มะลิซ้อน...รักษ์

เริ่มแผนแรก

เสียงส้นสูงกระทบพื้นหินอ่อนภายในโถงต้อนรับของบริษัทนำเข้าและส่งออกสินค้าอิเล็กทรอนิกส์ชั้นนำดังกังวานเป็นจังหวะที่มั่นคงและทรงพลัง จัสมินในชุดเดรสเข้ารูปที่ขับเน้นสัดส่วนนาฬิกาทรายให้โดดเด่นสะดุดตา เธอรวบผมหางม้าสูงทำให้ใบหน้าสวยเฉี่ยวดูคมคาย ดวงตาคู่สวยกรีดอายไลเนอร์เฉี่ยวคมปนความขี้เล่นที่ซ่อนประกายร้ายกาจเอาไว้ วันนี้เป็นวันแรกที่เธออายุ 25 ปีบริบูรณ์ มาเริ่มงานในตำแหน่งผู้ประสานงานฝ่าย Import & Export และเธอก็ไม่ได้ตั้งใจจะมาเป็นแค่พนักงานธรรมดาๆ

“คุณจัสมินใช่ไหมครับ? ฝ่ายบุคคลแจ้งว่าคุณจะมาเริ่มงานวันนี้ เชิญทางนี้เลยครับ” พนักงานต้อนรับหนุ่มยิ้มกว้างด้วยท่าทีตื่นเต้นอย่างปิดไม่มิด

จัสมินยิ้มมุมปาก เป็นยิ้มที่ทำให้หัวใจของหนุ่มๆ แทบหยุดเต้น “ขอบคุณค่ะ” เธอเอ่ยเสียงหวานหู ก่อนจะเดินตามไปอย่างเย้ายวนโดยไม่ลืมทิ้งสายตาปรายให้หนุ่มออฟฟิศหลายคนที่ชะเง้อคอมองตาม

ภายในห้องทำงานชั้นบนสุดของตึก คืออาณาจักรของ ‘รักษ์’ ประธานบริหารหนุ่มไฟแรงวัย 35 ปี ผู้ที่เป็นไม้ตายในภารกิจ ‘ทดสอบระบบเสน่ห์’ ครั้งนี้ของจัสมิน เธอเคยได้ยินกิตติศัพท์ของเขามาบ้างว่าเป็นผู้ชายที่บ้างาน สุขุม และที่สำคัญคือเป็นพ่อหม้ายลูกติดที่ขึ้นชื่อเรื่องความซื่อจนคนรอบข้างยังส่ายหัว

เมื่อก้าวเข้ามาในโซนห้องทำงานผู้บริหาร จัสมินก็เห็นร่างสูงโปร่งของรักษ์ยืนอ่านเอกสารอยู่หน้าโต๊ะทำงาน กลิ่นน้ำหอมผู้ชายสะอาดๆ ผสมกับกลิ่นกาแฟอ่อนๆ ทำให้เธอรู้สึกตื่นเต้นขึ้นมาทันที นี่แหละ ‘เหยื่อ’ ที่น่าสนใจที่สุดในสต๊อกของเธอตอนนี้

“ขออนุญาตค่ะบอส” จัสมินเคาะประตูเบาๆ แล้วก้าวเข้าไปโดยไม่รอคำอนุญาต เธอกะจังหวะการเดินให้โค้งเว้าและดูเป็นธรรมชาติที่สุด

รักษ์เงยหน้าขึ้นจากเอกสาร ใบหน้าหล่อเหลาคมคายดูเรียบเฉยและสุขุม ดวงตาคู่คมจ้องมองหญิงสาวตรงหน้าด้วยสายตาที่ไม่มีความตื่นเต้นเหมือนพนักงานคนอื่น “คุณคือพนักงานใหม่ที่จะมาช่วยดูแลเรื่องเอกสารการนำเข้าที่ผมสั่งไว้ใช่ไหม?”

