ในห้องนั่งเล่นบรรยากาศอบอุ่นของบ้านตระกูลจัสมิน สามพี่น้องสาวต่างวัยกำลังนั่งล้อมวงกันราวกับกำลังวางแผนการรบครั้งยิ่งใหญ่ จัสมิน พี่สาวคนโตผู้เฉลียวฉลาดและเป็นผู้ถือครองสต็อกหนุ่มๆ จำนวนมหาศาล กำลังนั่งกอดอกมองสมาร์ทโฟนของเธอด้วยสายตาแน่วแน่ ข้างๆ กันคือโรส น้องสาวคนกลางที่กำลังเรียนนิเทศศาสตร์ปี 2 ซึ่งถนัดเรื่องการสร้างกระแสและการบริหารภาพลักษณ์ และแวนด้า น้องสาวคนสุดท้องนักศึกษาเกษตรฯ ผู้รักความสันโดษแต่เฉียบคม กำลังกดแป้นพิมพ์แล็ปท็อปด้วยความเร็วสูงเพื่อตรวจสอบฐานข้อมูลความสัมพันธ์ที่ซับซ้อน
“สรุปคือแกจะเลิกกับทุกคนในสต็อกเพื่อไปรุกบอสคนเดียวว่างั้น?” โรสถามพลางจัดทรงผมให้เข้าที่ “พี่จัสมิน คนอย่างพี่เนี่ยนะจะยอมหยุดที่ผู้ชายคนเดียว? แถมเป็นเจ้านายที่ชอบทำหน้านิ่งเป็นหินอีก”
จัสมินหัวเราะเบาๆ “ฉันไม่ได้หยุดที่ใครเพราะถูกบังคับนะโรส แต่ฉันเลือกแล้วว่าคนนี้คือเป้าหมายสูงสุด และรักษ์ไม่ใช่ผู้ชายประเภทที่แค่เอาเสน่ห์เข้าล่อแล้วจะได้ตัวมาง่ายๆ เขาเป็นคนซื่อและจริงจังมากจนน่าหมั่นไส้ ถ้าฉันอยากได้ใจเขา ฉันต้องกำจัด ‘ขยะ’ พวกนี้ทิ้งก่อน แวนด้า... ข้อมูลถึงไหนแล้ว?”
แวนด้าหันจอแล็ปท็อปมาให้ดู “รายชื่อในสต็อกถูกดึงออกมาหมดแล้วค่ะ ทั้งนายแบบหนุ่ม ไฮโซนักธุรกิจ และดีเจคนนั้น แวนด้าคัดกรองเบอร์และโซเชียลมีเดียของทุกคนมาให้แล้ว พี่แค่ทำตามลิสต์นี้ การจีบผู้ชายอย่างพี่รักษ์น่ะ พี่ต้องใช้หลัก ‘ขยันหยอด’ ค่ะ ส่วนการกวาดล้างพวกนี้น่ะเหรอ... พี่เคยบอกเองว่า ‘จีบผู้หญิงต้องหมั่นเกี้ยว จีบผู้ชายต้องขยันหยอด’ พี่ต้องเอาหลักการนี้มาใช้กับทุกคนที่มารบกวนพี่รักษ์ให้หมด”
จัสมินพยักหน้า ก่อนจะกดเปิดลำโพงโทรศัพท์เพื่อจัดการกับ ‘นัท’ นายแบบหนุ่มที่คอยตามตื๊อเธอไม่หยุด
“นัท... เราคุยกันแล้วนะว่าเราไปกันไม่ได้” จัสมินพูดด้วยน้ำเสียงราบเรียบแต่เด็ดขาด “ฉันเจอคนที่ใช่แล้ว และฉันไม่ต้องการให้เขามองฉันเป็นผู้หญิงที่มีคนอื่นพ่วงท้าย”
“เธอจะบ้าเหรอจัสมิน! เธอทิ้งพวกเราทุกคนเพื่อเจ้านายพ่อหม้ายนั่นเนี่ยนะ?”
