Kocamın sıcak kollarına sokulmuş, huzurlu bir uykunun içindeydim. Gecenin sessizliğinde çalan telefon sesi beni rahatsızca kıpırdattı. Ateş de hareketlenerek elini göğsümden çekti, gözlerini aralamadan telefonuna uzandı. Ben de hafifçe doğrulup uykulu gözlerle onu izlemeye başladım.
“Söyle,” dedi fısıltıyla.
Odada başka ses olmadığı için karşı tarafın söylediklerini duyabiliyordum.
“Depodaki adamlar ölmüş.”
İçimde bir ürperti hissettim. Ne demekti bu? Kimdi onlar? Korkuyla Ateş’e baktım, yüzü ciddileşmişti.
“Tamam, geliyorum,” dedi derin bir nefes alarak. Sonra başını bana çevirdi, uyanık olduğumu görünce saçlarımın arasına bir öpücük kondurdu.
“Ateş, neler oluyor?” diye fısıldadım.
Ama o çoktan yataktan çıkmış, hızla üstünü giymeye başlamıştı.
“Gitmem lazım aşkım. Sen uyumaya deva
