อีกไม่กี่วันก็จะถึงวันเกิดของคุณมานิษ ที่บ้านจึงคึกคักเป็นพิเศษ เด็กในบ้านจึงช่วยกันเตรียมสถานที่ คิดเมนูอาหารด้วยความตื่นเต้น เพราะที่บ้านไม่ได้มีงานเลี้ยงมานาน แต่เจ้าของวันเกิดกลับไม่สดใสอย่างที่ควรเป็น แม้พ่อเธอจะพยายามทำตัวให้ดูเป็นปกติ แต่มารีกลับสัมผัสได้ว่านั่นไม่ปกติ เวลาที่คิดว่าไม่มีใครเห็น ท่านมักจะเผลอมองเหม่อเหมือนมีเรื่องให้คิด
“คุณพ่อ” มารีเข้าไปกอดพ่อที่นั่งอยู่ตรงโต๊ะริมหน้าต่าง สายตามองออกไปข้างนอกอย่างคนกำลังใช้ความคิด
คุณมานิษหันมาลูบผมลูกสาวด้วยความเอ็นดู เมื่ออีกฝ่ายเข้ามากอดออดอ้อน
“มีเรื่องไม่สบายใจเหรอคะคุณพ่อ” คนที่นั่งอยู่บนพื้นเงยหน้าขึ้นสบตาพ่อ เธอจำได้ว่าชาติที่แล้ว อีกไม่กี่เดือนบริษัทจะประสบปัญหา บางทีนี่อาจเป็นสาเหตุที่พ่อเธอมานั่งทุกข์ใจอยู่ตรงนี้
“ทำไมถึงคิดแบบนั้น” คนเป็นพ่อถามกลับ มือก็ลูบผมนุ่มของลูกสาวไปด้วย แม้กระทั่งตอนนี้ลูกสาวก็ยังเด็กนักในสา
