มะลิซ้อน...รักษ์

เปลวแห่งความรับผิดชอบ

เช้าวันพฤหัสบดีที่บริษัทดูราวกับสมรภูมิขนาดย่อม กองเอกสารการส่งออกสินค้าล็อตใหญ่ที่ต้องปิดจ็อบก่อนวันหยุดยาววันแม่ถูกวางกองทับถมกันอยู่บนโต๊ะของแต่ละคน เสียงโทรศัพท์ดังระงมสลับกับเสียงเดินที่เร่งรีบ ความกดดันพุ่งสูงจนรักษ์เองก็เริ่มขมวดคิ้วแน่น เขาเดินออกมาจากห้องทำงานด้วยสีหน้าเคร่งเครียด เพราะได้รับแจ้งว่าเอกสารการชำระเงินจากคู่ค้าต่างประเทศมีปัญหาและอาจทำให้สินค้าต้องติดค้างที่ท่าเรือในช่วงวันหยุด

จัสมินในวันนี้ไม่ได้มาในลุคสาวเจ้าชู้ยั่วยวนที่เน้นการบริหารเสน่ห์ แต่เธอมาในชุดเชิ้ตสีขาวผ้าไหมเนื้อดีกับกางเกงสแล็คทรงเข้ารูปที่ดูคล่องแคล่ว ทรงผมที่เคยรวบตึงวันนี้ถูกปล่อยให้เป็นลอนคลื่นธรรมชาติ เธอเดินถือแท็บเล็ตและแฟ้มเอกสารหนาปึกตรงเข้ามาหาเจ้านายหนุ่มที่ยืนปาดเหงื่ออยู่หน้าเครื่องถ่ายเอกสาร

“บอสคะ ปัญหาเรื่อง LC (Letter of Credit) จากทางฝั่งเยอรมัน จัสมินจัดการแก้ปมให้แล้วค่ะ” เสียงใสที่เคยใช้หยอกล้อ กลับฟังดูจริงจังและเด็ดขาดจนรักษ์ต้องหันมามอง

รักษ์มองเธอด้วยความประหลาดใจ “คุณว่าไงนะ? ปัญหาเรื่องการชำระเงินนั่นธนาคารเขาแจ้งว่าติดขัดเรื่องเอกสารการโอนเงินตัวจริงที่ต้องได้รับภายในวันนี้ก่อนเที่ยง คุณจะไปแก้ยังไง?”

“จัสมินติดต่อสายตรงกับทางสำนักงานใหญ่ที่เยอรมันตั้งแต่เมื่อคืนค่ะ” เธอพูดพลางเปิดแท็บเล็ตให้รักษ์ดูหลักฐานการสื่อสาร “ทางนั้นยอมรับว่าเกิดข้อผิดพลาดที่ระบบฝ่ายบัญชีของเขา จัสมินเลยให้เขาส่งเอกสารยืนยันอิเล็กทรอนิกส์ที่มีลายเซ็นรับรองแบบดิจิทัลมาให้เราก่อน และตอนนี้กำลังคุยกับทางธนาคารให้รับเอกสารตัวนี้เป็นหลักฐานชั่วคราวไปก่อน ส่วนเอกสารตัวจริงจะมาถึงในวันอังคารหน้าค่ะ”

รักษ์ถึงกับนิ่งอึ้งไปครู่หนึ่ง เขาหยิบแท็บเล็ตไปไล่ดูรายละเอียดทั้งหมด สิ่งที่จัสมินทำมันไม่ใช่แค่การแก้ปัญหา แต่มันคือการ ‘วางแผน’ ที่รัดกุมมาก “คุณคุยกับเขาตอนไหน?”

“ก็ช่วงที่บอสคิดว่าฉันกำลังแอบโทรคุยกับหนุ่มๆ ในสต๊อกนั่นแหละค่ะ” จัสมินยิ้มบางๆ ซึ่งเป็นยิ้มที่ดูมีเสน่ห์ในแบบของเวิร์กกิ้งวูแมน “ฉันมาทำงานที่นี่ เพราะฉันตั้งใจมาทำงานจริงๆ ค่ะบอส เรื่องอื่น... มันเป็นแค่เกมฆ่าเวลา”

คำพูดของเธอทำเอารักษ์รู้สึกหน้าชาเล็กน้อย เขาเพิ่งรู้ตัวว่าเขาประเมินลูกน้องคนนี้ต่ำเกินไปตลอดทั้งเดือนที่ผ่านมา ตลอดเวลาที่เขาคอยจ้องจะจับผิดเรื่องหนุ่มๆ เธอใช้ความสามารถและความละเอียดรอบคอบของเธอช่วยบริษัทไว้ได้มากกว่าที่เขาคิดเสียอีก

“หลังจากนี้ จัสมินขอประสานงานกับชิปปิ้งหน้างานเองนะคะ บอสไปพักสายตาเถอะค่ะ เดี๋ยวที่เหลือ จัสมินจัดการต่อเอง” เธอสั่งงานเจ้านายด้วยน้ำเสียงที่ทรงอำนาจแบบที่รักษ์ไม่เคยเห็นมาก่อน

ช่วงเวลาจากนั้นจนถึงเที่ยง จัสมินเปรียบเสมือนพายุหมุน เธอจัดการทั้งเรื่องศุลกากร การติดต่อประสานงานกับโกดังสินค้า และการจัดการกับซัพพลายเออร์ที่กำลังจะเบี้ยวงาน เธอเปลี่ยนจากสาวเจ้าชู้มาเป็น ‘มือขวา’ ที่แสนเฉียบคม ทุกคำพูดของเธอที่สื่อสารกับคู่ค้ามีความน่าเชื่อถือและหนักแน่น การเจรจาต่อรองของเธอทำให้ปัญหาที่ดูเหมือนจะเป็นไปไม่ได้กลับกลายเป็นเรื่องง่าย