จัสมินเดินเข้าไปหยุดอยู่หน้าโต๊ะทำงานของเขา เธอโน้มตัวลงเล็กน้อยเพื่อจัดเอกสารบนโต๊ะโดยเจตนาให้รักษ์เห็นความเซ็กซี่ที่เธอตั้งใจโชว์ “ใช่ค่ะ จัสมินค่ะ ฝากเนื้อฝากตัวด้วยนะคะบอส” เธอจงใจเน้นเสียงคำว่า ‘บอส’ ให้มีความอ้อนและยั่วยวนในตัว

รักษ์มองผ่านเอกสารที่จัสมินวางลงบนโต๊ะโดยแทบไม่ได้สังเกตเห็น ‘ความตั้งใจ’ ของเธอเลย “อืม... งานที่ผมมอบหมายให้ในวันแรกนี้ค่อนข้างเร่งด่วน คุณช่วยดูไฟล์สรุปงบประมาณการนำเข้าสินค้าจากเยอรมันชุดนี้ให้ละเอียดหน่อย ผมต้องการความถูกต้อง 100%”

จัสมินขมวดคิ้วเล็กน้อย ‘นั่นไง... ซื่อบื้อสมคำร่ำลือจริงๆ’ แทนที่จะมองเธอ เขากลับมองกองเอกสารตรงหน้าเหมือนมันเป็นสมบัติล้ำค่า เธอกลืนน้ำลายลงคอเฮือกใหญ่ ‘ผู้ชายคนนี้มันทำด้วยอะไรกันแน่นะ?’

“บอสคะ... จัสมินเพิ่งมาวันแรก ยังไม่ค่อยคุ้นเคยกับระบบของที่นี่เลย ถ้าเกิดว่าไม่เข้าใจตรงไหน จัสมินสามารถเข้าไปถามบอสที่ห้องได้ตลอดเลยใช่ไหมคะ?” จัสมินแกล้งทำตาโตใสซื่อ มือเรียวสวยเผลอสัมผัสขอบโต๊ะทำงานของเขาเบาๆ

รักษ์พยักหน้า “ถ้าจำเป็นจริงๆ ก็ได้ครับ แต่ปกติผมให้คุณติดต่อผ่านเลขาฯ จะสะดวกกว่านะ เพราะงานผมค่อนข้างเยอะ”

จัสมินแทบจะกลอกตาเป็นเลขแปด ‘ใครจะอยากไปคุยกับเลขาฯ ถ้าอยากคุยกับบอสล่ะคะคุณพี่!’ แต่นี่แหละคือความท้าทาย เธอกลั้นยิ้มร้ายกาจเอาไว้ ‘เตรียมตัวไว้เลยค่ะบอส รับรองว่าคราวหน้าคุณจะไม่ยอมให้เลขาฯ มาขวางทางฉันแน่’

ในระหว่างที่เธอกำลังคิดหาวิธีใหม่ เสียงโทรศัพท์ของเธอก็ดังขึ้น สายเรียกเข้าแสดงชื่อ ‘นัท’ นายแบบหนุ่มในสต๊อกปัจจุบันที่เพิ่งส่งดอกไม้ช่อใหญ่มาให้ที่โต๊ะเมื่อเช้า จัสมินเหลือบมองหน้าจอแล้วรีบกดตัดสายอย่างหัวเสีย แต่มันกลับทำให้รักษ์เงยหน้าขึ้นมามอง

“มีปัญหาเรื่องงานหรือเปล่าครับ?” รักษ์ถามด้วยความห่วงใยตามประสาเจ้านายที่ดูแลลูกน้อง

“เปล่าค่ะ... แค่เพื่อนที่มหาวิทยาลัยโทรมาตามนะคะ เหมือนเขาจะไม่ยอมปล่อยให้จัสมินมีเวลาพักเลย” เธอตอบพร้อมทำหน้ามุ่ยให้น่ารักที่สุด

รักษ์ยิ้มบางๆ เป็นครั้งแรก “เข้าใจครับ ชีวิตวัยรุ่นก็แบบนี้แหละ... แต่ในเวลาทำงาน ผมอยากให้โฟกัสที่งานก่อนนะครับ”

จัสมินยืนอึ้งไปครู่หนึ่ง คำพูดของรักษ์ไม่ใช่คำดุดัน แต่มันกลับมีความอบอุ่นและจริงใจจนเธอเกือบจะหลุดมาดสาวมั่นเจ้าชู้ไปชั่วขณะ ‘นี่คนหรือหุ่นยนต์กันนะ? ทำไมถึงนิ่งได้ขนาดนี้?’