“เขาให้สิ่งที่นายไม่มีทางให้ได้... คือพื้นที่ที่ฉันจะสามารถเป็นตัวของตัวเองได้โดยไม่ต้องคอยระแวงใคร” จัสมินสวนกลับแล้วกดวางสายทันที ก่อนจะบล็อกเบอร์อย่างไม่ลังเล โรสรับหน้าที่ต่อด้วยการส่งข้อความบอกลาแบบนิ่มนวลแต่ชัดเจนให้คนอื่นๆ ในลิสต์ ในขณะที่แวนด้าช่วยจัดการเคลียร์ประวัติในโซเชียลมีเดียทั้งหมดให้สะอาดเกลี้ยงเกลา
เช้าวันรุ่งขึ้น ณ บริษัทส่งออกสินค้าอิเล็กทรอนิกส์ บรรยากาศยังคงวุ่นวาย รักษ์ที่เพิ่งหายป่วยกลับมาทำงานดูจะอ่อนเพลียกว่าปกติ เขายังคงนั่งก้มหน้าดูเอกสารในห้องทำงานที่ปิดประตูกึ่งหนึ่ง จัสมินในชุดทำงานที่ดูเนี้ยบกริบเดินถือแก้วน้ำผึ้งมะนาวอุ่นๆ เข้าไป
“บอสคะ... ดื่มน้ำผึ้งมะนาวหน่อยนะคะ จัสมินคั้นเองกับมือเลย” เธอวางแก้วลงบนโต๊ะข้างเอกสารอย่างอ่อนโยน รักษ์เพียงแค่เงยหน้าขึ้นมองแวบหนึ่งแล้วพยักหน้าเล็กน้อย
“ขอบคุณครับ...” เสียงของเขายังคงราบเรียบและมีความห่างเหินตามแบบฉบับเจ้านายที่ดี “วางไว้ตรงนั้นเถอะ เดี๋ยวผมจัดการต่อเอง”
จัสมินเม้มปากแน่น ‘นิ่งนักนะบอส... เก็บอาการไปเถอะ แต่ดูสิว่าจะทนได้นานแค่ไหน’ เธอโน้มตัวลงไปใกล้เขา “บอสคะ... ช่วงที่บอสอยู่ที่โรงพยาบาล จัสมินนอนไม่หลับเลย เพราะเอาแต่คิดว่า ถ้าพรุ่งนี้ไม่มีบอสคอยดุเรื่องงาน จัสมินจะเหงาขนาดไหน จีบผู้ชายต้องขยันหยอดแบบนี้นี่แหละค่ะ ถึงจะทำให้บอสรู้ว่าใครเป็นห่วงที่สุด”
รักษ์ไม่ได้เงยหน้ามอง แต่เขากลับขยับแว่นสายตา (ที่ไม่ได้ใส่) อย่างรวดเร็ว “ขอบคุณที่เป็นห่วงครับ แต่เรื่องงานเอกสารส่งออก ถ้าคุณจัดการส่วนของคุณเสร็จแล้ว ก็เตรียมตัวสำหรับประชุมบ่ายได้เลย”
จัสมินแทบจะกั้นขำกับความพยายามรักษามาดนิ่งของเขา “ได้ค่ะบอส... แต่เย็นนี้ จัสมินขอตัวช่วยงานพิเศษหน่อยนะคะ จัสมินอยากให้บอสช่วยเลือกชุดสำหรับไปงานเลี้ยงของบริษัทหน่อย จัสมินเลือกไม่ถูกว่าชุดไหน... จะเหมาะกับสายตาบอสที่สุด”
รักษ์วางปากกาลงแล้วมองจัสมินตรงๆ ด้วยสายตานิ่งสนิท “ผมว่าเลขาฯ ของคุณน่าจะถนัดเรื่องนี้มากกว่านะ”
“แต่จัสมินอยากให้คนพิเศษช่วยเลือกให้ต่างหากค่ะ” เธอยิ้มทิ้งท้ายก่อนจะเดินออกมา ทิ้งให้คนตัวโตนั่งนิ่งอยู่หลังโต๊ะทำงาน
ในเย็นวันนั้น ณ ห้างสรรพสินค้าแห่งหนึ่ง รักษ์พบว่าตัวเองกำลังยืนรอจัสมินอยู่หน้าห้องลองชุดตามคำขอ เมื่อจัสมินเดินออกมาในชุดเดรสยาวผ้าไหมสีน้ำเงินกรมท่าที่เน้นส่วนโค้งเว้าอย่างงดงาม เธอเดินเข้ามาหาเขาพร้อมรอยยิ้มหวาน
“คุณรักษ์คะ... เป็นยังไงบ้าง สีนี้พอจะผ่านตาคุณบ้างไหมคะ?” จัสมินเปลี่ยนสรรพนามทันทีที่ออกจากที่ทำงาน เพื่อให้ความสัมพันธ์ดูผ่อนคลายขึ้น
รักษ์มองเธอด้วยสายตาที่อ่านยาก แต่ประกายในตาเขาก็ไหววูบไปชั่วขณะ “มัน... สวยมากครับ”
