekalı. Öğretmeni de kaçırdı elinden. İki asker kampa sızıp almışlar kadını. Davut’la Baran desen... Hepsi ayrı dava.’’
Ayaklarına dolanan köpeğinin başını okşarken bıkkınca
