ท้องฟ้าริมหาดระยองยามบ่ายค่อยๆ เปลี่ยนเป็นสีส้มทอง บรรยากาศรอบรีสอร์ตเต็มไปด้วยความครึกครื้นของกิจกรรมสัมมนา ทว่าสำหรับรักษ์ มันคือช่วงเวลาที่บีบคั้นหัวใจที่สุดครั้งหนึ่งในชีวิต เขาพยายามหาจังหวะที่จะเข้าใกล้จัสมินทุกครั้งที่มีโอกาส แต่ทว่าหญิงสาวกลับใช้ 'เรนนี่' เป็นเกราะคุ้มกันได้อย่างไร้ที่ติ
ไม่ว่ารักษ์จะเดินเข้าไปเพื่อชวนคุยเรื่องงาน หรือแสร้งทำเป็นส่งน้ำส่งขนม จัสมินก็จะรีบเบี่ยงประเด็นหันไปสนใจลูกสาวของเขาทันที
"พี่จัสมินขา ดูนั่นสิคะ ปูตัวเล็กๆ เต็มเลย!" เรนนี่ร้องเรียกขณะก้มๆ เงยๆ อยู่ริมหาด "ไหนคะคนเก่ง เดี๋ยวพี่จัสมินช่วยจับใส่ถังไปปล่อยที่ไกลๆ นะคะ จะได้ไม่โดนคนเหยียบ" จัสมินตอบด้วยน้ำเสียงสดใส แล้วจูงมือเด็กน้อยเดินเลี่ยงรักษ์ไปอีกทางอย่างเนียนๆ
รักษ์ได้แต่ยืนเคว้งถือน้ำขวดที่ตั้งใจจะเอาไปให้ เขาพยายามก้าวตามไป "จัสมิน แดดเริ่มแรงแล้ว คุณมาพักในร่มก่อนไหม..." "ไม่เป็นไรค่ะบ
