บทที่ 2

884 Words

บทที่ 2 หลังจากวันนั้นเธอลาออกจากผู้จัดการธนาคาร งานที่เธอใฝ่ฝันอยากจะทำตั้งแต่เด็ก คนอื่นคงอยากเป็น หมอ พยาบาล แต่เธออยากทำงานที่ได้จับเงินเยอะ ๆ ซึ่งเธอก็ทำมันสำเร็จและมันก็กำลังจะไปได้ดี แต่พ่อก็ให้เธอลาออกซะนี่! แต่ก็ช่างมันเถอะ! ถามว่าเป็นลูกมาเฟียไม่ได้จับเงินเหรอ? ได้จับสิ!! แต่เงินพวกนี้มันเงินสกปรก! เธออยากจะใช้เงินสะอาด ๆ ที่หามาด้วยน้ำพักน้ำแรง แต่ในเมื่อตอนนี้เธอเลือกไม่ได้! เธอก็จะผลาญให้หมดเลยแล้วกัน! ถลุงใช้มันไปวัน ๆ จะกี่สิบล้าน...พ่อก็ไม่กล้าว่าเธอ! “เอาหมดทั้งชั้นนี้” กระเป๋า HERMES New Collection 2020 เธอกวาดมาหมดทั้งชั้น ก่อนจะเดินเข้าร้านอื่นเพื่อชอปปิงต่อ “ดื่มน้ำก่อนครับ” เธอที่เดินจนขาลากทั่วทั้งห้าง...เพียงพักและถอดรองเท้าส้นสูงออก รองเท้าแตะ Hermes สีครีม ก็ถูกสลับเปลี่ยนกับรองเท้าส้นสูง YSL แล้ว “ขอบใจริค” เขามักทำเกินกว่าหน้าที่บอดีการ์ดเสมอ...เขาเป็นเหมือนเพื่อนและญาติเพียงคนเดียวในโลกใบนี้ที่เธออยู่ “มีคนตามครับ...” เธอพยักหน้ารับรู้ และแสร้งดูดน้ำจากหลอดและทำขวดน้ำตกพื้น ก่อนริคจะรวบตัวเธอกดหลังลงและวิ่งหลบออกทางด้านหลังห้าง “ปัง!! ปัง ๆ ๆ” เธอกดกระบอกปืนพกขนาดพอดีมือแนบอก...เธอกำลังคันมือ คันเท้าอยู่พอดี “ปัง!! ฟิ่ว ๆ ๆ” ริคยิงสวนออกไปและส่งสัญญาณให้เธอวิ่งไปที่รถ ตอนนี้คนของเรากำลังมา! “มากเกินไปครับ!” “งั้นแยกกัน” เธอเอ่ยอย่างไม่ทุกข์ร้อน ยิงสวนออกไปหลายนัดจนลูกปืนหมดแม็ก เธอขว้างปืนลงด้วยความหงุดหงิด! “เอี๊ยด!!” ร่างบางวิ่งฝ่ากระสุนขึ้นหลังรถ! พร้อมกับชายฉกรรจ์นับสิบ อาวุธครบมือวิ่งสวนลงไป! “พวกสวะ!!” เธอนั่งไขว่ห้างรอบนรถอย่างใจเย็น ก่อนจะเอาทิชชูเช็ดเลือดที่แขนอย่างไม่ได้รู้สึกตื่นตระหนกอะไร หากเป็นผู้หญิงคนอื่นคงเป็นลมหัวฟาดพื้นไปแล้ว! “ไปโรงพยาบาล!!” ริคที่วิ่งกระหืดกระหอบขึ้นรถมา เมื่อจัดการกับหนูท่อพวกนั้นจบ เห็นเลือดที่ออกที่แขนเธอก็รีบออกคำสั่งทันที! “ไม่ต้อง!!” เธอเอาผ้าซับเลือดและหลับตาลง “..........” “มันแค่เฉี่ยว ช่างมันเถอะ!” เสียงกระแทกของท่อนไม้ที่ฟาดลงตามลำตัวชายฉกรรจ์ ที่เพิ่งลงมาจากรถพร้อมเธอเมื่อกี้...