ปริญขับรถพาเธอมาที่คอนโดของเขา ซึ่งอยู่ไม่ไกลจากบริษัทนัก เมื่อออกมาจากลิฟต์เขาก็ก้าวขายาว ๆ จ้ำพรวดไปยังห้องของตัวเอง มารีต้องเดินเร็วจนเกือบจะเป็นวิ่งถึงตามเขาทัน ทันทีที่เข้ามาในห้องเขาก็อุ้มเธอจนตัวลอย มารีเกาะบ่ากว้างไว้แน่น เมื่อเขาสามารถหิ้วเธอขึ้นได้อย่างง่ายดายราวกับเธอไร้น้ำหนัก สะดุ้งโหยงเมื่อเขาโยนเธอลงบนเตียงโครมใหญ่ ไม่คิดว่าคนที่ภายนอกดูใจเย็นจะรุนแรงรีบร้อนขนาดนี้ โชคดีที่เตียงของเขาแข็งแรง ที่นอนของเขาก็ทั้งหนาและนุ่มเธอจึงไม่เจ็บตัว
“จะแต่งกับพี่ ไม่เปลี่ยนใจแล้วแน่นะ” ตาเรียวมองคนบนเตียง ขณะพูดเขาก็ถอดเนกไทไปด้วย ดึงชายเสื้อเชิ้ตจนหลุดลุ่ยออกมานอกกางเกง ขายาว ๆ ขยับเข้ามาใกล้เตียงมากขึ้นเพื่อรอฟังคำตอบของเธอ
“ไม่เปลี่ยนใจ” คนบนเตียงตอบเขาด้วยน้ำเสียงราบเรียบ ทำเหมือนไม่กลัวท่าทางคุกคามของเขาทั้งที่ภายในใจสั่นระรัวหัวใจเต้นแรงจนกังวลว่าเขาจะได้ยิน
ขณะที่ชายหนุ่มก้าวมา
