CHAPTER17

1594 Words

ปริญมาส่งมารีถึงบ้านเกือบสี่ทุ่ม ตอนที่มาถึงทุกคนก็มานั่งรอพร้อมหน้าพร้อมตากันที่ห้องรับแขกแล้ว “มารีขอโทษนะคะ เรื่องที่ล่วงเกินคุณแม่กับพี่มีนาที่โรงพยาบาล” เธอพูดแล้วยกมือไหว้ ทั้งแววตาและสีหน้าแสดงความเสียใจอย่างสุดซึ้ง ปริญที่นั่งโซฟาฝั่งตรงข้ามกับคุณมานิษ จ้องคนนั่งเรียบร้อยบนพื้นยกมือไหว้ขอโทษแม่เลี้ยงเขม็ง ตกใจเหมือนกันที่เธอเล่นละครได้เก่งขนาดนี้ เขาเชื่อว่าในใจเธอคงแทบอยากเข้าไปฉีกทึ้งแม่เลี้ยงออกเป็นชิ้น ๆ ด้วยซ้ำ แต่เธอกลับสามารถตีหน้าเศร้าแล้วยกมือขึ้นไหว้ขอโทษได้ คุณดารานั่งบนโซฟาข้างคุณมานิษ เอียงตัวไปทางสามีเพียงปรายตามามองคนพูดเท่านั้น เธอแสดงออกชัดเจนว่ายังเคืองเรื่องที่เกิดขึ้นที่โรงพยาบาลอยู่มาก ตลอดสัปดาห์ที่ผ่านมาก็ยังไม่เคยมานั่งพูดจากันตรง ๆ เลยสักครั้ง ยิ่งเห็นท่าทางโกรธเคืองกันของอีกฝ่ายใบหน้าของมารีก็ยิ่งสลดลง เสียงก็เริ่มสั่นเครือ “หนูขอโทษจริง ๆ นะคะคุณแม่

Free reading for new users
Scan code to download app
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    Writer
  • chap_listContents
  • likeADD