เธอแสยะยิ้มและยกน้ำส้มขึ้นดื่ม มองภาพนั้นอย่างอารมณ์ดีขึ้นมาก... “ฟาดมันอีก...อย่าให้โดนหัว เดี๋ยวมันจะตายซะก่อน” “อั้ก ๆ ๆ ตึก ๆ ๆ ผัวะ! โผละ!!” พวกสารเลว!! มาช้า!! มัวแต่ไปมุดหัว! มุดรูกันอยู่ที่ไหน!! “อะไรกัน...ออกกำลังกายกันครึกครื้น” เธอตวัดสายตามองหน้าคริสที่เดินเข้ามาในห้องซ้อมส่วนตัวของเธอ... “ฟาดมันไป! จนกว่ากูจะบอกให้หยุด!” ชายฉกรรจ์ที่คุกเข่าเรียงกันอยู่ 4 คน...พวกนี้คือพวกที่ช้าที่สุดสินะ ส่วนคนอื่นที่บาดเจ็บเล็กน้อย คงโดนไม่มือ ก็เท้าน้องสาวเขาไปแล้ว แต่ที่นั่งอยู่ที่พื้นคือพวกที่ซวยมากหน่อย... พี่ชายนั่งลงที่โซฟาข้างเธอ พินิจมองหน้าผู้หญิงที่เป็นน้องสาว...เธอที่ปากนิด จมูกหน่อย ดูภายนอกเธอเป็นคนที่น่าทะนุถนอม...แต่ดูเธอสิ! สั่งให้ตีคนจนเกือบตายแล้ว! “จะกลับไทยวันไหน...” เธอไม่ละสายตาไปจากคนที่เธอสั่งให้ตีเลย ก่อนจะลุกขึ้นยืน ไม่ตอบคำถามเขาสักคำ “ปัง! ปัง! ปัง! ปัง!” เขาหลับตาและถอนหายใจออกมา... “เลือดกูแต่ละหยด...มีค่ามากกว่าชีวิตพวกมึงทุกตัว! และครั้งหน้ามันจะฝังเข้าไปที่สมองมึงแทน!!” เขาหัวเราะในลำคอและมองน้องสาวตัวแสบ! ที่รับผ้าเย็นเช็ดมือจากบอดีการ์ดคนสนิท...เธอที่หันข้างและมองมาทางเขา “น้องจะกลับอาทิตย์หน้า...จะไปด้วยกันไหม?” เขายกยิ้ม...แทนตัวเองว่า ‘น้อง’ แสดงว่าอารมณ์ดีมากแล้ว “ไปทำแผลก่อนไหม...ตอนนี้” เธอยักไหล่ “ช่างมัน” “เดี๋ยวเป็นแผลเป็นนะ...” เธอตวัดสายตามามองเขา... “พี่เคยเห็นแผลเป็นฉันไหม?” เขาส่ายหัว… “แค่รวย...ก็ไม่มีแผลเป็นแล้ว” “อย่างว่าละเนอะ...ลูกรักพ่อจะใช้เท่าไรก็ได้” เขาเห็นการ์ดขนกล่องสีส้มหลายสิบใบขึ้นไปยังชั้นสองที่เธออาศัยอยู่ เธอหัวเราะเสียงแหลมและทิ้งตัวนั่งลงข้าง ๆ เขาหรี่ตามองเธอ... “เปล่าเลย...” เขาหรี่ตามองผู้หญิงที่ยิ้มฟันเรียงตรงหน้า “บัตรพี่ต่างหาก!” เธอวางบัตรสีทองไว้บนโต๊ะหน้าเขา ก่อนจะลุกขึ้นยืนเต็มความสูงและสะบัดก้นงอน ๆ เดินขึ้นบันไดไป เขาหยิบกระเป๋าเงินออกมาเปิดดู...บัตรเขาจริง ๆ เธอเอามันไปตอนไหน!! “รอบนี้กูโดนกี่ล้านวะเนี่ย!!!”

Free reading for new users

Scan code to download app

App Store Google Play

Facebookexpand_more