“สวยแค่ภายนอกเหรอคะ?” จัสมินเดินเข้าไปหยุดตรงหน้าเขา ใกล้เสียจนเขาสัมผัสได้ถึงไออุ่นจากตัวเธอ “คุณรักษ์คะ... จีบผู้ชายต้องขยันหยอด แล้วคุณรักษ์ล่ะคะ เมื่อไหร่จะยอม ‘รับหยอด’ จัสมินบ้าง? บอสรู้ไหมว่าการที่จัสมินต้องมาคอยหยอดอยู่ฝ่ายเดียว มันเหนื่อยเหมือนกันนะ... แต่เหนื่อยทีไร แค่เห็นหน้าคุณรักษ์ จัสมินก็หายเหนื่อยเลย”
คราวนี้รักษ์ไม่ได้ถอยหนีเหมือนทุกที เขามองสบตาจัสมินด้วยแววตาที่สั่นไหว มือที่เคยถือโทรศัพท์อยู่ค่อยๆ ปล่อยลง ก่อนจะเอื้อมไปจัดปอยผมที่หลุดลงมาปิดหน้าของเธออย่างเบามือ
“ที่ผม... ไม่ได้ตอบรับอะไรมากนัก ไม่ใช่เพราะผมไม่รู้สึกนะครับจัสมิน” เสียงทุ้มต่ำของรักษ์สั่นเล็กน้อย “แต่เพราะผมรู้ดีว่าคุณเป็นคนเก่ง เป็นคนสวย และมีทางเลือกมากมาย ผมแค่... กลัวว่าวันหนึ่งคุณจะเบื่อความซื่อบื้อของผม แล้วเดินไปหาทางเลือกที่ดีกว่า”
จัสมินอึ้งไป เธอไม่เคยคิดเลยว่าพ่อหม้ายหนุ่มผู้เพียบพร้อมคนนี้ จะมีความกังวลใจเรื่องนี้อยู่ลึกๆ ความรู้สึกผิดที่เธอเคยใช้ความแพรวพราวปั่นหัวเขาแล่นเข้ามาในใจจนเธอรู้สึกจุก
“คุณรักษ์คะ... จัสมินเคลียร์สต็อกทุกคนออกไปหมดแล้วนะคะ” เธอสารภาพออกมาในที่สุด “ไม่มีนัท ไม่มีใครหน้าไหนทั้งนั้น... มีแค่จัสมิน ที่กำลังรอให้คุณรักษ์เป็นคนสุดท้ายที่จะได้เลือก... ไม่ใช่เลือกพนักงาน แต่เลือก ‘คู่ชีวิต’”
รักษ์มองเธอด้วยความประหลาดใจ “คุณ... เคลียร์หมดเลยเหรอ?”
“ค่ะ เคลียร์จนเกลี้ยง เพื่อที่จะให้คุณได้รู้ว่า ที่ผ่านมาจัสมินอาจจะดูเล่นๆ แต่ตอนนี้... มันคือเรื่องจริงที่สุดในชีวิตแล้วค่ะ”
รักษ์มองเธออยู่นาน ก่อนที่รอยยิ้มที่อบอุ่นที่สุดจะปรากฏบนใบหน้า เขาคว้ามือเธอมากุมไว้เบาๆ ท่ามกลางผู้คนในห้างสรรพสินค้า “ถ้าอย่างนั้น... ผมก็คงเป็นคนที่โชคดีที่สุดในโลก ที่ได้รับเกียรติให้เป็นคนสุดท้ายของคุณ”
จัสมินหัวเราะออกมาอย่างมีความสุข เธอรู้แล้วว่ากลยุทธ์ ‘จีบผู้ชายต้องขยันหยอด’ ของเธอนั้น มันได้ผลดีเกินคาด และกำแพงน้ำแข็งที่เขาสร้างไว้ ได้พังลงจนไม่เหลือชิ้นดีแล้ว
ทว่า... ในจังหวะที่ทั้งคู่กำลังดื่มด่ำกับความหวานอยู่นั้น เสียงแจ้งเตือนจากโซเชียลมีเดียของจัสมินก็ดังขึ้นรัวๆ เป็นภาพถ่ายจาก ‘สต็อกคนหนึ่ง’ ที่ยังไม่ยอมจบง่ายๆ กำลังโพสต์รูปคู่กับเธอในอดีตลงบนโซเชียลเพื่อสร้างสถานการณ์ให้คนเข้าใจผิด
จัสมินเห็นภาพนั้นแล้วถึงกับหน้าซีด ‘เวรกรรม! ฉันลืมเช็กนายคนนี้ไปได้ยังไงกัน!’
รักษ์ที่มองเห็นหน้าจอก็หุบยิ้มลงทันที เขาไม่ได้โกรธ แต่แววตาของเขาเปลี่ยนเป็นความมุ่งมั่นในแบบของชายที่กำลังจะปกป้อง ‘ของของเขา’
“จัสมินครับ...” รักษ์พูดด้วยน้ำเสียงที่ทรงพลัง “ดูเหมือนภารกิจ ‘กวาดล้าง’ ของคุณจะยังไม่จบนะ... คืนนี้กลับไปจัดระเบียบให้เรียบร้อยด้วยนะครับ”
จัสมินใจเต้นรัวด้วยความตื่นเต้น นี่คือสัญญาณว่าความสัมพันธ์ของพวกเขา กำลังจะก้าวเข้าสู่ขั้นใหม่ที่ไม่มีอะไรมาหยุดยั้งได้อีกต่อไป