พนักงานในออฟฟิศต่างหยุดจ้องมองจัสมินเป็นตาเดียว จากเดิมที่เคยหมั่นไส้เรื่องข่าวลือเรื่องหนุ่มๆ ตอนนี้กลับกลายเป็นความนับถือที่เริ่มก่อตัวขึ้น ทุกคนเห็นแล้วว่าภายใต้ใบหน้าสวยเซ็กซี่และน้ำหอมกลิ่นเย้ายวน จัสมินมีสมองที่ปราดเปรื่องและทักษะการบริหารงานที่ไม่เป็นสองรองใคร

เมื่อถึงเวลาบ่ายสอง งานทุกอย่างก็เสร็จสิ้น เอกสารชุดสุดท้ายถูกวางลงบนโต๊ะทำงานของรักษ์อย่างเรียบร้อย บรรยากาศในออฟฟิศเริ่มผ่อนคลายลง เพราะทุกคนรู้ว่าวันหยุดยาวนี้จะได้พักอย่างสบายใจ ไม่ต้องมีงานค้างให้ปวดหัว

รักษ์เดินออกมาจากห้องทำงานอีกครั้ง คราวนี้เขาเดินตรงมาที่โต๊ะของจัสมินที่กำลังจัดระเบียบเอกสารบนโต๊ะอย่างใจเย็น เขาหยุดยืนข้างเธอ

“ผม... ต้องขอโทษด้วยนะ” รักษ์เอ่ยเสียงเบา “ที่ผ่านมาผมอาจจะมองคุณแค่มุมเดียว”

จัสมินเงยหน้าขึ้นสบตาเขา แววตาของเธอวันนี้ไม่มีความขี้เล่นซ่อนอยู่ แต่มันกลับมีความอบอุ่นและเป็นกันเอง “ไม่เป็นไรหรอกค่ะบอส ความจริงจัสมินก็สนุกดีที่ได้แกล้งให้บอสคิดแบบนั้น”

“เอาเป็นว่า... เย็นนี้ผมขอเลี้ยงกาแฟคุณเป็นการขอบคุณได้ไหม? ไม่สิ... ถ้าคุณไม่รีบไปเดตกับใครที่ไหน ผมอยากชวนไปทานมื้อค่ำฉลองความสำเร็จของทีมเรา” รักษ์เอ่ยชวนอย่างเขินๆ เขาสังเกตเห็นว่าจัสมินไม่มีนัดกับหนุ่มๆ คนไหนมาหลายวันแล้ว

“วันนี้จัสมินไม่มีนัดค่ะ” จัสมินตอบยิ้มๆ “แต่มีเงื่อนไขนะคะ... วันนี้ขอจัสมินเลือกร้านเอง แล้วต้องยอมให้จัสมินสั่งเมนูที่จัสมินอยากกินด้วย”

“ได้เสมอครับ” รักษ์ตอบรับด้วยความเต็มใจ

“และที่สำคัญ... เรื่องงานที่เพิ่งจบไป บอสต้องให้คะแนนความดีความชอบจัสมินเยอะๆ นะคะ เพราะจัสมินอาจจะขอรางวัลเป็น ‘สิทธิพิเศษ’ ในอนาคต” เธอกระซิบด้วยน้ำเสียงหยอกเย้าที่กลับมาพร้อมกับเสน่ห์ที่แพรวพราวอีกครั้ง

รักษ์หัวเราะออกมาเบาๆ ‘นี่สินะ จัสมินที่แท้จริง... เก่ง ฉลาด ร้ายกาจ และน่าหลงใหลในเวลาเดียวกัน’ เขาเริ่มเข้าใจแล้วว่าทำไมตัวเองถึงรู้สึกหวั่นไหวกับลูกน้องคนนี้ เพราะเธอไม่ใช่แค่ ‘ดอกไม้’ ที่สวยงาม แต่เธอคือ ‘มะลิซ้อน’ ที่ซ่อนหนามและความแข็งแกร่งเอาไว้ได้อย่างแนบเนียนที่สุด

ในเย็นวันนั้น ขณะที่รักษ์มองจัสมินที่กำลังยิ้มคุยกับพนักงานคนอื่นอย่างเป็นกันเอง เขาไม่รู้สึกถึงความรำคาญใจที่เคยมีอีกต่อไป ความสัมพันธ์ที่เคยตึงเครียดเพราะเรื่องสต๊อกหนุ่มๆ เริ่มกลายเป็นความประทับใจที่ค่อยๆ ก่อตัวเป็นความรัก... โดยมีภารกิจวันแม่ของเรนนี่ในวันพรุ่งนี้เป็นตัวกระชับความสัมพันธ์ให้แน่นแฟ้นขึ้นไปอีก

เกมนี้จัสมินชนะขาดลอย ไม่ใช่ด้วยเสน่ห์ทางกาย แต่ด้วยความสามารถที่พิสูจน์ให้รักษ์เห็นว่า เธอพร้อมที่จะเป็น ‘ตัวจริง’ ในชีวิตของเขา และเขาเอง... ก็พร้อมจะเปิดใจรับความจริงข้อนี้เข้าสู่หัวใจแล้วเช่นกัน