Kadınların oturduğu uzun masanın başında yerimi aldım. Elim farkında olmadan masanın kenarına sıkıca tutunmuştu. Etrafıma göz gezdirdiğimde çoğu kadının sessizce oturduğunu gördüm. İki taraf arasında gözle görülür bir gerilim vardı ve ben bu gerilimin tam ortasındaydım.
Hâlâ az önceki olayın etkisindeydim. Ateş’in öfkesi, yerleşmiş otoritesi, hakimiyeti, masada çıkan en ufak bir düzensizliğe bile tahammülsüzlüğü… O an gözümde gerçek bir ağa gibi duruyordu. Bana kendini tanıttığı Ateş ile Ateş ağa birbirinden çok farklıydı. O sert, kararlı ve korku salan bakışları içimde bir yerlerde garip bir yankı uyandırmıştı. Bir yandan bana babamı hatırlatıyordu. Babam da girdiği her ortamda korku salardı ama evde tekken utanmasa bana yemeğimi kendi elleriyle yedirecek kadar ilgili ve yumuşacıktı.
Y