“ได้ค่ะบอส จัสมินจะตั้งใจทำงานให้บอสประทับใจแน่นอนค่ะ” เธอส่งยิ้มหวานให้เขาอีกครั้ง ก่อนจะหมุนตัวเดินออกจากห้องไป แต่ในจังหวะที่เดินผ่านประตู เธอก็แอบหันกลับมามองรักษ์ที่ก้มหน้าก้มตาทำงานต่ออย่างตั้งใจ

รอยยิ้มร้ายกาจผุดขึ้นบนใบหน้าสวย “คุณรักษ์คะ... ต่อให้คุณจะนิ่งแค่ไหน แต่ในสต๊อกของจัสมินน่ะ ไม่เคยมีใครรอดไปได้หรอกนะคะ”

เธอเดินกลับมาที่โต๊ะทำงานของตัวเอง โทรศัพท์เครื่องเดิมยังคงส่งข้อความเข้ามาไม่หยุด ทั้งจาก ‘นัท’ นายแบบหนุ่ม และจากชายคนอื่นๆ ในสต๊อกที่เธอยังสะสางไม่จบ ทุกคนต่างเรียกร้องความสนใจและทวงสิทธิ์ความเป็นเจ้าของในตัวเธอ จนเธอเริ่มรู้สึกปวดหัว

‘ถ้าขืนยังเป็นแบบนี้ต่อไป รักษ์ต้องเข้าใจผิดคิดว่าฉันเป็นผู้หญิงง่ายแน่ๆ’ เธอคิดในใจพลางหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาพิมพ์ตอบกลับหนุ่มๆ สต๊อกเดิมด้วยความหงุดหงิด เธอต้องจัดการสต๊อกพวกนี้ให้เงียบที่สุด เพื่อที่จะเคลียร์พื้นที่หัวใจว่างๆ ไว้ให้ ‘รักษ์’ คนเดียว

แต่ในขณะที่เธอกำลังยุ่งอยู่กับการบริหารจัดการบรรดาหนุ่มๆ ที่สลัดไม่หลุด สายตาของเธอก็เหลือบไปเห็นรักษ์กำลังเดินออกมาจากห้องทำงานพร้อมกับเด็กหญิงตัวน้อยวัย 5 ขวบที่วิ่งร่าเข้ามาหาเขา ‘น้องเรนนี่’ ลูกสาวของเขานั่นเอง ภาพนั้นทำให้หัวใจของจัสมินเต้นแรงผิดจังหวะ มันไม่ใช่แค่ความเซ็กซี่ที่เธอมี แต่มันคือความอบอุ่นที่ทำให้เธอรู้สึกว่าภารกิจทดสอบระบบในครั้งนี้ อาจจะไม่ได้จบลงที่การได้ใจเขา แต่มันอาจจะจบลงที่หัวใจของเธอเองที่จะเป็นฝ่าย ‘พ่ายแพ้’ ให้กับพ่อหม้ายคนนี้ไปตลอดกาล

จัสมินยืดตัวขึ้นตรง เธอกระชับเสื้อเดรสให้เข้าที่ ก่อนจะเดินตรงไปหาทั้งสองคนด้วยรอยยิ้มใหม่ที่อ่อนโยนกว่าเดิม

“บอสคะ... น้องเรนนี่หิวหรือยังคะ? วันนี้จัสมินมีขนมมาฝากด้วยนะ สนใจรับไหมคะ?”

รักษ์มองเธอด้วยความประหลาดใจ ในขณะที่เรนนี่ยิ้มกว้าง “รับค่ะพี่สาว!”

จัสมินยิ้มหวาน ‘หมากตาแรกวางลงแล้ว... และรักษ์ คุณไม่มีวันรู้หรอกว่าแผนต่อไปของฉันคืออะไร’ เธอก้าวเข้าสู่เกมที่เดิมพันด้วยหัวใจ และไม่ว่าใครในสต๊อกจะพยายามตามรังควานแค่ไหน เธอจะไม่ปล่อยให้รักษ์หลุดมือไปแน่นอน